biohazard

გასტრონომი

2012-02-11T02:29:00.000-08:00

თოვლიანი დღე იყო. ძალიან გვშიოდა. ჩადგმულ ჯიხურში კარგი ხორცები იცოდნენ. რომ ვუახლოვდებოდით მეგობარი ცოტა შორი გზით წავიდა. კუჭი მეწვოდა უკვედა ვუთხარი ბარემ ბათუმიდან მოვუაროთ თქო. ბათუმინდან არა მაგრამ დიდუბეში მივხვდით რომ ბავშვურად ვიქცეოდით და უკან დავბრუნდით. ჯიხური დაკეტილი დაგვხვდა. ხელები ჩამოყრილი გვქონდა უკვე. გზასაც გამდგრები ვიყავით მაგრამ ერთი ბიჭი დავინახეთ აფთიაქთან გემრიელად ილუკმებოდა დიდ თეთრ ბლინებს და ლიმონათსაც აყოლებდა ერთჯერადი ჭიქით. სხვარა გზა იყო შევედით ჩვენცდა ჩიზბურგერიდა გაზიანი სასმელი ვითხოვე. ჩემმა მეგობარმაც იგივე ოღონდ ატმის წვენით. ორმაგი მომიტანეს ასპირინის დიდი ფილებით შუაში ომეპრაზოლით და ანალგინით შეკმაზული. ვერ გეტყვით რომ უგემური იყო. პიცასაც გეახლებოდით სიამოვნებით მაგრამ ფული აღარ გვრჩებოდა. თან ჩემს მეგობარს რაღაც სმექტას ატმის წვენი მოეწონა. სამჯერ გაახსნევინა ჭიქაში. მე საერთოდ მარტოსული ადამიანივარ. დამომეჩვენარომ ყველაფერთან ერთად დახლიდარმა გამიღიმა. ხალათის მკერდზე დამაგრებულ წარწერას რომ დავუწყე გარჩევა ერთხელაც აღარ შემოუხედავს. მკერდი მკერდია ჰო ყველას გვაქვს ეტყობა მარცხენაზე რაღაც ჭირდადა შინაგანი ტკივილი გაახსენდა მაგასთან დაკავშირებით. ყოველშემთხვევაში წამოსვლისას ნოშპის სათითაო აბი დაგვირიგეს კბილის საჩიჩქნად. იმ საღამოს ჩემი მეგობარი დაბერდადა მოკვდა. მაინც კარგია ბოლოს ერთად რომ ვისადილეთ. ეგ ბოლო მეგობარი იყო. აი ასეთი კარგი მეგობარი მყავდა. თქვენ კიდევ არ იცოდით.

.

ყოველ დილით

2012-01-25T00:18:00.000-08:00

ყოველ დილით გარიჟრაჟზე ვიღვიძებ. მაშინვე ვიხდი საბანს. ვდგები და ვიღიმები. ვაკვირდები როგორ მშვიდად სძინავს ჩემს შვილს. ვკოცნი შუბლზე. მიშორებს. თავზე ვადებ ხელს და მშვიდდება. გრძნობს რომ მამა ვარ. ძილს აგრძელებს. მივდივარ ღუმელის ასანთებად. რადგან ოთახები უნდა გათბეს. როცა გაიღვიძებს არ შესცივდება. სითბოს დადგომამდე პირს ვიბან. იღლიებში დეოდორანტს ვისვამ. ტუალეტში შევდივარ და გამოვდივარ. ჩაიდანს ვადგამ და ძილიც მერევა. ხელს ვუწევ მაღლა. როცა ვუშვებ ლოგინზე უვარდება. ყურში ვუჩურჩულებ ანდაზას ადრე ამდგარ ცხოველებსა თუ ადამაინებზე. ცოტა ხანში უკვე ეღიმება. მაგრამ თვალების გახელა ისევ ეზარება. ვუყვები რამხელა თოვლი არის მოსული გარეთ. ნაძვის ხეები კი სულ გათეთრებულან. თვალებს ახელს.

ყოველ დილით. ვიღვიძებ ალიონზე. ჩემს ცოლს საბანს ვუსწორებ. თმებს ვუწევ. კისერში ვკოცნი. ხელს ვუყოფ ტრუსიკში. მიშორებს. მივდივარ სარკესთან. ვიღიმები. ვიხეხავ კბილებს. ვისვამ დეოდორანტს. შევდივარ ტუალეტში და გამოვიდვარ. ვანთებ ღუმელს რომ ოთახში სითბო იდგეს. ვსვამ ჩაის. ვატან კარაქიან პურს ვაშლის ჯემით. ვუწევ ხელს მაღლა და ვუშვებ. უვარდება ლოგინზე. ყურში ვუჩურჩულებ ამერიკის პრეზიდენტების სახელებს. ეღიმება მაგრამ არ იღვიძებს. ვუყვები რომ გარეთ მშვენიერი ამინდია. თოვლი ჯერ არ დევს. თვალებს ახელს.

ყოველ დილით. იღვიძებენ ძაღლები. ბეღურები. მამლები. დასხვა გარეული ან შინაური ცხოველები თუ ფრინველები. ცივა და გაღვიძება არ მინდა. ღუმელი კედლის კუთხეში დგას. დეოდორანტი პიანინოს თავზე. კბილის ჯაგრისი აბაზანის თაროზე. უნიტაზი ტუალეტში. საქმე კი არაფერი მაქვს. ამოდის მზე. ჯერ ფეხებზე მცხება. ვმალავ საბნის ქვეშ. შემდეგ ზურგზე საბნის გავლით. ბოლოს სახეზე მანათებს. თვალებს ვახელ.

გაუმარჯოს ერთიან დამოუკდებელ საქართველოს.

.

მარი როგორც მარი

2012-01-11T05:27:00.000-08:00

კრაკოვი. 4 დეკემბერი. პირველად გავიღვიძე. ძალიან მრცხვენია ოღონდ არ ვიცი რატომ. საშვილოსნოს უკანა კედელი მტკივა. სხვამხრივ ტანზე სილურჯეები არ აღმენიშნება. მოსწავლეებს ალბათ თვალებში პირდაპირ უნდა ვუყურო.

კრაკოვი. 5 დეკემბერი. პრინციპში ერთმხრივ კარგია ჯერ არ ვბერდები. მთავარია დირექტორი ან დაცვა არ ყოფილიყო. საერთოდ რატომ ვნანობ. მარრა მახსოვდეს მაინც. დღეიდან ისევ აღარ ვსვამ. მთელი დღე ავტობუსით დავდივარ. ტელეფონს მოგვიანებით ჩავრთავ. ნეტავ გამოტოვებული ზარების სერვისი ავტომატურად არ იყოს გააქტიურებული. მსიამოვნებს გზების ყურება ფანჯრიდან როგორც ადრე. მაგრამ ეს მელანქოლია არ მსიამოვნებს. სამწუხაროა რომ ჩემგან არაფერი გამოვიდა. მასწავლებელი ხდება ის ვისგანაც არაფერი გამოდის. მუსიკის მასწავლებელი რაჩემიყლეა.

7 დეკემბერი. კრაკოვი. რაკარგი მოვიფიქრე რომ აიფონში დღიურს ვწერ. როგორც კი ჩავრთე მოსწავლეებმა დამირეკეს. ხუთმა ერთად. ღმერთოჩემო. რაღაც წვეულებაა. Respawn party. მივდივარ აბა რაყლე ვაკეოთო მარტომ.

7 დეკემბერი. კრაკოვი. What the fuck ? გავიხედოთდა ვაჟბატონი დგას ავტობუსში. ათი წელია არ მინახავს. ან კრაკოვში საიდან მოხვდა. ჩახუტება ხომ არ იცის. ხელები მაღლა ქონდა აწეული მერომ ჩავეხუტე. არადა ხომ ვიცი როგორ უნდა მაგასაც. ძალით ჩამოვაწევინე ხელები წელზე. თხუთმეტი წუთი ასე ვიმგზავრეთ. ხმა არ ამოუღია მეკიდევ ტირილი მინდოდა. კიდევ კარგი ტელეფონი ჩავრთე და წვეულებაზე მივდიოდი. მერრე ცოტა გავმხნევდი. რადროს ტირილი იყო. ეგ ხელი ტრაკზე დავადებინე. ისევ მე თორემ ეგხო რამის მომფიქრებელი არ არის. წავიყვანე ჩემთან. რამის არ წამომყვა. ვუთხარი აბაეხლა დროზეთქო. გზაში პოზას ვიფიქრებდი. რამე განსაკუთრებული მინდოდა. თან ვულგარულიც რომ არ ყოფილიყო. თან ეგ ახლა ალბათ ალუბლის გემოს გრძნობდა პირში რომგეკითხა და გული ქონდა აჩქარებული. ვკითხე მეგობრები გყავს აქთქოდა კი ღვიძლიო. ო და ისეთი მოვიფიქრე ცრემლი მომადგა. ოთახში რომ შევედით სკამზე დავსვი. მუხლებზე გადავაჯექი. არადა გადავაჯექი რა ცუდად ჟღერს მე სხვანაირად გავაკეთე ეგ. სახე დავუჭირე და ვტიროდი. რამდენი ხანი ველოდებოდი ამას. ვიცოდი რომ როდესღაც ასეც მოხდებოდა. ოთახში თბილოდა მაგრამ გახდას კიარ აპირებდა მე რომ არ მექნა იჯდებოდა ეგრე ალბათ. მერრე კალთაში ჩავუჯექი და ზურგით მივეყრდენი. რამის წელში გამწყვიტა ისე შემომხვია ხელები. ძალიან უჭირს ემოციების გამოხატვა. ისე რა კარგი კვნესა ვიცი. სამეფო პირდაპირ. მეამაყება რომ მახსენდება. კიდევ წელი გამიოფლიანდა.

8 დეკემბერი. კარგია რომ მინეტის გაკეთება არ მთხოვა. პრინციპში უარს არ ვეყტოდი ისე მიყვარდა იმ მომენტში. გეგონება სულის ნახევარი შევივსე დაკარგული ნაწილით. ძალიან მომენატრა ბავშვი და ქმარი. აეროპორტში მივდივარ რომ დავხვდე. ბავშვს კრაკოვს დავათვალიერებინებთ. თავს მშვიდად ვგრძნობ. ერთი კვირა ვიქნებით და უკან დავბრუნდებით. გავინაბები ოჯახურ იდილიაში. როგორ მიყვარს ეგ წინადადება.

.

ვარლამი ყველგანმავალი

2011-11-26T01:26:00.001-08:00

პირველი წინადადება. მეორე წინადადება. ღამით აცივდა. მეოთხე წინადადება. კორპუსებს შორის თოვლი მოვიდა. ნუ სხვაგანაც მოვიდა. ორი ბეღურაც არ ჩანდა. ალბათ სადაც დაიძინეს ფეხებით მიეყნინნენ. გაიფიქრა ვარლამმა. წინა დღით რომ სვამდა ადრე გაიღვიძა. მაშინ როცა თოვლი ლურჯი იყო ლამპიონებთან ახლოს და ყველგან.

ვარლამს ძირითადად არ გამოსდიოდა ადამიანის ძირითადი აქტივობები რის გამოც განსხვავებული ნიჭი განუვითარდა. ანუ ფიქრი გახდა ვარლამის მთავარი საქმიანობა. თითქმის ყველაფრის მოფიქრება შეეძლო. იმისაც თუ როგორ ქონოდა წარმატება დანარჩენ აქტივობებისას. მაგრამ ამეების მოფიქრებას ყოველთვის მომავლისთვის დებდა რადგანაც ეგ დიდ მობილიზებას მოითხოვდა. განსაკუთრებით სიამოვნებდა ფიქრისთვის გემრიელი საჭმელის და სასმელის მიტანება.

თავიდან ვერ აკეთებდა გემრიელ საჭმელს და საჭმელს საერთოდ. მაგრამ ერთხელ გადაწყვიტა რომ საჭმლის შექმნაზე ფიქრში დახარჯული დრო უკვე შეიძლებოდა ტყუილად დახარჯულად არ ჩაეთვალა. იყიდა მასალა. ტაფა და სხვადსხვა ხელსაწყოები. ერთი კვირის განმავლობაში დღეში დაახლოებით სამ საათს ფიქრობდა. დაადგინა სხვადასხვა ნახევარფაბრიკატებს და ნედლეულს შორის შესაძლო კავშირების და კომბინაციების სავარაუდო შედეგები და მათი ტაფასთან შესაძლო კავშირისას მოსალოდნელი გემოს კანონზომიერების თავისებურებები. მოგვიანებით აღმოაჩინა შემდეგი ფაქტები:

1. მარილი არის აუცილებელი.
2. არსებობენ საჭმელები რომლებშიც ბოსტნეულის გემო დომინირებს და ასეთს დაარქვა ბოსტნეულის ტიპის.
3. არსებობენ ხორცის ტიპის საჭმელები. მაგრამ კვერცხიც ხორცის ტიპი საჭმელია. როდესაც მაგალითად შემწვარი კვერცხი კუჭში ჩადის აღძრული შეგრძნება ძალიან გავს ხორცის ჭამის დროს აღძრულ შეგრძნებას.
4. მთავარია ტაფა გააცხელო და მერრე დადო ზედ საჭმლის მასალა. სხვა შემთხვევაში მიიწვავს.
5. ტომატს შეუძლია დანარჩენი ინკრედიენტების გემოების გადაფარვა. ასევე ხახვს.
6. იმისთვის რომ საჭმელი გემრიელი გამოვიდეს წინასწარ უნდა წარმოიდგინო საჭმელის გემო და ყოველი ახალი ინკრედიენტი ტაფაში საჭმლის საბოლოო გემოსკენ გადადგმული ნაბიჯი უნდა იყოს.
7. იმპროვიზირების შემთხვევაში ყველაზე მნიშვნელოვანია ერთმანეთში ურთიერთგამომრიცხავი კომპონენტები არ შეურიო.

ზუსტად ვერ გადაეწყვიტა კუჭის წყლული ჰქონდა თუ უბრალოდ კარგად გამოსდიოდა კულინარიაზე ფიქრი. მაგრამ ყოველთვის თვითონ არ იმზადებმდა. თვლიდა რომ საჭმლის ჭამით მიღებული სიამოვნება ვერ აბალანსებდა მომზადებაზე ფიქრში დახარჯულ დროს.

როდესაც სვამდა თავს თავიდან გაცილებით კარგად გძნობდა. ხოლო თუ მარტო სვამდა და მთვრალი ვერაფერს კარგს ვერ მოიფიქრებდა განწყობა უფუჭდებოდა. ერთი პირობა ყველა საკითხთან დაკავშირებით თავის შეხედულებებს აგროვებდა. ბევრი ფიქრისგან თუ სმისგან დროთა განმავლობაში მოვლენების ზედმეტად სენტიმენტალურად აღქმაში გამოიჭირა თავი. მაგალითად ჯერ კიდევ თუ ბნელოდა და თოვლიან კორპუსებიან ტროტოარებს ხედავდა თან ლამპიონებით განათებულს უცნაურ ხასიეთზე დგებოდა. დავუშვათ ზაფხულში შეიძლებოდა მონატრებოდა ეგ შეგრძნება და დისკომფორტი ეგრძნო.

გოგონებს მოსწონდათ ვარლამი როდესაც საინტერესოდ იქცეოდა. მაგრამ ვარლამს არ შეეძლო ყოველთვის საინტერესო ყოფილიყო ან კარგი ხასიეთი შეენარჩუნებინა დიდხანს. სამაგიეროდ თვლიდა რომ არსებობდნენ ისეთი გოგონები რომლებსაც ყველანაირი ვარლამი მოეწონებოდათ. ასეთი ვინმეების მოძებნა კი დიდ დროს და თავის დახვეწას ითხოვდა. უფრო ადვილად ეჩვენებოდა გოგონებს მოეძებნათ ვარლამი ვიდრე პირიქით. ამისათვის სულ ფიქრობდა რამე დიდის გაკეთებაზე.

კარგი არაფერი გაახსენდა. ჩაის დალევის შემდეგ პოეზია იგრძნო. დაწერა ლექსი "ჩაის ბოლოდან მეორე ყლუპი". ლექსი ასე იყო - ჩაის ბოლოდან მეორე ყლუპი კარგია. შევიდა უნიტაზთან. სამმაგი ნაკადით მოფსა. რის გამოც გაიფიქრა რომ კარგი დღე იქნებოდა. არც ისე ხშირად ხდება რომ ადამიანი ორმაგი ნაკადით ფსავდეს. მაგრამ ძალიან ცოტაა ისეთი შემთხვევა რომელიც სამმაგი ნაკადით მოფსმას გულისხმობს.

სიარულის შემდეგ ზოოპარკზე გადამავალ ხიდზე მოხვდა. ორი მურა დათვი. ორი ბენგალიური ლომი. ორი კუმაონის ვეფხვი დადიოდა თოვლიან სამ ვოლიერში. გამარჯობის თქმის მსგავსის თქმა მოუნდა. წინკმლავი განმკლავი ზემკლავი.

ახლა რაც შეეხება საქმეს. ყველაფერი მდგომარეობდა ჩანთაში. რომელიც მდგომარეობდა ქალაქში. რომელშიც მდგომარეობდა კორპუსი. რომელთანაც მდგომარეობდა ტანსაცმელი. რომელიც ემოსა ვარლამს. ანუ ჩანთა და ტანსაცმელი. რატომ ?

რისგან შედგებოდა ვარლამი. ქურთუკი შარვალი ჯემპრი ჯემპრი პერანგი ბათინკი წინდა საცვალი ხელთათმანი ფლიაგა სანთებელი სიგარეტი კევი ბრიტვა სარკე დეოდორანტი ფლეშკა მობილური. და ჩანთა ამ ყველაფრისთვის. კსტაწი ორი ქუდი ჰქონდა. შავი და სტაფილოსფერი. ჩანთა მოუხერხებელი იყო ღამის ლაშქრობებისთვის. ჩანთა იყო მხარზე გადასაკიდი. რა არის ღამის ლაშქრობა. ეს არის ესეთი რამე როცა სვამ და სადმე წასვლის ხასიეთზე მოდიხარ. შეიძლება იყოს ზღვაზე. შეიძლება იყოს ქალაქის მეორე ბოლოში ლიანდაგებიან მიტოვებულ ვაგონებთან. და ეგრე შემდეგ. მარტო არა რათქმაუნდა. არც ბიჭთან ერთად.

ვარლამი უნდა იყოს მობილური. დათვრეს იქ. გამოფხიზლდეს მანდ. ჩანთა ხელს უშლის. რა ქნას რა ქნას.

აი ზუსტად ამაშია აზრი. ბედად ისეთი ქურთუკი იყიდა ყველაფერი რომ ჯიბეებში ეტეოდა.

- ეს კარგია - თქვა ვარლამმა - ყველგანმავალი - გაიფიქრა ვარლამმა.

.

ამერიკელი ჯარისკაცი

2011-09-05T03:07:00.000-07:00

ათ აგვისტოს სუპერმარკეტში ამერიკელ ჯარისკაცს კანფეტი დაუვარდა შვიდმა ქალმა და კაცმა ერთდროულად მივაწოდეთ

.

კრავთა ვარამი

2011-07-15T13:25:00.000-07:00

იმ საღამოს იდგა დაუნდობელი განგსტერთა დღე.

მარშუტკის მძღოლი. პერსპექტიული ახალგაზრდა. ცხოვრებაში წაიკითხა მხოლოდ ტიტუს ლივიუსის - "ომი ჰანიბალთან" და "სამარშრუტო ტაქსის მძღოლი ნაბიჯ ნაბიჯ". რომელში ამოკითხულის გამოც იშოვნა ღრუბელი და ამოჭრა მასში ხუთი პარალელური ღარი. ინათხოვრა შავი ქუდი ინგლისური რეზინით. დალია ლიტრანახევარი კოკაკოლა და პატარა სპრაიტი. შეაკეთა სანდლები. ამოკერა ზოლიანი მაიკა. მოაძრო მაგიდას ფეხი და დაჭრა. დაიმახსოვრა წყვილწყვილად ერთი და ნახევარი. ორი და ერთნახევარი. ხუთიდა ოთხნახევარი. ათიდა ცხრანახევარი. გამოთქვა მძღოლობის მზაობა და გახდა მარშრუტკის მძღოლი. ყოველ ცისმარე დღეს ქუდს ხდიდა ღრუბელს ღარებში ხურდებს რომ ებზინათ. მკლავს ფანჯარაზე დადგუმლ მაგიდის ფეხს ანდობდა. დროდადრო ნელთბილ წყალს სვამდა. ჰანიბალთან ომს არასდროს იხსენებდა. ყოველივე ზემოთ თქმულს გაუმარჯოს.

მღვდელი. ნახარა ანაფორის ძალა (მძიმე) უშუქნიშნო გზებზე ზეზეურად გადასვლას მიეძალა. ქუჩაზე გადასვლისას მანქანებს სწერდა პირჯვარს. ისინი ჩერდებოდნენ ესკი გადადიოდა. საჭმლის დანაკლისებისას თაკილობას სათვალავში არჩააგდებდა და თავმდაბლობისგან პირდაპირ ჰოთდოგის ბუტიკს სწერდა პირჯვარს. საიდანაც დაყოვნებით კეჩუპ მაიონეზით შემკული ტკაცუნა სოსისიანი თბილი ფუნთუში გამოიწვდებოდა. მღვდელს მარშრუტკის მძღოლი შეიწირავდა ერთმანეთს რომ დამთხვეოდნენ უშუქნიშნო გზაზე რადგან მძღოლი ბრიყვი იყო მაგრამ ორივე მესამეს უყვარდა და არ ხდებოდა ასე.

შემდეგში მდიდარი. თავიდან ღარიბი ფანტაზია დამტკბარ დაკვირტულ გაუკუღმართებული. ცხოვრების უკუღმართობით შემთხვევით შემდეგში ნავთობთ გამგებელად შექმნილი კაცი დიდხანს ინახავდა უცნაურ აზრთა და საქმეთა გაუღვივებელ თესლებს შიგნეულის ბნელ კუთხეებში. ხოლო როცა ფულმა ჯოჯოხეთი გაანათა გაუხნსა გზა ყოველგვარ უკეთურობას. რომელიღაც რიგში ყველას ქედი მოახრევინა მის უნიჭო და ბოროტ სიტყვა და საქმეში გამოხატულ პოეზიის წინ წინ. რომელშიც ურევია ფრაზა რომ კარგი ქალი არ დაიდგავს უნაგირს და ის შეიძლება მოკვდეს. შემდეგში მდიდარი კაცის გასართობი გახლდათ ბუნებრივად განვითარებადი მართვადი ინტიმურ კონტაქტებზე გათვლილი სიტუაციების შექმნა. ჰქონდა რა ნაქირავები და გაწვრთნილი სპეციალური კადრები ამ საქმისთვის მისი პირველი საცდელი სიტუაცია გახდა ავტობუსის გატაცება. სადაც ტყეში ბოროტმოქმედები ავტომატების რიდით მგზავრ ქალებს აიძულებდნენ მგზავრ კაცებთან ჰქონოდათ კავშირი შემდეგი და შემდეგი პირობებით რის ვერ შეუსროლებლობის შემთხვევაშიც სიკვდილს უთვლიდნენ. ხოლო ამ მგზავრ კაცებიდან ერთერთი და მთავარი თავად შემდეგში მდიდარი კაცი იყო. ო და ეს არ იყო ბოლო. შემოსავლის წყაროდაც აქცია. ბილეთები მის თვალდადგმულ ტრანსპორტებში მილიონებად იყიდებოდა. მთავრობის წევრები ამაოდ ეძბდნენ ბოროტმოქმედებს და თავდავიწყებით კავდებოდნენ მის სერვისებით. შეეძლო მოვლენათაგანპირობება. შეეძლო სასურველი მგზავრი მიეყვანა და ჩაესვა სასურველ ტრანსპორტში. შეეძლო შუქნიშნების ფერებით ეთამაშა და კიდევ ბევრი რამე.

ყმაწვილი უფრო მძიმე წარსულით. მისი ჩაგვრა ადრეულ ბავშვობაში ჯერ კიდევ უწყინარმა მწერებმა დაიწყეს. შემდეგ ზოლიანებმა. შემდეგ ადამიანიებმა. ამასთანავე შეიძინა რეფლექსური თვისება რექციისა რის მეშვეობით ყოველთვის მზად ქონდა თავდაცვის მოძრაობა ყოველ თვალსაწიერის სავალალო ცვლილებაზე. იგი შეაწუხა სხვადასხვა დაავადებებმაც. ქრონიკულ ფორმით. რის გამოც გახდა ასოციალური და კონტაქტის გარეშე.

ვარამი. დღემ რა აილესა კბილები მოითავა შუადღე და საღამო დადგა დაუნდობელი განგსტერების. მათ მოიტაცეს მღვდელი და ყმაწვილი და მძღოლი მარშრუტკითურთ. ქალიშვილიც არ იჯდა მაგათ მეტი.

- მე ვმწყემსე ბეკეკები და მყავდა ათი. შემიჭამა მგელმა ერთი და გავბრაზდი ო გავბრაზდი. წავედიდა ვნახე მე ია და ვარდიდა ყაყაჩო მდინარე და ასე შემდეგ - თქვა მდიდარმა და ხელები დაიფერთხა.

ბიზნესმენებმა დაჩაგრეს მძღოლი და მღვდელი და როდესაც ჯერი მიდგა ყმაწვილზე მან ცხოვრებაში პირველად ყველა დახოცა იქვე მძოვარე ბატკანის ჩათვლით.

უაზრო არ იყო მისი გამოხედვა როდესაც გვამებს სტოვებდა

.

სადგომის მეადგილე

2011-06-08T04:06:00.000-07:00

მიწა იყო დასაბელტი. ჭირ უნახავი ჭირ სანახავი. ჭირი საჭირეში აღარ დამდგარიყო და სანავარდოზე გამოსულიყო. არაგვი ტალახიანი მოდიოდა თავისმხრივ. მეორემხრივ უტალახო. ქურუ ხმალს აფურთხებდა. ელიზბარ აბჯარში ქსელგამბმელს ეძებდა. მას საყლაპავს შიმშილი მოჰყვებოდა რადგანაც ქარს ქალაქიდან მეტაფორის კვამლი მოჰქონდა. ელიზბარი ფიქრობდა ასე გადმოცემად საკითხებზე როგორიც არის რომ ზოგ ადამიანს ეტყობა მშვიდად თუ ზის მცირედ მიზეზზე რანაირად შეუძლია გამოგფატროს ნაწლავშიგთავსი. ხოლო ზოგი მათი გულმოდგინე მეცადინეობით უნდა მიიყვანო ამგვარ ხელამდე. მეორე დამრიდი ან მშიშარაც შეიძლება იყოს და გმირობა საქმეზე რომ მისდგეს გული მაშინღა განსჯით გამოიდოს. მაგრამ პირველი ფიცხი და არდამნდობი ბუნებით ვერ ხვდებოდეს რას სჩადის ხოლო ჭკუა არ უშლიდეს. ობობა კი გამოაგდო გაუცვეთელ აბჯრიდან. არაგვის აღმაში მხედრიონი სადარდებელს ამცნობდა: ომი რომ ქონდათ რჯულუქონლებთან და ხმალზე კაცს ითხოვდა. ერთის გმირობამ იმავეს აბჯარი ასხა. აბჯარ ასხმულისამ მისაბაძის იქით გზა აღარ დასტოვა და მკლავგულ მომართულებმა არაგველებმა სამზადისი გააჩაღეს. ელიზბარს არც ენანებოდა თავისთავი საიმქვეყნოდ სახლის ფიქრებში აი ომში კი სულ პირიქით უტრიალდებოდა ყველა ეგ შეხედულება და რომელი აზრი სად იყო თავს ვერ უკრებდა. მსტოვრების აღწერილობით უიმედო დღე ადგა ქალაქსაც და მეფესაც. ტანსაჭურველის მორგებისას ბოლო სანანებლად ესღა დარჩენოდა ელიზბარს აბჯარი რომ არ პატარავდებოდა და ტანსაც არ იყრიდა. დაღმართს სამასობით არაგველნი დაუყვნენ. ცხენიც რომ კარგი ყავდა. მთელ ხეობაში ორი დადიოდა ეგეთი. მესამე ახალმკვდარი იყო თავის პატრონიანად. ცხენი რომ ყოლოდა ცუდი ფეხს მაინც მოითრევდა. ეგეც არცერთი მიზეზი. თან ამას ემატებოდა ისიცრო ვინმე უდარდელობით განთქმული თანამოარაგვე გაგუც გვერდზე მოსდევდა. კარგ ხინკალზე და არაყზე სამშობლოს გვერდზე გადასდებსო ამბობდნენ და რომ შესჭამს მერეღა მიუბრუნდებაო. თუ დამრჩენი იყო ვინმე ეგ იყო. მაგის გარეშე ვაჟკაცობის ნამცეციც არგაუშვებდა არავის ბრძოლის ველის გზიდან. გეგონებოდა წინიდან პირველ აბჯარამსხმელი უკნიდან გაგუ აქედან წასვლის უფლებას უხერგავდნენ. ამავე დროს გაგუმ დიალოგისთვის შემოუძახა: "დაგიწუნებ ფერს არაგველო !" - რაუნდა ეპასუხნა ნამდვილად აკლდა ეგ თქმაღა - "დაღრეჯილხარ და რაარი ?" - ჩააცივდა გაგუც. "მუცელ ვერ ამოვიყორე" - პასუხობდა ელიზბარ. "ცარიელ მუცლიან უფრო მოუდის გულზე წმინდა გივარგის იმქვეყნად" - გასჩუმდა უფრო ელიზბარ. ქურუმ არც ხმალი გალესა არც პოეტი იყო. სამასმეორე და სამასმეერთე არაგველმა ყაყაჩოებში გადაუხვია. ქურუმ მოკლა ორასოთხმოცდამეათე. ქურუმ მოკლა კიდევ რვა. ქურუმ მოკლა მესამასე. ქურუს კიდევ უნდოდა მოკვლა მაგრამ მეტი აღარ იყო. გული დაწყდა თუ არ დაწყდა ვერ მიხვდა. ხმალს დააფურთხა და გადააგდო.
- მოაკვდინებდნენ ყველას - თქვა გაგუმ და ხინკალს გაასხმევინა.
- გული რკინისა აბჯარი თუნდა ხისა - გამოიგონა ელიზბარმა.
- რისა ?
- ვაჟკაცსა.
იმ ომიდან არაფერი გამოვიდა. აღარც იმ მეფიდან. აღარც ქურუდან. ელიზბარიდან მხოლოდ ხალხური ლექსები გამოვიდა. გაგუს ხინკლიდან კი მეტჯერ წვეთი აღარ გამოვიდა.

- მოდი მოდი მოდი მოდი მოდი მოდი მოდი... მოდი... კარგია... - თქვა სადგომის მეადგილემ

.

გაზი

2011-06-04T03:07:00.000-07:00

გამათბობლიდან თეთრ მილებამდე
ჟვანიას ქუჩიდან წითელ მილებში
ყაზტრანსგაზიდან ყაზახეთამდე
ყაზახეთიდან დიდ ქარხანაში
დიდი ქარხნიდან მიწის ფენებში
ნავთის ორთქლიდან მილიარდ წლებში
მე ვარ დინოზავრი

.

პარალელოგრამი

2011-05-13T13:12:00.001-07:00

პარალელოგრამი. პარალელოგრამის გვერდები ცხოვრობდნენ თბილად და ბედნიერად. AB-მ მოიყვანა ცოლად CD. BC გაყვა ქმრად DE-ს. შვეს კუთხეები A B C და D. ყველაფერი კარგად იქნებოდა რომ არა მათ ამოცანაში ჩამოსახლებული გადამკვეთი წრფე.

მარტორქა. ნამდვილი სახელი გიორგი. გიორგიმ კარგ ხასიეთზე გაიღვიძა მაგრამ მოგვიანებით სარკეში ჩაიხედა.

მეგობრობა. ყველმა მინდორში გაისეირნა. მოწყვიტა ყაყაჩო. დაინახა პური და შიგ დასახლდა. გაუდგნენ გზას. შემოხვდათ ღარიბი ხორცი. დააარსეს ჩიზბურგერი. იხარე ერო. მოკვდი მტერო.

გაზაფხულდა. ბაფტისტი თავისებური ქალბატონი ზღურბლს მიღმა შეჩერდა და ღრმად გაივსო ფილტვები. ყურთასმენა ჩიტებით იყო სავსე ხოლო ჰაერი დილის ქრისტეთი. მტრედმა კი ექსკრემენტი გამოყო.

დედმამიშვილი. გოგოთმოყვარე ყმაწვილმა აქაფქაფებულ დას გადახვია ხელი და ძუძუები ფერდზე მიიჭყლიტა.

პახმელია. ფანტასტიკურ ფილმებში კოსმოსური ხოლმადის დაჯდომის კადრის მუსიკალურ ფონში ვიოლინოს პარტია ასახავს ხომალდის მასშტაბურობით განპირობებულ მოულოდნელობის ფონზე აღძრულ უმწეობის შეგრძნებას. ხოლო დანარჩენი ინსტრუმენტები ხაზს უსვამენ ხომალდის ზომებს.

დასასრული. ისწავლე სწავლის ჯერ მწარე ჭამე გიორგიმ ამოცანა ამოხსნა ჩიზბურგერი პირში იახლა სარკეში ჩაიხედა ფანჯარაში გაიხედა უახლოეს მკერდზე იფიქრა გომი დალია და ფილმს უყურა.

.

შტურმანის თავგადასავალი

2011-04-12T11:47:00.000-07:00

"შტურმან აბა ერთი მარჯვნივ მოუხვიე" - თქვა კაპიტანმა

კაპიტანი.

"კარტოფილებს ვინ შემიწვავს მარგო ნავთქურაზე პამიდვრები ყრიან" - იღიღინა შტურმანმა, შტურვალი დააბზრიალა და შემდეგ გაიფიქრა ორი რამე:

1 . "აღელვებულ მდინარეში ყმაწვილები შევიდნენ, მე მათზე ძალიან ვღელავ." - (ჰაიკუ) - " იაპონელებს რა ? ზამთარში აყვავებული ალუბლები."

2. "Hey jude dont let me down."

იმავე საღამოს შტურმანის მკერდი მსოფლიოში მეორე თოფის სანახევროდ ბრმა ტყვიის ლუკმა გახდა. ტყვიას დამშჟავებულ რომში დამბალი ხორცის გემო არ ეხამუშა და შტურმანი მიატოვა.

კაპიტნის თანაშემწე შეყვარებული იყო. მუცელში სასიამოვნო სიოს ქროლვას გრძნობდა და შტურმანზე სანერვიულოდ აღარ ეცალა.

კაპიტანმა სინანულით დაასკვნა, ასეთია ცხოვრება ზოგი კვდება, ზოგი სიყვარულის მსხვერპლი ხდება. პოეზია მოეძალა. დღიური გადმოიღო და ლექსის ტაეპი - "პორტსაიდო შორო პორტსაიდო" - რუდუნებით გამოიყვანა. რის შემდეგაც კურსი მაგელანის სრუტისკენ აიღო. გზაში მეცხრე ტალღა დაეჯახათ ამიტომ ეკიპაჟიდან მხოლოდ ბოცმანი აივაზოვსკი გადარჩა.

მოგვიანებით აივაზოვსკიმ ჩაძირვის განმატებით რეპორტში აღნიშნა: "აი რა გამოიწვია შტურმანის დაკარგვამ".

ფინჯან ყავას ფუნთუშას ვის უგალობ ჩიტო რას.

თავისდროზე ჩიტმა შტურმანს მოპარა ყვავი, გალია, დაჭერა და ბულბული. როცა ნახა რომ შტურმანმა შტურვალის უღიმღამო ტრიალს მიჰყო ხელი - დაენანა და სანაცვლოდ პომიდვრები, რამდენიმე კარტოფილი, მარგო და ნავთქურა დაუბრუნა.

ღმერთო გთხოვ რომ მამაჩემმა კიდევ დიდხანს იცოცხლოს.

.

იძებნება: ეგრე ცუდად

2011-03-18T11:50:00.001-07:00

ქვემოთ ტექსტი ეხება უცნობ ნამდვილად არსებულ გოგონაზე ნამდვილ დაკვირვებებს.

ყველა ადამიანი სხვადასხვანაირად ცხოვრობს. რამდენნაირი ადამიანიც არსებობს იმდენნაირი ცხოვრების ის არსებობს. მაგიტომაც ზოგს სხვადასხვა რამეები აღელვებს.

მაგალითად რაც აქტიური მუშაობა დავიწყე ყოველ სამსახურიდან გამოსვლის დროს რვა საათია. მარშუტკაში ვსვამ მეგობრები ძირითადად არ მაყვს სახლში ყველაფერ კარგს ვაკეთებ და ვიძინებ. ერთხელ ეგრე რომ დავიძინე დამესიზმრა მეორე მსოფლიო ომში ვიღაც უცნაური სახის სიმეტრიის მქონე გოგონა გადავიყვანე საზღვარზე რომელმაც მადლიერების გრძნობა საზღვარზე გადასვლამდე გამოხატა. ეს თავისთავად კარგია იმიტომ რომ ხანდახან სიზმრებიც ყოველდღიურია როგორც დანარჩენი.

ზოგი სუსტი ფსიქიკის ადამიანი თავისთავის აღრიცხვას აწარმოებს რაღაც სპეციალური მობილურები არსებობს და შიგნით შეგიძლია წერა.

არც სიზმარში არც პროგრამების წერის დროს არც მარშუტკაში დალევის დროს ან ტრანსპორტის გაჩერებაზე დგომის დროს არაფერი იქნება განსაკუთრებული ვიდრე რამე განსაკუთრებული არ მოხდება. მძიმე სამუშაო განსაკუთრებულს ძირითადად გამორიცხავს თავისით.

20 ianvari 8:23 pm is gogo rom damesizmra kidev gamochnda gacherebaze zemot midioda etkoba avtobus ar movida da miciskvesh apirebda gadasvlas

ანუ მობილურში ხომ ქართული კლავიატურის გამოყენება არაკომფორტულია. პირველი დანახვის ჩანაწერი ვერ ვიპოვნე. მაგრამ ერთადერთი შემთხვევა პირველი იყო როდესაც შემომხედა და გამიღიმა. ფხიზელი რომ ვარ ვერ აღვიქვამ სათანადოდ მოვლენებს გარდა იმის რომ ბუნდოვნად მახსენდება რაც მოხდა მოვლენის მოხდენის დროს არ შემიძლია სპეციალური რეაქციის ქონა. მაგრამ სავარაუდოდ მესამე შემჩნევაზე ოც იანვარს კანონზომიერებაზე დავფიქრდი.

რა თქვა ანიმ: "ანიმ თქვა რომ მე ვერ მხვდები ქუჩაში ვერასდროს იმიტომ რომ ყოველთვის რუსთაველისკენ მივდივარ შენ კი ძირითადად ერთი და იგივე დროს გამოდიხარ სამსახურიდან და ბარათაშვილისკენ მიდიხარ"

სამსახურიდან ერთი და იგივე დროს არ გამოვდივარ და თან ერთი და იგივე გზით არ მივდივარ მარშუტკის დასახვედრად.

24 ianvari 8:46 pm igive gogo dgas miciskveshashi baratashvilidan mere mhares sahit ocamde kacis chatvlit vigats mohuts qals asuliereben. grzeli tshviriaks da damzvari tma qetsian zaglebs rom akvt bezvi egre. ifikreb vinme katstan ar aris imitom rom magis gverdze vebertela katsi dgas mtsire distantsiis datsvit utsho qalebtan rogorts itsaven shemthveviti katsebi dgomis dros. eg katsi politsielis mkatsri da hmamagali hmit arigebs mohuts qals rogor unda moiktses rom ar ganmeordes. ise iktseva rom arsad echkareba arada martoa. iseti adamianis shtabejdilebas tovebs vints urtiertobistvis kvelgan ezeben adamianebs. pirvelad rom vnaheda shemomheda zustad eg idea hkonda tvalebshi magram idga da me ar mikurebda. martalia dgeidan adre minda avdge rom adre zamovide samsahuridan magram gvian rom mivdivar eg dakvirvebebi sainteresoa. shavi tansacmeli akvs an kidev cisferi jinsi jerjerobit

ოცდახუთ იანვარს მეგონა რომ ქრისტესშობა იყო დათან ეგ ყველაფერი ინტერსს კარგავდა მაგრამ.

28 ianvari 8:59 tsuti igive gogo gamodis nikos chamosahvevidan ragatsis chamachamit cklis dasalev svets fehebshua itarebs agresiuli nabijit agrezelebs gzas da ihedeba huti zamis shemdeg vinmem homar dainaha avlabarshi midis fehit atsvia gia kavisferzolebiani kavisferi sharvali memgoni gijia lol

მაგ დროს მარტივად შეგიძლია მოიფიქრო რომ არაადეკვატურად მოქცეული ადამიანები ორნაირი არის ერთი უცნაურია მაგრამ გიჟი არ არის მეორე ორივე.

22 tebervali 8 19 pm igive gogona miciskvesha gadasasvlelidan modis mhedveloba akvs dazianebuli da miciskvesha sachobshi sachmels ezebs. eseigi daahloebit shvidi zutis savalzea magis samsahuri mag sachobidan. daahloebit huti zuti tualetshi shesvlas undeba huti gamzadebas. radgan shia ori variantia an mkatsr samsahurshi mushaobs rogorits aris kazino an sahlshi marto shovrobs da sachmlis gaketeba ezareba. magram tvalebi radgan tkiva didi shansia rom kompiutertan zis. sainteresoa ramushaobs mand rvamde.

დღეს ცხრამეტი მარტია. ადრე გამოვედი სამსახურიდან რადგანაც მუშაობა მომბეზრდა ანუ როდესაც პროგრამისტი ხარ შეგიძლია ეგრე. არაყი ვუყიდე ჩემ თავს მაგის აღსანიშნავად. ძირითადად გაზაფხული იყო უკვე თუ არა მაგაზე ვფიქრობდი და სახლში ეგრე რვა საათზევე წასვლა რომ დასანანია მაგაზე. ნუ მერრე გაჩერებაზე დავდექი და წარმოვიდგინე რომ მაგ გოგომ რომ გამოიაროს რა შეიძლება ვქნა ოციოდე წუთში გამოიარა და უფრო მთვრალი უფრო ახლოდან დავაკვირდი.

მგონია რომ ბარათაშვილიზე ავლაბრისკენ მიმავალი ავტობუსების გაჩერებასთან მიწისქვეშა ამოსასვლელის ბოლო კიბიდან გაჩერების თავშესაფრამდე მაგ გოგოს მისვლა ყველაზე ტრაგიკული სანახაობა იყო ჩემთვის. დღეს უმწეოდ გამოიყურებოდა მიუხედავად მაგის როგორც ყოველთვის ბოძს მიარტყა ფეხი და წყლის დასალევს გადააბიჯა ანუ ეგ წესი აქვს ეგეთი როდესაც მაგ ადგილს გადის ეგრე იქცევა. ეს შეიძლება უცნაური იყოს და შეიძლება რამენაირი ფსიქიკის დარღვევის გამოვლინება დავუშვათ.

რაღაც ტიპის ხალხთან დგომის შეეშინდა რაღაც ტიპის სიტუაციებში რის გამოც ადგილი ვერ იპოვნა გაჩერებაზე მერრე ზევით ქვევით იარა ნერვიულად და მერრე მიწისქვეშა გადასასვლელში ჩაბრუნდა. გამოთვლის მიხედვით საჭმელი უნდა ეყიდა მიწისქვეშა საცხობში. ნუ მოგვიანებით მეორე მხარეს გაჩერებაზე დავინახე. ავტობუსში ჩაჯდა წესით. რომ გადავედი ის ავტობუსი ისევ იქ იდგა ოღონდ შიგნით აღარ იჯდა. ყველა ავტობუსი დავათვალიერე და ისევ მეორე მხარეს გაჩერებაზე დავბრუნდი. დაახლოებით ათ წამში გაჩერების თავშესაფართან დავინახე ანუ სადაც თავიდან ვიდექი მანდ. ესენი რათქმაუნდა არ არის საინტერესო მაგრამ ის იყო საინტერესო რომ მეგონა დღეს ამით მოვრჩი იმიტომ რომ ასეც ხდება ცხოვრებაში და აღმოჩნდა რომ ჯერ არ.

იმ გაჩერების თავშესაფარში ძველი ბიჭები მოვიდნენ. გარდა იმის რომ ამ გოგოს შეეშინდა აღმოჩნდა რომ ოდნავე ან მეტად ელამიც არის. მაგრამ ზოგი ადამიანი სიამოვნების განცდის დროს ხდება დროებით ელამი ან ზოგი ნერვიულობის დროს ესეთი რამდენიც მინდა იმდენი მინახავს.

საზოგადოებისგან ყველანაირად გაუცხოვებულის შთაბეჭდილება ტოვებს. პლიუს ამას აქვს შიში არასასურველი გამომეტყველების ადამიანების. დღეს სიგარეტი არ მოუწევია. როგორ ახერხებს ერთდროულად სიგარეტის მოწევას იმაზე გადაბიჯებას ადამიანების შიშს მე როცა ქურთუკი მაცვია დუტის. მოკლე სახელოებიანი წითელი პერანგით სიარულს. ხანდახან ავლაბარში ფეხით ასვლას და რვა საათამდე მუშაობას თუ ფსიქიკის დეფექტი არ აქვს უცნაურია.

ან შეიძლება დღეს უფროსმა შენიშვნა მისცა სამსახურში და მაგიტომ იყო ნერვიული და რაიმე სურვილი აქვს ჩაფიქრებული და ყოველთვის აბიჯებს მაგის გამო იმ წყლის დასალევ სვეტს. ყოველშემთხვევაში კიდევ კარგი თვალები დავათვალიერე იმიტომ რომ მანდ არაფერი იყო გამომწვევი ან რამე. პირიქით საშიში იყო მაგრამ ისევ დასაფიქრებელია როგორ შეიძლება ერთდროულად იყოს გამბედავიც მშიშარაც და რომელიღაც თვალი მეორესკენ ჰქონდეს დახრილი.

ხო ნუ მე ეგ მაინტერესებს ვინმეს თუ შეგიმჩნევიათ ბარათაშვილის ავლაბრისკენ მიმავალ გაჩერებასთან ეგ. მითუმეტეს Facebook ში არცერთი მეგობრის მეგობარი არ არის

.

წიწილებს შემოდგომაზე ითვლიან რობოტები

2011-02-28T09:40:00.000-08:00

მევლუდმა კი ამ ამბების შემდეგ გადაწყვიტა ცხოვრებაზე სრული სერიოზულობით დაფიქრებულიყო. ერთი თვის უშედეგო ფიქრის გამო სმას მიჰყო პირი. ერთხელ როდესაც გაჟღენთილი მევლუდი მშობლებს მორიგ ლანძღვის პაკეტს უმზადებდა იმქვეყნად გასაგზავნად - იმის გამო რომ სხვებისგან განსხვავებით ცარილ მევლუდი დატოვეს - მამამისის სიკვდილისწინა ბოლოდან მეორე შეგონება გაახსენდა იმის შესახებ რომ წიწილებს შემოდგომაზე ითვლიან. მეორე დღეს ბანკში კრედიტისთვის შეიტანა საბუთები. მესამე თვეს დაუმტკიცეს ხოლო მთელი შემოდგომა ფერმიდან არ გამოსულა. დეკემბრისთვის ძლივს მორჩა წიწილების დათვლას. ამ თუ სხვა მიზეზების ნიადაგზე სასუნთქი გზების არცთუ იშვიათი დაავადებით შეიქმნა ავად. ფერმიდან ნაშოვნი ფული და თავად ფერმაც ასთმის რთული ფორმის მკურნალობას შეალია. როდესღაც კი მაშინ როცა მამამისთან მიემგზავრებოდა - შვილს გადასცა რომ წიწილებს შემოდგომაზე ითვლიან ფერმის თანამშრობლები და გეუბნებიან რამდენი დაითვალეს. მევლუდ უმცროსი აღმოჩნდა უფრო გამჭრიახი თუ დრო შეიცვალა ძნელია სათქმელად რადგანაც მას არც ფერმა ჰქონია დიდხანს და არც ნამდვილი წიწილა დაუთვლია ათ ცალზე მეტი იმ მარტივი გარემოების წყალობით რომ როდესაც მეათე წიწილა მიითვალა და მხოლოდ მეთერტმეტეღა დარჩა დასათვლელი - ბრწყინვალე იდეამ მოიცვა მისი სათვალავი. კერძოდ მევლუდ უმცროსი ფიქრობდა იმის შესახებ თუ რა კარგი იქნებოდა წიწილები ადამიანებს აღარ დაეთვალათ. მათ ნაცვლად კი ამ შრომატევადი საქმიანობით რობოტები დაკავებულიყვნენ. რობოტის წარმოებაში ფეხის მოკიდებას მხოლოდ მევლუდ უმცროსის მომდევნო თაობაში დაადგა საშველი რომელსაც თავად მევლუდ უმცროსმა უანდერძა რომ წიწილებს შემოდგომაზე ითვლიან რობოტები. აქედან ათეული წლის შემდეგ მევლუდ რობოტიკსის პირველი სერიის რობოტი ფერმაში იდგა თავის ადამიანი წინაპრის მსგავსად იმ განსხვავებით რომ ქათმები უკვე გადაშენებული იყვნენ გაუთვალისწინებელი დისბალანსის გამო გლობალურ ეკოსისტემაში. ვერავინ იტყვის ზუსტად კანონზომიერი იყო თუ არ რომ რობოტი სწორედ იმ ადგილზე იდგა სადაც მევლუდმა თავის ბოლო ბოთლი არაყი დასცალა და სადაც მევლუდ უმცროსმა მეათე წიწილა მიითვალა როდესაც მევლუდ რობოტიკსის სერია ერთის ამ რომელიღაც ეგზემპლარმა საკუთარი უფუნქციობა იგრძნო და გადაწყვიტა წარმოსახვითი წიწილების ნაცვლად ადამიანები დაეთვალა. როგორც ამბობენ მთავარი წვლილი კაცობრიობის უპრეცენდენტო გენოციდში მევლუდ უმცროსის შვილმა სწორედ მაშინ შეიტანა როდესაც რობოტს დირექტივად მიუთითა წარმოსახვითი წიწილების დათვლა ცარიელ ფერმაში ნამდვილი წიწილების გამოჩენამდე. ამავე რობოტმა საფუძველი ჩაუყარა რობოტიკის პირველ კანონს იმის შესახებ რომ წიწილებს შემოდგომაზე ითვლიან რობოტები.
(ტიტრების საუნდტრეკი)

კუჭის ტკივილი

2011-01-02T13:41:00.000-08:00

1 კუჭის ტკივლის პირველი დღე
    1.1 შესავალი
    1.2 მიზეზი
    1.3 თქვენ კუჭის ტკივილის პირველი ნიშნები გაქვთ
    1.4 მოქმედების ინსტრუქცია
    1.5 შედეგების შეჯამება
2 მეორე დღე
    2.1 პირველადი პროფილაქტიკა
    2.2 დიეტა
3 მკურნალობა
    3.1 მედიკამენტები

კუჭის ტკივლის პირველი დღე

დღე 1: როგორ უნდა მოვიქცეთ კუჭის ტკივილის დროს

შესავალი

კუჭის ტკივლი ერთერთი ძლიერი ტკივილია საშუალოდ ჯანრმთელი ადამიანისთვის. გამოირჩევა იმით რომ ძირითად შემთხვევაში იკძალება ტკივილგამაყუჩებლის მიღება. კუჭის ტკივილი შესაძლებელია ათეული საათი გაგრძელდეს ხოლო მისი გავლა დამოკიდებულია იმაზე თუ რამდენად სწორედ და ეფექტურად ვიმოქმედებთ.

სტატიით მხოლოდ იმ შემთხვევაში იხელმძღვანელეთ თუ თქვენ გრძნობთ რომ არ გაქვთ კუჭის და მისი მიმდებარე ნაწლავების კედლის გარღვევა და ამ დიაგნოზით სიკვდილი არ გიწერიათ.

მიზეზი

კუჭის კედლების გაღიზიანებას იწვევს სხვადასხვა საჭმლის სხვადსხვა ძნელად გადამუშავებადი ინკრედიენტები. კერძოდ ყველაზე ხშირად შეიძლება განვითარდეს თუ თქვენ ჭამეთ მაგალითად ბოლოკის შემცველი ქათმის სალათი მაიონეზში, ცივი ნიგვზიანი მხალი ან საცივი, ცხელი მიმწვარი ფენოვანი ხაჭაპური ან რაიმე ინდივიდუალური გამაღიზიანებელი ინკრედიენტის შემცველი საკვები. ზოგადად კი პირველი სისხლის ჯგუფის მქონე ადამიანებს ბოსტნეულის მონელება უჭირით ხოლო მეორე ჯგუფის სისხლის მქონეებს ხორცეულის.

თქვენ კუჭის ტკივილის პირველი ნიშნები გაქვთ

მაშ ასე თქვენ თქვენ რამდენიმე დღე ცუდად იკვებებოდით დღეს კი ჭამეთ ზედმეტად არასწორი საჭმელი. ოციოდე წუთის შემდეგ გრძნობთ ყრუ ტკივილს ნეკნების ბოლოს ნეკნების შუაში. თქვენი წინა გამოცდილება გკარნახობთ რომ ეს ყრუ ტკივილი რამდენიმე საათში გაიზრდება და დაუვიწყარ ღამეს გაგატარებინებთ. თქვენ გეზარებათ მოქმედება, შიში გეპარებათ, წვებით და ნორმალურად საბნის დაფრებაც არ გეხალისებათ. თქვენ უკვე უშვებთ პირველ არსებით შეცდომას ვინაიდან მოქმედების დროა, ყოველი დაკარგული წუთი ტკივილის თითო საათად გადაიქცევა მოგვიანებით.

მოქმედების ინსტრუქცია

რადგანაც დასაკარგი დრო არ გაქვთ შეუდექით მოქმედებას (თქვენ აღარაფერი გეზარებათ):

სასწრაფოდ უთხარით მეზობელს ან ოჯახის წევრს მოგიტანოთ აფთიაქიდან ალმაგელი [ეს ზომაზე მეტად აუცილებელია, გაატანეთ 5 ლარი]
დაადგით ჩაიდანი
მოძებნეთ ყველაზე თბილი წინდა და ჩაიცვით
შეუდექით სოდის ძებნას (თუ ვერ იპოვნით არ ინერვიულოთ)
ამასობაში ჩაიდანი დუღილს იწყებს თქვენ კი ფიქრს იწყებთ იმის შესახებ თუ სად გაქვთ ყველაზე თბილი ადგილი სახლში
ჩაყარეთ კოვზნახევარი სოდა ჩაის ჭიქაში დაასხით ცხელი წყალი და გადაანელეთ ნელთბილობამდე (მოურიეთ). არ იდარდოთ თუ სოდა ვერ იპვნეთ ვინაიდან თბილი წყალიც გამოგადგებათ.
ჩაიცვით თბილი ჯემპრი და დადექით ყველაზე თბილ ადგილზე თქვენს სახლში (ადგილი ჭიქის მორევის დროს უნდა მოგეფიქრებინათ)
შეუდექით სოდიანი წყლის ჭიქის ნელნელა სიამოვნებით სმას, არ იჩქაროთ რადგანაც თქვენ უკვე ბევრი დრო მოიგეთ და შეგიძლიათ რამდნიმე წუთი შეისვენოთ. გაითვალისწინეთ რომ პირველ ეტაპზე ჯდომა მტკივნეული და არა ეფექტურია ამიტომ იდექით ფეხზე !
თქვენ უკვე ანგარიშგასაწევად გტკივათ კუჭი. ჭიქა კი ნახევრამდე გაქვთ გამოცილილი. ახლა მოიფიქრეთ სად შეიძლება თქვენს სახლში წრეზე სიარული კომფორტულად ისე რომ ფეხები თბილად დაგრჩეთ და არც არავინ შეაწუხოთ ვინაიდან ხშირად მოგიწევთ სიარული წრეზე.
თქვენ უკვე გამოცალეთ ჭიქა სოდაინი წყალი. ტკივილი გაგიძლიერდათ ახლა წრეზე სიარულის დროა. წრეზე სიარულის დროს ტკივილი 30% ით შეგიმსუბუქდებათ. კარგი იქნება თუ ტელევიზორს ჩართავთ დაბალ ხმაზე თქვენთვის საინტერესო არხზე. ესეც დაგეხმარებათ ყურადღების გადატანაში და ტკივილის შემსუბუქებაში.
მეზობელი ან ოჯახის წევრი ბრუნდება აფთიაქიდან სილმაგელით და ხურდით ხელში უთხარით მადლობა, მეზობელი გაისტუმრეთ სახლშივე რადგან მხოლოდ ხელს შეგიშლით, ხოლო ოჯახის წევრს სთხოვეთ საყვარელი საქმით დაკავდეს და თქვენი გარჯა შეუმჩნეველი დატოვოს.
კიდევ იარეთ წრეზე და იფიქრეთ პიანინო ან პიანინოს სიმაღლის მაგიდა თუ გაქვთ ესეც დაგჭირდებათ.
დგება გადამწყვეტი მომენტი თქვენ რეკავთ სასწრაფოში და ეუბნებით რომ კუჭი გტკივათ და გამოვიდნენ.
თქვენ უნდა აირიოთ გული რადაც არ უნდა დაგიჯდეთ. ნამდვილი სამურაი გადაწყვეტილებას შვიდ ჩასუნთქვა ამოსუნთქვაში იღებს. შედიხართ ტუალეტში თითს იყოფთ პირში და არწყევთ. რის გამოც კუჭი უფრო გტკივდებათ. მოითმინეთ ვინაიდან დასაწყისის დასასრული ახლოვდება ამასთანავე ძლიერი ტკივილი ამ დროს ბუნებრივია ვინაიდან დაცარიელებული და გაღიზიანებული კედლები ერთმანეთს ედებიან ხოლო კუჭში დარჩენილი კუჭის წვენი მას წვავს.
თქვენ გგონიათ რომ მეტი აღარ შეგიძლიათ ასევე გგონიათ რომ გული ბოლომდე აირიეთ. თქვენ ცდებით თქვენი კუჭი ადამიანის ორგანიზმში ყველაზე ძლიერი მჟავით არის სავსე და თქვენი კუჭის კედლებს ინელებს. ჩამოეყრდენით მაგიდას ან პიანინოს ვინაიდან ამ და სხვა თემებზე საფიქრელად ახლა ეს ყველაზე კარგი პოზაა. არ წამოწვეთ ვინაიდან ტკივილი გაგიძლიერდებათ, შესაფერის პოზას ვერ მონახავთ, ნერვები გიმტყუნებთ და სიტუაციაზე კონტროლს დაკარგავთ.
მოდის სასწრაფო: ეკიპაჟის წევრები კითხვებს სვამენ, რომელიმე მათგანი წნევას გიზომავთ, ზურგზე გაწვენთ, მუცელს გისინჯავთ და გეკითხებათ აქ გტკივა ? ეხლა გტკივა ? აქ ? ო ესეიგი ეს ყოფილა - პროგასტროპია ჩაწერე. ჩუმად გადაულაპარაკებენ ერთამენთს - ****პა გავუკეთოთ და ნემს მოამზადებენ ეს არის ნოშპა, რომელიც თუ გაგიმართლათ ნახევარ საათში თქვენს დაჭიმულ მუცლის კუნთებს მოადუნებს რაც ტკივილის შემსუბუქებაში დაგეხმარებათ.
თქვენ მხოლოდ ფსიქოლოგიურ შვებას გრძნობთ. სასწრაფოს თხუთმეტიოდე წუთი ესაუბრეთ სხვადასხვა თემებზე. დარწმუნდით რომ კარგი ადამიანები არიან უბრალოდ ამ სიტუაციაში მათ არ ძალუძთ თქვენი დახმარება. ასევე მწირ ინფორმაციას ფლობენ კუჭის ტკივილის შესახებ.
სასწრაფო უკვე მეექვსეჯერ გეკითხებათ გრძნობთ თუ არა შვებას ? თქვენ გინდათ რომ ასიამოვნოთ. თქვენ თავსაც ატუყებთ და ეუბნებით - დიახ, თითქოს. სასწრაფოს ეკიპაჟი კმაყოფილი ჩანს. თქვენ კი დროა მათ დამეშვიდობოთ ვინაიდან დასკვით ეტაპზე ისინი უკვე ზედმეტი ტვირთია.
სასწრაფო წავიდა თქვენ ჩაიც შესთავაზეთ და თუ ახალი წელი იყო ნამცხვრები და კანფეტები გაატანეთ.
გადაიღალეთ. დროა ტაშტი მოიმზადოთ ან დიდი თეთრი ემალის ჯამი ვინაიდან თეთრი ფერი თქვენ დაგამშვიდებთ როცა საქმე საქმეზე მიდგება. ზურგზე წამოწექით. თავი ოდნავ მაღლა გქონდეთ. სოფელში გატარებულ უდარდელ ბავშვობის წლებზე იფიქრეთ. მუცელზე რამე თბილი დაიფარეთ. ახლა ტკივილი ისე გაგიძლიერდებათ რომ ღმერთის თავიდან იწამებთ და შეპირდებით რომ ამაღამ თუ გადარჩებით მაქსიმუმ ეკლესიაში ივლით ან მინიმუმ კარგი ადამიანი გახდებით და თქვენს ცხოვრებას გადახედავთ.
ხუთი წუთი თუ გაძელით კარგია. უკვე ისე გტკივათ კუჭი რომ ადგილზე ვეღარ ჩერდებით. ჯამი ან ტაშტი იატაკზე დადეთ თქვენც იატაკზე დაჯექით და უკანასკნელი ძალების მოკრებით შეეცადეთ კუჭში დარჩენილი მწვანე სითხის ამოღებას. ვიდრე ჯამის ძირი სულ არ გამწვანდება არ მოეშვათ ვინაიდან ახლა როგორ შემართებასაც გამოიჩენთ მასზეა დამოკიდებული ბოლოჯერ გიწევთ ამაღამ გულის არევა თუ არ, გიხაროდეთ ვინაიდან ეს კულმინაციაა და მოახლოებულია დასასრულის დასასრული.
ამოიღეთ მწვანე სითხე ? კარგია დაისვენეთ რამდენიმე წუთი. სიმწრის ცრემლები მოიწმინდეთ.
მოითხოვეთ ალმაგელი კარგად შეანჯღრიეთ და სამი ყლუპი მოსვით. სამ ყლუპს არ გადააცილოთ წინააღმდეგ შემთხვევაში ალუმინად გადაიქცევით ან თირკმელებში კენჭები დაგიგროვდებათ. მოკლედ სამზე მეტი სახიფათოა.
წამოწექით ზურგზე ტკივილი 5 წუთში გაგივლით. დატკბით თქვენი შრომის შედეგით, დაძაბული კუნთები მოუშვით, იუმორის გრძნობა აღიდგინეთ და ტკბილად ჩაიძინეთ.

შედეგების შეჯამება

დიახ თქვენ გამოიარეთ ჯოჯოხეთი. ფიქრობთ რომ ჯოჯოხეთშიც ალბათ კუჭი სტიკვათ. რის გაკეთება შეგეძლოთ უფრო კარგად ?

შეგეძლოთ მიგეღოთ სილმაგელი ან ალმაგელი პირველი გულის არევის შემდეგ. ანუ როდესაც საჭმელს სრულად ამოიღებდით. მას შეიძლება დანარჩენი ეტაპები აიცილებინა.

მეორე დღე

დღე 2: იღვიძებთ გვიან

პირველადი პროფილაქტიკა

ყიდულობთ ომეპრაზოლს ყოველ საღამოს ძილსიწინ დასალევად. დილთვე სვამთ 3 ყლუპ ალმაგელს. ბოლოჯერ სამ ყლუპს ამის შემდეგ ყოველი ჭამის წინ 2 ყლუპია საჭირო.

დიეტა

მისაღებია იოგურტი, ხაჭო, მოხარშული კარტოფილი, მოხარშული კვერცხი, ღია ერთ კოვზ შაქრიანი ჩაი და რაღაც ჰერკულესი.

მკურნალობა

დროა წახვიდეთ ექიმთან და ბარიუმის ფაფა ან ზონდი გადაყლაპოთ. ზონდები უკვე თხელი კაბელებით არის ასე რომ ნუ შეგეშინდებათ. თუ თავი არ გენანებათ იყიდეთ ომეპრაზოლი და ერთი კვირა ძილის წინ სვით. დალევამდე 2 საათის განამვლობაში საჭმელი არ უნდა გქონდეთ ნაჭამი. თუ ღვიძლი გაწუხებთ მაშინ მხოლოდ ექიმმა იცის რა უნდა ქნათ ასეთ დროს. ასეთ შემთხვევაში შეეშვით ყოველგვარ თვითმკურნალობას.

მედიკამენტები

ამ სფეროსთვის არსებობს სამი ტიპის წამლები:

რომლებიც აღადგენენ კუჭის გარსს და რომლების მიღებაც ხდება ძილის წინ, კერძოდ ომეპრაზოლის რომელიმე სახეობა
რომლებიც ჭამის წინ საკვებისგან იცავნე კუჭის გარსს და წევენ დაბლა მჟავიანობას, კერძოდ ალმაგელი ან სილმაგელი.
რომლებიც ეხმარებიან კუჭს მძიმე საჭმელის მონელებაში, ძირითადად ხორციანის, კერძოდ მეზინფორტე.

საჭიროა სამივე ტიპის წამლების მოხმარება კუჭის რეაბილიტაციის პერიოდში.

[for google keyword research]

სალომე

2010-10-12T01:07:00.000-07:00

საკონდიტრო განყოფილების საშაქარლამოში მამალოები ამოწურულიყო. შაქრის უქონლობის გამო. შაქარი თაგვს შეეჭამა.

.

ბავშვთა საავადმყოფოები, მიმოხილვა

2010-09-08T03:27:00.000-07:00

ბავშვთა ინფექციური საავადმყოფო ხილიანზე
------------------------------------------

მოქმედებს სახელმწიფო პროგრამა სამ წლამდე ბავშვებისთვის მკურნალობის 80% ის დაფარვის შესახებ.

პირობები: გაურემონტებელი, ანტისანიტარია, ძველი ზამბარებიანი საწოლები, მორყეული კარებები, პაციენტთან შესაძლებელია რამდენიმე ადამიანის დარჩენა.

პერსონალი: ძირითადად ქალები, დაცვა არ ჩანს.

მედ პერსონალი ძირითადად ერკვევა მომნელებელი სისტემის ინფექციურ დაავადებებში. სისხლის ანალიზის გაკეთებას დიდ დროს ანდომებენ თანამედროვე აპარატურის არ ქონის გამო. რიგ შემთხვევებში სისხლს მიკროსკოპით აკვირდებიან.

აღნიშნულ საავადმყოფოში ძირითადად 033 სასწრაფო დახმარების სამსახურს გადაყავს ავადმყოფები.

აღნიშნული საავადმყოფოდან ავადმყოფის დიაგნოზის გამოთხოვისას დასკვნაში ყოველთვის წერია რომ პაციენტს აქვს ენტერო ვირუსი, აღენიშნება გულისრევა, განავალი აქვს თხელი და ფაფისებური - მიუხედავად იმის აქვს თუ არა პაციენტს ენტერო ვირუსი აქვს თუ არა ფაფისებური განავალი ან აღენიშნება თუ არ გულისრევა.

ხილიანზე მდებარე ინფექციურ საავადმყოფოს არანაირი გამოკვეთილი ღირსება არ გააჩნია.

იაშვილის სახელობის ბავშვთა ინფექციური საავადმყოფო
-----------------------------------------------------------------------

აქაც მოქმედებს სახელმწიფო ფასდაკლების პროგრამა.

პირობები: მიმდინარეობს რემონტი. ინფექციური განყოფილების პალატებში ანტისანიტარიაა. თითო პალატაში ცხოვრობს ხუთამდე ტარაკანა.

რეამინაციის განყოფილება

რეამინაციული განყოფილება "ემერჯენსი" აღჭურვილია თანამედროვე აპარატურით და გარემონტებულია შეინიშნება გამოცდილი პერსონალი. რეამინაცული განყოფილების დათვალიერების დროს თვალში გვხდება თანამედროვე ელექტრო შოკის აპარატი ბავშვებისთვის.

ინფექციური განყოფილება

ინფექციურ განყოფილებაში პერსონალი გარკვეულია მხოლოდ ვიწრო სპექტრის ინფექციურ დაავადებებში. უჭირთ გადაწყვეტილების მიღება ისეთ შემთხვევებში როდესაც პაციენტის მდგომარეობა ჩვეულებრივი შემთხვევისგან განსხვავდება. მაგალითად თითქმის იგნორირებას უკეთებენ ისეთ ანალიზების დადებით პასუხებს როგორიც არის ქლამიდიები ან ეპშტეინ ბარი.

მიღებული პრაქტიკაა ერთი განყოფილებიდან მეორეში პაციენტის გადაყვანა არსებითი საფუძვლის გარეშე რაც გამოწვეულია იმით რომ პაციენტს უწევს დამატებით გადასახადის დაფარვა ახალ განყოფილებაში მოხვედრის გამო.

ინფექციურ განყოფილებაში ხშირია პაციენტები ციტო მეგალო ვირუსით შესაბამისად პერსონალი დამაკმაყოფილებლად რეაგირებს ასეთ შემთხვევებში.

სარგებლობენ დიაგნოსტიკის შემდეგი სქემით. სისხლის ზოგადი ანალიზი, სისხლის დეტალური ანალიზი, ვირუსოლოგიის პაკეტი რომლებშიც შედის ტესტები ციტომეგალო ვირუსზე, ჰერპესზე, ქლამიდიებზე, ებშტეინ ბარზე, სისხლის დათესვა, რენტგენი და დიაგნოსტიკის კულმინაციაა კომპიუტერული ტომოგრაფია.

ადვილად შეიძლება გამორჩეთ ისეთი დაავადებები რომლებიც არ არის ხშირი ამ განყოფილებაში. ვინაიდან ვირუსოლოგიის ტესტების პაკეტი ძვირი ღირს და სახელმწიფო არ ანაზღაურებს პაციენტის მშობლებს გვიან ურჩევენ ხოლმე მის ჩატარებას. ჩემს შემთხვევაში იმის გამო რომ ექიმი ზომაზე მეტად იყო დარწმუნებული საკუთარ დიაგნოზში და საჭიროდ აღარ ჩათვალა ვირუსოლოგიის ტესტების პაკეტის ჩატარება კერძო კლინიკაში გავაკეთე სისხლის ტესტი სადაც სისხლში პაციენტს გამორიცხულ ბაქტერიებზე დადებითი რეზულტატი აღმოაჩნდა.

ძალიან ხშირია შემთხვევები ერთი და იგივე პაციენტის რამდენჯერმე გაწერის და თავიდან დაბრუნების.

ქირურგიული განყოფილება

ქირურგიულ განყოფილებაში ყოველთვის ჩქარობენ ოპერაციის გაკეთებას. რაც ხშირად შეიძლება გამოწვეული იყოს ოპერაციის შემდეგ დამატებითი ანაზღაურებით. ხშირად იღებენ ოპრაციის ჩატარების გადაწყვეტილებას მაშინაც კი როცა ამის ძალიან მცირე საფუძველი აქვთ. რის გამოც საჭიროა სიტუაციაში დეტალურად გარკვევა და ოპერაციის აუცილებლობაში დარწმუნება.

ხშირია შემთხვევები როდესაც სხვა ლოკალური ავტორიტეტი ექიმების ჩარევის დროს მკურნალი ექიმები დიაგნოზებს ცვლიან.

შეიძლება მოხდეს ისე რომ იგივე პაციენტს იგივე საავადმყოფოში ინფექციურ განყოფილებაში დაუსვან ინფექციური კვალიფიკაციის დიაგნოზი, ხოლო ქირურგიულ განყოფილებაში იგივე პაციენტის გაუარესებული მდგომარეობა ორგანიზმში მიმდინარე ანთებით პროცესს მიაწერონ და შეამზადონ მოტივები ოპრაციისთვის.

გადასახადის დათვლის დროს პაციენტის მიერ გამოყენებული სერვისების სიაში შესაძლებელია მენეჯერმა რამდენიმეჯერ შეიტანოს ისეთი სერვისი რომლითაც პაციენტს არ უსარგებლია.

ქირურგიულ განყოფილებაში პალატები გარემონტებულია ხოლო ექიმები გადაღლილი.

კრიტიკულ სიტუაციებში მედიცინაში კომპეტენტური პირის მეთვალყურეობით (რომელსაც თქვენთან რაიმე მნიშვნელოვანი აკავშირებს) ყველაზე მეტად შეიძლება ამ საავადმყოფოს გამოყენება რადგანაც ერთმანეთთან დაკავშირებული რთული ინფრასტრუქტურა სწრაფად და ეფექტურად ახდენს რეაგირებას თითქმის ყველანაირ ტიპის სიტუაციებში ოღონდ ეს უკანასკნელი ხდება მხოლოდ მაშინ როდესაც იციან რა და რატომ უნდა გააკეთონ ან როდესაც აქვთ დიაგნოზი.

იაშვილის საავადმყოფოს ყველაზე სუსტი პარამეტრია დიაგნოსტიკა. ახასიეთებს არასწორი დიაგნოზი ან სწორი დიაგნოზის მისაღებად ზედმეტი ღონისძიებები და დროის არარაციონალურად გამოყენება.

.

შეკითხვა

2010-08-21T03:11:00.000-07:00

მოვიდა უსამართლო, უპრინციპო და ეგოისტი ქალი გაჩერებაზე და მკითხა უკაცრავად რა მიდის აქედან ტყეში ? და ვუთხარი - ნეხვი.

.

Katleti (2007)

2010-07-12T00:23:00.001-07:00

ჯონათან თავნახევარი

2010-06-20T05:32:00.001-07:00

- ჯონათან ?

- დიახ მამიდა.

- მოდი ჩაუჯექი ბებერ მამიდას კალთაში.

ჯონათანს სჯეროდა რომ მას ღმერთი ელაპარაკებოდა. უთხრა ჯონათანმა მასწავლებელს:

- მისის თეტჩტერსტოუნ მე ღმერთი მელაპარაკება.

მასწავლებელმა გაუღიმა და თავზე ხელი გადაუსვა.

- ეგ შენი შინაგანი ხმაა ჯონათან. ჩვენ ყველას გვეგონა ბავშვობაში რომ ღმერთი გველაპარაკებოდა.

მიუხედავად ამის ცრემლმომდგარი ჯონათანი დიდ სარკესთან იდგა და ხელში პატარა სარკე ეჭირა. პატარა სარკეში თავის უკანა მხარეს ხედავდა და კითხულობდა:

- რატომ ღმერთო ?

ყველაფერი მამიდის კალთაში დაიწყო. მამიდამ იმდღეს ჯონათანს საშინელი საიდუმლო გაანდო.

- ჯონათან შენ ყოველთვის კარგად უნდა გამოიყურებოდე. აი გულდასმით ივარცხნი თმის მხოლოდ იმ ნაწლის რომელსაც სარკეში ხედავ ხოლო რომელსაც ვერ ხედავ მხოლოდ ალაგალაგ გაქვს დავარცხნილი. ხომ გინდა რომ სადაც არ უნდა იყო და რასაც არ უნდა აკეთებდე დარწმუნებული იყო შენს თავში ?

ჯონათანსაც სწორედ ეს უნდოდა მაგრამ იმისათვის რომ ეს მოეხდინა ათასი შეუძლებელი რამის შეძლება უნდა შეეძლო. ამიტომაც მხოლოდ მოცხვად დაუქნია თავი მამიდას.

- ძვირფასო შენ ყოველთვის უნდა გრძნობდე შენს თავს ყველა მხრიდან და გახსოვდეს რომ არ გაქვს არცერთი მიზეზი შენი თავის რწმენის დასაკარგად. ამის შესაძლებად მე შენ გასწავლი ერთ ხრიკს. მომაწოდე ჩემი ჩანთა გეთაყვა.

მამიდამ გახსნა მასსავით დანაოჭებული შავი დერმატინის ჩანთა რომელიც არ იყო მაინც და მაინც დანაოჭებული.

- დღეიდან ეს სარკე შენი იქნება ჯონათან. სარკე დაგეხმარება შენითავის ყველამხრიდან დანახვაში.

და ასწავლა როგორ დაენახა პატარა სარკიდან დიდსარკეში არეკლილი გამოსახულება რომელიც ჯონათანის თავის უკანა მხარეს აჩვენებდა.

ჯონათანი შეკრთა და თავის ოთახში ჩაიკეტა. მას არასდროს ენახა თავისი თავი უკნიდან. მამიდა გაკვირვებული დარჩა. ჯონათანის დედას მოუბოდიშა რომ ჩაიზე ვერ დარჩებოდა და წავიდა.

მას შემდეგ როცა ჯონათანი სახლში თავს მარტო დაიგულებდა გადამალულ პატარა სარკეს იღებდა და თავის სახეს აკვირდებოდა მარცხნიდან მარჯვნიდან და უკნიდან.

პატარა სარკეში ყოველთვის ვიღაცის საშინელი გარეგნობის უცხო ნაკვთებს ხედავდა. მას არ უნდოდა დაეჯერებინა რომ ეს გრძელი ცხვირი მისი იყო. არც ის უნდოდა დაეჯერებინა რომ გვერდიდან ასეთი უმწეო შესახედავი იყო როცა რამეს აკვირდებოდა. მითუმეტეს არც ის რომ თავი მიბრტყელებული ქონდა და ყველაზე ძალიან იმის გაფიქრება ზარავდა რომ აქამდე როცა მხოლოდ წინიდან იცნობდა თავის სახეს და ასე თავდაჯერებით ელაპარაკებოდა თავის კლასელებს სინამდვილეში ეს უსუსური თავი ლაპარაკობდა მისთვის ასე შეუფერებელი სრულყოფილების გრძნობით.

ახლა ჯონათანისთვის ცხადი იყო რატომ არ ეკიდებოდა სათანადო სერიოზულობით არცერთი თანატოლი. მათ ხომ ყველას მრგვალი თავები ქონდათ და აბა საიდან უნდა მოსვლოდა ჯონათანს თავში აზრად რომ მისი თავიც ასეთი არ იქნებოდა.

ჯონათანმა თქვა. ადამიანი ადამიანის მიმართ პირველრიგში გარეგნობის მიხედვით განეწყობა დადებითად და იმ დღიდან მოყოლებული ბოლო კლასამდე უკანა მერხზე გაატარა ყველა სასწავლო წელი. მან ბევრი იფიქრა თავის დასამრგვალებელ საშუალებებზე მაგრამ მიხვდა რომ თავისქალა ხისტი ძვალი იყო. თვით მისმა ღმერთმაც კი ვერშეძლო ეკარნახა სწორი გამოსავალი რის გამოც ჯონათანი ყოველთვის წინ უდგებოდა ადამიანებს საუბრის დროს. იქაც მაინცდამაინც არ მოსდიოდა ისეთი სიტყვები თავში რომლებიც მისი გარეგნობის ადამიანს გადამეტებულ თავდაჯერებულობაში არ ჩამოერთმეოდა. ხოლო მის კლასელებს შეეძლოთ იგივე სიტყვების თამამად თქმა ამიტომაც მის კლასელ გოგონებს მისი კლასელი ბიჭები უფრო მოსწონდათ და საერთოდ არ ჯონათანი. ჯონათანი თავის კლასელ გოგონებზე ანძრევდა და შემდეგ თავს უფრო ცუდად გრძნობდა.

თავისუფალ დროს ჯონათანი ფილმებს უყურებდა ტელევიზორში. ყურადღებით აკვირდებოდა ცნობილი მსახიობების თავის ფორმებს სახის ნაკვთებს და ოცნებობდა. რა იქნებოდა ღმერთო სხეულის გამოცვლა რომ გაგეხადა შესაძლებელი. რა იქნებოდა რომ ახლა პიტერ ბრედ უფროსის სხეულში ჩასახლება შემძლებოდა. მაშინ ხომ ყველა გოგონას მოვეწონებოდი და თავიც ბურთივით მრგვალი მექნებოდა. მაგრამ ერთხელ ჯონათანს ტელევიზორი გაუფუჭდა. ვერასოდეს წარმოიდგენდა ღმერთი თუ ჩადგებოდა მას და მის მეგობარ ნივთს შორის რომელთანაც ყველაზე დიდ დროს ატარებდა და რომელიც მისი ოცნების თავებს უჩვენებდა. მაგრამ ზუსტად ასე მოხდა. ჯონათანი ნაწეყნი დარჩა. ღმერთი ისევ ძველებურად ელაპარაკებოდა თავის შინაგანი ხმით ამიტომაც ჯონათანი დაჯდა და იმ საღამოს საყვედურებით აავსო. ამას მეორე უცნაური გარემოებაც დაერთო ზედ იმავე საღამოს. ღმერთს არცერთხელ ამოუღია ხმა. ჯონათანმა გადაწყვიტა წინ აღდგომოდა ღმერთს და ღმერთის გაფუჭებული ტელევიზორი თვითონ გაეკეთებინა.

დიახ ღარიბები იყვნენ. ტელევიზორის ხელოსანი მათთვის დიდი ფუფუნება იყო. ჯონათანმა გადმოალაგა გარდაცვლილი მამის ბიბლიოთეკა და ცალკე გადადო ყველა წიგნი რომელიც რამით მაინც იყო კავშირში ელექტროობასთან რადიო გადამცემ მოწყობილობებთან ან თუნდაც ტელევიზორებთან. დაახლოებით ორი კვირის შემდეგ ტელევიზორი დაშალა. დაზიანებული ნაწილი აღმოაჩინა და შეარემონტა. ჯონათანის დედა გაკვირვებული დარჩა რადგან ასეთ სასწაულებს მხოლოდ მათი ქალაქის ორი ტელევიზორის ხელოსანი ახდენდა. ჯონათანის დედას ვერაფრით წარმოედგინა როგორ შეიძლებოდა შეგეკეთებინა გაფუჭებული ტელევიზორი თუ არ იყავი ქალაქის ტელევიზორის ორი ხელოსანიდან ერთერთი. ხოლო როცა ამ ორიდან ერთერთი ტელევიზორს აკეთებდა თვლიდა რომ იმის გამორკვევაზე ფიქრი თუ როგორ ახერხებდნენ ხელოსნები ტელევიზორის შეკეთებას ჩვეულებრივი ადამიანების შესაძლებლობებს აღემატებოდა. და აქ ჯონათანის დედა უსაზღვრო სიამაყით აივსო. თვალებიც კი აუცრემლიანდა როცა მიხვდა რომ მისი ერთადერთი შვილი რომელიც კარჩაკეტილ ცხოვრებას ეწეოდა და ყველას ხელი ჰქონდა მასზე ჩაქნეული არ ყოფილა ჩვეულებრივი ადამიანი. რითაც მისი კარჩაკეტილი ცხოვრებისკენ სწრაფვაც აიხსნებოდა.

ამას მოყვა ის რომ დედამ ყველა მეზობელს გააგებინა ეს ამბავი. რასაც თავისმხრივ ის რომ ერთი კვირის თავზე ჯონათანის ოთახი ტელევიზორებით აივსო. ჯონათანი იდგა და აკეთებდა ყველა ტელევიზორს განურჩევლად ზომის ფორმის და რქებისა.

და აი ერთხელ მან იპოვნა გამოსავალი. ტელევიზორმა მას უჩვენა მსახიობი რომელსაც ზუსტად მისნაირი თავი ჰქონდა. მაგრამ ეს კაცი ყოველთვის როცა ქუჩაში გადიოდა თავზე ქუდს იფარებდა და საერთოდ ვერავინ შეიტანდა ეჭვს მის თავნახევრობაში. გამოსავლის პოვნის დღიდან შლიაპა არ მოუშორებია თავიდან. უშნო ნაკვთების დასაფარად კი წვერი მოუშვა.

სწორედაც რომ სიმპატიურად გამოიყურებოდა შლიაპით წვერით შავი კოსტუმით და თეთრი პერანგის საყელოთი. მაგრამ ყოველთვის ახსოვდა საკმარისი იყო ქუდი მოეხადა და წვერი მოეპარსა ისევ ის თავნახევარი ჯონათანი იქნებოდა.

მის ბედნიერებას ისიც ემატებოდა რომ ზუსტად იცოდა ყველანაირი ტიპის ფლირტის ფრაზა რომელსაც ჯეიმს ბონდები თუ სხვა სიმპატიური მამაკაცები ხმარობდნენ მისი ოცნების ქალებთან ურთიერთობის დროს. ახლა ჯონათანი კარდაკარ დადიოდა და თითქმის უფასოდ არემონტებდა გაფუჭებულ ტელევიზორებს. მადლიერი ტელევიზორის პატრონები კი ხან მცირეოდენ ფულს უდებდნენ ჯიბეში ძალით ხანაც სურსათით ან ტკბილეულით სავსე კალათას ატანდნენ სახლში მისის ჯონათანის დედასთან. ჯონათანი მორცხვად იღიმებოდა და სახლისკენ მოუყვებოდა ნელი ნაბიჯით გზას. გზაში ფიქრობდა იმ ახალგაზრდა მისებზე რომლებიც ტელევიზორის გაკეთებისდროს ეკეკლუცებოდნენ. წონიდა ყველა ფრაზის ეფექტურობას რომლითაც ახალგაზრდა გოგონებს პასუხობდა ეშმაკურად. მაგრამ საქმე არცერთხელ გასცილებია სასიამოვნო ფლირტს ზოგჯერ მიუხედავად გოგონების ინიციატივისა.

აი ერთხელ ტელევიზორის რემონტის შემდეგ ლიზა ბლეიკმა დაიჟინა ოჯახურ სადილზე დაგვეწვიეო. კმაყოფილმა ლიზას დედამაც და მამამაც იმდენი ქნეს რომ ისედაც დამყოლ ჯონათანს სხვა გზა აღარ დაუტოვეს. როდესაც მისის ბლეიკმა სუფრა გააწყო კერძებით და თვითონაც მიუჯდა მაგიდას მისტერ ბლეიკი ფეხზე წამოდგა და თქვა სადილისთვის მადლობა მოვახსენოთ უფალსო. რათქმაუნდა ჯონათანიც წამოდგა და ლოცვისთვის შესაფერისი პოზა მიიღო მაგრამ აქ მისტერ ბლეიკმა შეახსენა:

- ჯონათან გეთაყვა სუფრასთან და მითუმეტეს ლოცვის დროს ჯენტლმენმა ქუდი უნდა მოიხადოს ამასთანავე ეს ოჯახის და უფლის უპატივცემულობაა.

ჯონათანმა ბოდიშიც ვერ მოიხადა. ხუთ წუთში თავის სახლში საწოლზე იწვა თავზე დიდი ბალიში ეფარა და მძიმედ სუნთქავდა.

მისტერ მაკკოი ჭკვიანი კაცი იყო მაგრამ გაიძვერაც ისევე თავისუფლად ეთქმოდა როგორც პროვინციელი. თავის შვილებს მაინც და მაინც ვერ ატყობდა სწავლის სურვილს ოღონდაც რადგან იმხანად ყველა ხვდებოდა რომ ქალაქი სულ სხვანაირი ადგილი იყო უფროსწორედ ეს იყო ადგილი სადაც ცივილიზებული ადამიანები ცხოვრობდნენ ამიტომაც თავმოყვარე ნორმალურ ადამიანს უნდა ეცადა ბედი და ამ ცივილიზებულ ადამიანებს შორის დაემკვიდრებინა თავი. თვითონაც გაუჭირდებოდა იმის გამორკვევა რატომ გაყიდა სახლი და შინაური ცხოველების ფერმა ქალაქში გასამგზავრებლად. თუმცაღა ამბობდა კიდეც შვილებს კარგი განათლება უნდა მივაღებინოო მაგრამ გულის სიღრმეში უცნაურ აზარტს გრძნობდა. სიამოვნებისგან აკანკალებდა ხოლმე როდესაც კვირის ბოლოს მსუბუქად შემთვრალი ჩაუფიქრდებოდა ქალაქის უცნაურ გამოწვევას. ამბობდნენ ქალაქში თუმოხვდები და თუ ფხასაც გამოიჩენ მთელი ქალაქი ფეხქვეშ შეგიძლია დაიგოო.

პირველი ერთი კვირა ხელებუკან გადაჯვარედინებულმა ფეხით იარა ქალაქის ყველა უბანში. აწონ დაწონა ქალაქის ყველა ქუჩა. შეეცადა ჩაღრმავებოდა ჭიანჭველებივით არეული ადამიანების ფუსფუსის საიდუმლოს. მეორე კვირის ბოლოს კი უკვე იცოდა ვინ სად მოდიოდა ვის რა სტკიოდა ვინ სად მუშაობდა ვინ კითხულობდა გაზეთებს ვინ სწავლობდა ვინ ლოთობდა ვის სწყუროდა ვის სციოდა ვის როდის შივდებოდა ვინ ვის რით მოტყუებაში იღებდა ფულს.

ბევრი იფიქრა თუ ცოტა იფიქრა მიხვდა რომ ცოტაღა აშორებდა ნამდვილ მისტერობამდე. ნამდვილი მისტერი ხომ ის არის ვისაც პატივს სცემენ იმის გამო რომ მას შეუძლია ის რაც არ შეუძლიათ არანამდვილ მისტერებს. ნამდვილ მისტერს შეუძლია არანამდვილი მისტერები მასზე დამოკიდებული გახადოს.

ამიტომაც მისტერ მაკკოიმ სოფელში შეგროვილი ფულით იქირავა თოჯინების დანგრეული ფაბრიკა. აქედან ერთი თვის თავზე ყოფილი ფაბრიკის ტერიტორიაზე შეკრებილ ადამიანებთან სიტყვით გამოვიდა.

ძალიან უცნაური ადამიანებით იყო ფაბრიკის მოედანი სავსე. იდგნენ ბევრნი და ყურადღებით უსმენდნენ თავიანთ ახალ მისტერს ორმოცდაათ სანტიმეტრიანი ჯუჯებიდან დაწყებული ორმეტრიანი სქელი ქალებით დამთავრებული. ვის აღარ ნახავდით აქ ცალთვალებს და მეორე თვალ ჩირქიანებს ცალხელებს ცალფეხებს ხელჯოხიან მოხუცებს. შეგეძლოთ გეფიქრათ რომ აქ პირი ჰქონდა დაღებული ჯოჯოხეთს და მიწიდან ახლად ამოსულებს ბოლო ინსტრუქციებს უტარებდა ჯოჯოხეთის გამცილებელი.

მისეტერ მაკკოიმ კი თქვა:

- მოქალაქეებო !

ერთი წლის შემდეგ კი დებატების დროს მერობის კანდიდატმა მისტერ ტომპსონმა თქვა:

- დიახ სწორედაც რომ ღვთაებრივი კომბინაციაა სამსახურში წასვლის წინ დეილი ტელეგრაფი ესპანური ყავა და მისტერ მაკკოის ფუნთუშა.

აი რა თქვა მისტერ მაკკოიმ:

- მოქალაქეებო თქვენ გეძლევათ შანსი შური იძიოთ...

ორი წლის შემდეგ კი ქალაქის ცენტრში გახსნილ საფუნთუშეში მისტერ მაკკოის ქალიშვილმა თქვა:

- მამა ტელევიზორი გაგვიფუჭდა.

- სად არის ტელევიზორი ? - იკითხა ჯონათანმა.

- აი აქ სამზარეულოში - გაუღიმა ელზამ.

ჯონათანი გადახსნილი ტელევიზორიდან ამოჩრილ ნაწილებს მიღმა თამამად უთვალთვალებდა ელზას და ისე რომ ელზას ეჭვიც ვერ აეღო. ასეთ ხერხს ხშირად მიმართავდა დაუკვე იმდენი გამოცდილება ქონდა დაგროვილი ამ საკთხში რომ ძალიან მარტივად შეეძლო განელაგებინა ოთახში ტელევიზორი თავის თავი და ტელევიზორის პატრონის ახალგაზრდა ქალიშვილი. თუ გოგონას მოკლე კაბა ეცვა ან რაიმე ნიშანით მაინც იყო საინტერესო ჯონათანისთვის მაშინ ტელევიზორს დიდხანს აკეთებდა. იყო ისეთი შემთხვევებიც როცა ტელევიზორის რემონტს რამდენიმე დღეზე ანაწილებდა. ხოლო თუ ვინმე მარტოხელა მოხუცს სჭირდებოდა მისი დახმარება ცდილობდა თავი აერიდებინა ან უარეს შემთხვევაში ნახევარ საათში ითავებდა საქმეს.

ელზა უცნაურად მხიარული გოგონა იყო მიუხედავად იმის რომ მასაც ეთქმოდა პროვინციელი ჯონათანმა პირველი ოცი წუთის შემდეგ გადაწყვიტა ტელევიზორის ყუთი არ აეწყო და ერთი კარგად დაკვირვებოდა გოგონას.

გარდა ამის ოთახში ხშირად გადიოდა ჯუჯა და ფუნთუშებით სავსე ლანგრები გაჰქონდა სამზარეულოდან დახლებისკენ. ჯონათანმა შეამჩნია როგორ ათვალიერებდა ჯუჯა ყოველი ოთახის გავლისას. თან მზერას ყოველთვის ჯონათანის შლიაპაზე აჩერებდა. ბოლოს კი ფუნთუშით სავსე თეფშით და ყავით მოადგა ჯონათანს.

- ხომ არ შეისვენებდით სერ ? - მოახსენა ზომაზე მეტად თავაზიანად.

ჯონათანმა თავაზიანად დაუქნია თავი. ჯუჯამ მაგიდაზე დაუტოვა ყავაც და ფუნთუშებიც და სამზარეულოს მიაშურა ისევ. ის ისიყო უნდა ჩაეკბიჩა პირველი ფუნთუშა რომ ლიზამ გადაიკისკისა.

- თუ შეიძლება არ შეჭამოთ. დღეს ჯუჯა ჯილდას მადლიერების დღე აქვს.

რათქმაუნდა ჯონათანი ვერაფერს მიხვდა.

- იცით თვეში ერთხელ ფუნთუშების ფაბრიკის ყველა თანამშრომელს შეუძლია მადილერების დღის უფლება გამოიყენოს. ასე ეძახიან ამას აქ. ასეთ დღეს ნებისმიერ მცხობელს აქვს უფლება ფუნთუშის ცომში ჩააფურთხოს ან მაგალითად ქათმის სკლინტი შეურიოს. ოღონდ ეს ყველაფერი ისე უნდა გააკეთოს რომ ფუნთუშას გემოზე არაფერი დაეტყოს. ჯილდას კეფაზე ჩირქიანი ძიძიობო აქვს მთელი თვის განმავლობაში იფხანს რომ უფრო გაუღიზიანდეს და თან წამოსულ ჩირქს ქილაში აგროვებს ხოლმე. ეჭვიც არ მეპარება რომ თქვენ ზუსტად ჯილდას ჩირქიანი ფუნთუშები გიდევთ თეფშზე.

ფუნთუშის ინკრედიენტზე მეტად ჯონათანას ის გაუკვირდა ელზასთვის ისიც სასაცილო რომ აღმოჩნდა თითქმის ჩაკბეჩილი ფუნთუშის თეფშზე დაბრუნება რომ მოუხდა.

- ოღონდ იცოდეთ სერ თუ სადმე წამოგცდებათ ფაბრიკის სპეციალური თანამშრომლები იზრუნებენ რომ მეორე დღეს ხიდის ქვეშ თქვენი ნაწილები იპოვნონ პოლიციელებმა. აქ სულ ორი შემთხვევის გამო არ ინდობენ თანამშრომლებსაც კი. ერთი როცა მადლიერების დღის საიდუმლოს გათქვამს ვინმე და მეორე როცა ფუნთუშის გემო გამოდის ისეთი როგორიც არ უნდა იყოს მისტერ მაკკოის ფუნთუშის გემო. ასე რომ დღეიდან მოგიწევთ ჩირქიან ფუნთუშებზე იფიქროთ და თან ენას კბილი დააჭიროთ.

ჯონათანმა გაიფიქრა რომ ეს კი ნამდვილად სასაცილო იყო. ალბათ მისტერ მაკკოის ცოლმაც არ იცის მადლიერების დღის წესის შესახებ თორემ გაგების დღეს გაშორდებოდა ქმარს. ქალაქში ყველამ იცოდა რომ ნაბოლარა შვილის გარდაცვალების დღესაც კი არ გამოუტოვებია მისის მაკკოის საკვირაო წირვა.

ასეთი გულუბრყვილო გახლდათ ყველაფერს მაშინვე იჯერებდა ხოლმე. გადაწყვიტა რომ საფუნთუშეში აღარაფერი ესაქმებოდა და სწრაფად შეუდგა ტელევიზორის აწყობას მაგრამ ზუსტად ამდროს ელზამ ფეხი ფეხზე გადაიდო. ოსტატურად შეჭრილი გრძელი მოყავისფრო კაბიდან სკამზე გაბრტყელებული თეთრი თეძო გამოუჩნდა. რათქმაუნდა აქ ორი ვარიანტი იყო და ერთხელ როდესაც ჯონათანი შეეცადა დელიკატურად გამოერკვია ქალები ასეთ სიტუაციებს უნებურად ქმნიდნენ თუ განზრახ მხოლოდ გაკაპასებული ტელევიზორის პატრონის ქალიშვილი მიიღო. ახლაც არ შედგომია ამ შემთხვევის მოტივის გარჩევას ნახევრად აწყობილი ტელევიზორი ისევ ოსტატურად დაშალა დაგოგონას შიშველი სხეულის ნაწილის თვალიერებას მოყვა გულდასმით. მოგეხსენებათ რადგან ჯონათანი თავნახევარი გახლდათ ხოლო მოთხრობა თავნახევარი თხრობა ნახევარ თავზე შეწყდა.

მფრინავი მუშა (ყლეობების ციკლიდან)

2010-06-08T02:55:00.000-07:00

- გინახავს მფრინავი მუშა ?
- არა. - თქვა მუშამ.
- John he has not seen a flying worker. Please show him.
- Okey boss.

* * *
- But boss how can he see a flying worker if he will be a flying worker ?
- Jackass its a nice talk only i want him just flying.
- Boss dont talk to me with this expressions. I am getting all over it.
- You fucking dick sucker do what i say or I m gonna fuck your mothers fat ass next.
- You fucking asshole learn to fly !

* * *
- ე ჯონ რატომ მიფრინავს ჩვენი ძმა ?
- Come there and I ll explain it in details.
- ე ხელი გაწიე ბიჭო.
- Modi ak metkvi !
- წადიშენი.
- aaaaaaaaaaaaa kb...

ანდაზის ამუშავება

2010-04-18T23:40:00.000-07:00

გაზაფხულის მშვიდი საღამო იდგა. ცა მოჭედილი იყო ანდაზებით. ერთი ანდაზა ჩამოიბერა და ცას მოწყდა.

იფრინა ცოტა. იფრინა ბევრი. თუ ვაზისუბნის დასახლებას მიუახლოვდა. ჩასცდა ხრუშოვკის მერვე სართულის სახურავს. ჩასცდა მეშვიდეს. მეექვსე სართულის ბინის ტუალეტის ჭერს. რომელშიც არტური იჯდა უნიტაზზე და შიგ თავში დაეცა.

"ნე მოჟეშ სრაც ნე მუჩაი ჟოპუ" - გაიფიქრა არტურმა.

ალუ ბლის წვენი

2010-03-01T16:59:00.000-08:00

გამოვიდა გარეთ. ერთი ობობა. დააკაკუნა კარებზე. გაუღეს ხვალ. სახლში ცხოვრობდნენ.

ა) ერთი ბუზი.
ბ) ერთი მრავალფეხა.
გ) ერთი ხოჭო.
დ) ერთი ნამის ჭია.

დააკვირდა ობობა. ხოჭოს გზებს. ყოველ დილით. ხუთ საათზე. ხოჭო მიდიოდა ტუალეტში სასადილოდ. ჩაუსაფრდა მოსახვევში.

პირველ დღეს ობობამ შეჭამა ხოჭო. მეორე დღეს ობობამ შეჭამა ნამის ჭია. მესამე დღეს ობობამ შეჭამა ბუზი.

მეოთხე დღეს მოფრინდა ყვითელი პეპელა. ობობამ პეპელას პირველრიგში ნამუსი ახადა. პეპელა იყო სუსტი. სათნო. და ნაზად კვნესოდა.

მეხუთე დღეს ობობა დაეკიდა გელას თავზე. გელა წერდა დღიურს. ობობამ დღიურში ამოიკითხა:

"რა ლამაზად გადასდის ჩემს ახალ თანამშრომელს წელი ტრაკში და ტუჩებში რომ ვუყურებ გული მიჩქარდება"

მეექვსე დღეს ჩამოვიდა ობობა. გავიდა სადარბაზოში. დააკაკუნა შემდეგ კარებზე

.

ოჯახური იდილია

2010-02-22T16:35:00.001-08:00

ეს კიბეებია. მე ვარ ვაჟა. ეს თეთრი კარებია. ვაკაკუნებ კარებზე. ეს კი ქეთია. ქეთი ჭურჭელს რეცხავს. ბავშვები სკოლაში არიან. ქეთის თეთრი და კოპლებიანი მოკლე კაბა აცვია. თქვენ ქეთის თეძოები მოგწონთ. ქმარიც სამსახურში ყავს. თვითონ კი ჩემი დაა. ლამაზია არა ? მე დილითვე ვეჩხუბე ცოლს. შემდეგ ცუდ ხასიეთზე დავდექი.

როდესაც ქეთი კარებს მიღებს მე ვეკითხები:

- როგორ ხარ ქეთი ?
- შემოდი შემოდი. - მიღიმის ქეთი. წელზე ვკიდებ ხელს და კისერზე ვკოცნი. ქეთი ზურგზე გასამშრალებელ თეფშს მიტყაპუნებს. სამზარეულოში ვჯდები და ვუყურებ როგორ რეცხავს.

- მოგეხმარო ?
- მიდი.

მივდივარ აბაზანაში. ხელებს ვიბან. ახლა უკვე ერთად ვრეცხავთ ჭურჭელს.

- რა გჭირს ბრატ ? - მეკითხება ქეთი.
- რა და ცოლს ვეჩხუბე.
- ნტნტ. ეგ როგორ მოახერხე.
- ქმარი ხომ არ გაბრაზებს შენ ?
- არა. ჩემი ქმარი ყოჩაღი ბიჭია.

მე მიხარია რომ ქეთის ქმარი ყოჩაღი ბიჭია და ქეთის არ აბრაზებს.

- ქეთი დასალევი კიდევ გაქვს ?
- მაქვს.
- მე დავლევ ჭურჭლის რეცხვას რომ მოვრჩებით.
- ჩემი ქმარი რომ უფრთხილდება მაგას ძალიან ? ერთი დალევაღა აქვს დარჩენილი.
- არაუშავს. უთხარი ვაჟა იყო მოსული ცოლმა გააბრაზა და დალიავო და გამიგებს.
- აჰა. ვეტყვი.
- ქეთი მინეტს გამიკეთებ ?
- დავრეცხოთ და გაკიკეთებ - მიღიმის ქეთი და თვალზე ჩამოშლილ ნესტიან თმას სალათისფერი რეზინის ხელთათმანის ზურგით იქცევს ყურს უკან.

.

წვიმა მუხიანში

2010-02-12T15:38:00.001-08:00

ინგლისური ხალხური პოეზია

2010-02-06T03:32:00.000-08:00

* * *

"მარტოდმარტო სად მიდიხარ, მშვენიერო ალვა ?"

"ბაკში ძროხის მოსაწველად, სერ", - მიუგო ქალმა.

"რომ გამოგყვე, გეწყინება, მშვენიერო ალვა ?"

"რასა ბრძანებთ ! - როგორც გსურდეთ, სერ", - მიუგო ქალმა.

"ნეტა ვისი ასული ხარ, მშვენიერო ალვა ?"

"მამაჩემი ფერმერია, სერ" - მიუგო ქალმა.

"ცოლად ხომ არ გამომყვები, მშვენიერო ალვა ?"

"დიახ, თქვენ თუ თანახმა ხართ, სერ", - მიუგო ქალმა.

"მაგრამ მზითვად, მზითვად რა გაქვს, მშვენიერო ალვა ?"

"მხოლოდ სახე, მშვენიერი, სერ", - მიუგო ქალმა.

"მაშინ, ალბათ, ვერ წაგიყვან, მშვენიერო ალვა",

"კალთებს არვინ არ დაგახევთ, სერ", - მიუგო ქალმა.

ო, არა, ჯონ !

მე ახლა აგერ იმ ქალთან მივალ,

იგი "ჰოს" მეტყვის, ან კიდევ "არას".

- ლამაზო, თუ არ გამიჯავრდები,

მე მხოლოდ ერთხელ გაკოცებ წყნარად,

- ო, არა, ჯონ, არა, ჯონ, არა !

ბავშვობიდანვე მასწავლა მამამ,

რომ ერთი მტკიცე პასუხი "არა"

მუდამ მზად მქონდეს ბიჭებისათვის,

სანამ ცრემლები წამსკდება ღვარად -

ო, არა, ჯონ, არა, ჯონ, არა !

- ლამაზო, განა რამეს მოგაკლებ -

დიდია ჩემი ჯოგი და ფარა,

მე რომ ოქრო და ვერცხლი მაქვს, ალბათ,

ორი ოჯახის სარჩოდაც კმარა.

- ო, არა, ჯონ, არა, ჯონ, არა !

- ეს რა სასტიკი ქალი ყოფილხარ,

მაგ მკერდში თურმე რკინის გულს მალავ,

მივდივარ, ოღონდ მალე მოგცილდე,

ოღონდაც აქედან წავიდე ჩქარა.

- ო, არა, ჯონ, არა, ჯონ, არა !

* * *

დევს ჯიბეში ექვსი პენს, განძი ჩემი უმცირესი,

ვენაცვალე, ექვსივენი ვამჯობინო რამის სულსაც,

ჰქრება, პენი, უკან მისდევს მას მეორეც, როგორც წესი,

და საღამოს ცოლთან მიმაქვს მთელი ოთხი პენსი ზუსტად.

მიყვარს ჩემი ოთხი პენსი, ერთმანეთზე უკეთესი,

ოთხივენი მირჩევნია, ძმებო, მგონი, გულს და სულსაც,

ჰქრება პენი, მეორესაც მალე მიაქვს ჭირი თქვენი

და საღამოს ცოლთან მიმაქვს მთელი ორი პენსი ზუსტად.

მიყვარს ჩემი ორი პენსი, ორთავ თვალზე უტკბილესი

და ციმციმი ორივესი მირჩევნია ნაღდად სულსაც,

ჰქრება პენი, უკან მისდევს მას მეორეც, როგორც წესი

და ჩემს ცოლთან არაფერი, არაფერი მიმაქვს ზუსტად.

მიყვარს ჩემი არაფერი - განა ცოტა, განა ბევრი -

არა - ზუსტად არაფერი, სულ რომ მიჯობს ცოლის სულსაც -

მაბადია არაფერი, მეხარჯება არაფერი

და საღამოს, როგორც წესი, არაფერი მრჩება ზუსტად !

დიახ, სემ ჰოლი გახლავარ !

დიახ, სემ ჰოლი გახლავარ, დიახ, სემ ჰოლი გახლავარ,

სწორედ სემ ჰოლი გახლავარ, სემ ჰოლი მქვია - მეთქი,

ყველანი მძულხართ ერთიან, ყველანი მძულხართ ერთიან,

ერთურთიც გაგიწყვეტიათ, თქვენ შეგაჩვენებთ ღმერთი !

მე მითხრეს კაცი მოვკალი, ვითომ მე კაცი მოვკალი,

დიახ, მე კაცი მოვკალი, მართლა მოვკალი - მეთქი -

შინ რო მივადექ კვირადღეს, რო მივადე და მივადე

და ცოცხალ - მკვდარი მივაგდე, იმას დასწყევლის ღმერთი !

ქალაქით მღვდელი მოვიდა, ქალაქით მღდელი მოვიდა,

პირველად მღვდელი მოვიდა, მღვდელი მოვიდა მეთქი,

სულ დაბღვერილი მიმზერდა, ჭკვაზე არ ვიყავ ისედაც,

გეენას ცეცხლი მიხსენა, იმას დალახვრავს ღმერთი !

მერრე შერიფიც მოვიდა, მერრე შერიფიც მოვიდა,

ბოლოს შერიფიც მოვიდა, ისიც მოვიდა - მეთქი,

თან მოჰყვნენ ვიღაც კაცები, ტანმაღალი და მხარგრძელი,

არ მომეწონა არც ერთი, იმათ გაჟუჟავს ღმერთი !

თოკი მიაბეს ალვის ტოტს, თოკი მიაბეს ალვის ტოტს,

მიმიყვანეს და დამკიდეს, თოკზე დამკიდეს - მეთქი,

ქვევიდან მიკიჟინებდნენ: ჰეი, სემ, ხომ გითხარითო,

ჰეი, სემ, ხომ გითხარითო ! იმათ გაუწყრეს ღმერთი !

ჩემს ნელის თვალი მოვკარი, ჩემს ნელის თვალი მოვკარი,

ცისფერი კაბა ჩაეცვა, ცისფერი კაბა - მეთქი,

- მართალი ხარო ცათამდე, სემ, რაღა ჭირი გადარდებს,

ღმერთს იხილავო ცხადადვე, იმას დასწყევლის ღმერთი !

დღეს მართლაც სამოთხეში ვარ, დიახაც სამოთხეში ვარ,

ქრისტეს ტაძარში დავდივარ, მეცხრე ცაში ვარ - მეთქი,

მალე მრუშებს და მეძავებს - მეც ხომ მათ გამო ვეწამე -

გეენის ცეცხლზე შესწვავენ, როგორც მაღლაა ღმერთი !

* * *

რა ვქნა ? - როდესაც მოლი იცინის,

მასხამს და მასხამს ოფლი ცივ-ცივი,

ჩაიცვამს კვირას ახალ კაბას და

ახლა ცხელ-ცხელი ოფლი დამასხამს.

ეკლესიაში წინ თუ დამიდგა,

ასჯერ ვკითხულობ ლოცვანს თავიდან,

ხანდახან ისე მოვინაკლისებ,

არ ვიხედები ცხრა დღე ნამგლისკენ,

ვიკარო, ისევ შენ დამარიგე,

როგორ ვუშველო ჩემს სიღარიბეს,

ოღონდ მიხსენი, ფუი ეშმაკს და

ერთ კარგ მსუქან ბატს გაძლევ ფეშქაშად !

* * *

საქონლის ხორცზე უარს ვინ იტყვის,

მაგრამ არ გვინდა ლეში,

ცივი ლუდი ხომ უმაგისოდაც

კარგად გადადის ყელში !

ლორი და შაშხიც სხვებმა ინებონ -

მუცელში გაგვხსნის ცხიმი,

შენ ქარვისფერი ლუდი დაგვისხი,

რაც შეიძლება ცივი !

ცხვრის ხორცის ჭამა როგორ იქნება,

სად ცხვარი და სად ლუდი ?!

ანდა კუჭმაჭი რამ მოგაგონა,

სკინტლის სუნი რომ უდის,

კვერცხების გაფრცქვნის თავი ვისა აქვს -

კაცი სჭირდება ერთი,

შენ მოდი ცივი ლუდი დაგვისხი,

რაც შეიძლება მეტი !

არ გვინდა, ძმაო შენი წვნიანი,

შიგ ბლომად ყრია მატყლი,

შემწვარი გოჭი იქ მიიტანე,

აქ ლუდის კათხა დადგი !

პუდინგის ჭამა არ მოგვიხვდება -

უფლის ხორცია წმინდა,

არ გვინდა შენი ირმის მწვადები,

ჩვენ ცივი ლუდი გვინდა !

ჩვენ არც შებოლილ თევზებს მოვითხოვთ,

ვიცი, იქნება ძვირი,

იხვი ჭუჭყიან ტბორში იზრდება,

როგორ დავადოთ პირი.

პურიც არ გვინდა და თანაც შავი,

ქატო მოყვება ბევრი,

არც თეთრი პური უქნია გამჩენს,

თუნდაც ფუმფულა კვერი,

შენ მხოლოდ ცივი ლუდი დაგვისხი,

ლუდი დაგვისხი მეთქი,

ღვთის გულისათვის, რაც შეიძლება,

რაც შეიძლება მეტი !

# # #

"when?" said the moon to the stars in the sky
"soon" said the wind that followed him home
"who?" said the cloud that started to cry
"me" said the rider as dry as a bone
"how?" said the sun ...melted the ground
"why? said the river that refused to run
"where?" said the thunder without a sound
"here" said the rider and took up his gun
"adieu" said the bird in the branch of tree
"farewell" said the snake to the dying light
"adieu" said the fish in the river of sleep
"goodbye" said the rider goodbye and goodnight
"no" said the stars to the moon in the sky
"no" said trees that started to moan
"no" said the dust blinded his eyes
"yes" said the rider pointed his gun
"yes" said the rider as white as a bone
"no" said the the moon rose from the sea...
"no" said criedly the dying sun
"no" said the planet started to weep
"yes" said the rider laid down his gun

1200 დაკარგული სიტყვის ამბავი. თავი 2: მჯობნის მჯობნი.

2009-11-19T07:46:00.000-08:00

იყო და არა. ერთხელ. ტკბილ დროს. რამდენიმე ფეხისგულისოდენა პლანეტაზე ცხოვრობდა კაცი. სამყაროს პლანეტების ზედაპირებზე ყველაზე უსუსური. ხოლო მანამდე კი. უსუსურობამდე ცოტა ხნით ადრე მისი მომრევი სამყაროს ზურგზე არავინ მოიძებნებოდა.

ეს მოხდა ასე.

რომელიღაც პლანეტის მეფემ მთელი სამყარო დაიპყრო. ძალიან დაიღალა და ტახტზე ჩამოჯდა. შუბლზე ოფლი მოიწმინდა. წითელი ვაშლი შეჭამა. თავისი ჯადოსნური ხმალი სასახლის ჭერში აისროლა. რომელიც ბზრიალ ბზრიალით მიუახლოვდა სასახლის გამჭვირვალე გუმბათს. და ბზრიალ ბზრიალით წავიდა ქვევით პატრონის ხელისკენ. მეფემ დაიჭირა ხმალი ჩაიხედა შიგ და თქვა:

- მთელი სამყარო დავიბყარი და ძალიან დავიღალე. - ცოტახანს სარკმელში იმზირებოდა. მერრე ისევ ხმალს მიუბრუნდა - ხმალო ხმალო. აბა მითხარი ვინ არის უძლეველი მთელს გალაქტიკებში.

- თქვენ თქვენო უდიდებულესობავ - უპასუხა ხმალმა. - თუმცა შეყოვნდით. - დაუმატა მცირე ხნის შემდეგ. - სამყაროს საზღვრების იქით. რამდენიმე ფეხის გულისოდენა პლანეტაზე ცხოვრობს კაცი. რომელსაც მჯობნის მჯობნს ეძახიან. და ასე ამბობენ მისი მომრევი ჯერ არავინ განსხეულებულაო.

- წყალს დავლევ – თქვა მეფემ.

მეფემ მართლაც დალია წყალი. ოქროს ბარძიმიდან.

- არ მომწონს – თქვა მეფემ.

მეფემ ვერცხლის ფიალა აიღო. და ახლა იქიდან დალია წყალი.

- ახლა მომწონს - თქვა მეფემ. და დაიძინა.

მეორე დღეს მეფემ ჩაი დალია. ერთი თავმოუბმელი კოვზი შაქრით. მიატანა ნახევარი ლობიანი. შეკრიბა ფლოტი. და ჩაფიქრდა.

- ერთი კაცი – ჩაილაპარა მეფემ.

ფლოტი გაკრიბა და გოლიათს დაუძახა. გოლიათს ეძინა როცა მეფის ძახილი მიუვიდა ფიქრის სახით თავში. ფიქრი ამცნობდა. - გოლიათო გიხმობ. - გოლიათი წამოჯდა. ერთი თვალი მოიფშვნიტა ორივე გოლიათური თათით. მეორე თვალი არ ქონდა. ჩაყო დაბამბულ ჩუსტებში ფეხები. და გზას გაუდგა სასახლისკენ. გოლიათს სამი ფეხი ჰქონდა. სულ მარცხენას არ ხმარობდა მაგრამ ჩუსტი მაინც ეცვა ხოლმე. დაბლა ჩიტები ჭიკჭიკებდნენ. ეს მოსწონდა გოლიათს. ღამის აბრაშუმის პიჟამო ეცვა. თავზე კი ფუმფულა ბურთიანი საძილე ქუდი ეფარა. მიაბიჯა მიაბიჯა და სასახლესთანაც მივიდა. ჩახედა მეფეს მინის გუმბათიდან.

- გისმენ მბრძანებელო – უთხრა მეფეს ფიქრით.

- გოლიათო. - ამოხედა მეფემ. - სამყაროს იქით უნდა წახვიდე. სამი ფეხისგულისოდენა პლანეტა მოძებნო. რომელზეც ერთი კაცი ცხოვრობს. დაჯაბნო. სამყაროს საზღვრების საზღვრების იქით გააძევო. დადაბრუნდე.

- დიახ მბრძანებელო – უპასუხა გოლიათმა. უხვად ჩაისუნთქა ჰაერი. ცხვირზე ხელი მოიჭირა. ჰაერი გაზებად გადაიქცა გოლიათის ფილტვებში. რის გამოც გოლიათი აფრინდა და გაუდგა გზას.

მეფემ სკივრი გახსნა. თვალები დახუჭა და შიგ ხელები მოაფათურა. სკივრი კამფეტებით იყო სავსე. ამოიღო ერთი. თვალები გაახილა და დახედა. კამფეტი ნაცრისფერი ქაღალდით იყო შეფუთული.

- ჰმ თქვა მეფემ. - გახნა კამფეტი და გადასანსლა. - მე კიდევ მეგონა ლილისფერს ამოვიღებდი.

გოლიათი მიფრინავდა და საქანელაზე ქანაობა მოენატრა. არაუშავს – გაიფიქრა გოლიათმა. დავბრუნდები და ვიქანავებ. გაუსვ გამოუსვა ხელები და სამყაროს გასცდა. მიიხედა მოიხედა. დაინახა სამი ფეხისგულისოდენა პლანეტა.

- სტუმარი სამყაროსია – თქვა სამიფეხისგულისოდენა პლანეტის კაცმა როცა გოლიათი მიესალმა. - მაგრამ – ჩაფიქრდა კაცი. - მხოლოდ ერთი ფეხისგულისოდენა ადგილი მაქვს. შენ კიდევ სამი ფეხის გული გაქვს.

- გამარჯობა მე ვარ გოლიათი. - ყველამ ვიცით რომ ეს გოლიათმა თქვა – მე მოვედი აქ იმიტომ რომ დაგამარცხო. გაგაძევო სამყაროს საზღვრების საზღვრების იქით. დავბრუნდე ჩემს პლანეტაზე. მეფეს მოვახსენო და შემდეგ საქანელაზე ვიქანავო რამდენიმე ხანი.

გოლიათმა დაამარცხა სამიფეხისგულისოდენა პლანეტის კაცი. გააძევა. მეფეს მოახსენა და საქანელაზე იქანავა.

მეფე ცივ შავ მსხვილმტევანა ყურძენს ჭამდა. მტევნები კბილებით სკდებოდნენ. ნახევარი წვენი პირში ეღვრებოდა მეფეს. ნახევარი ქვედა ტუჩზე ჩამოსდიოდა. მობეზრდა ყურძნის ჭამა. პირსახოცით მოიხოცა პირი. ჯადოსნური ხმალი შეათამაშა და ჩაიხედა.

- ხმალო ხმალო. ახლა როცა მჯობნის მჯობნიც დავამარცხე. მითხარი ვინ არის უძლეველი მეფე მთელს სამყაროში.

- რათქმაუნდა თქვენ მბრძანებელო – უპასუხა ხმალმა. - მაგრამ შეყოვნდით - ...

სამიფეხისგულისოდენა პლანეტის კაცი სამყაროს საზღვრების საზღვრების იქით მოკალათებულიყო და გოლიათზე ფიქრობდა. როცა თავიდან ბოლომდე იფიქრა გოლიათზე დაბრუნდა სამყაროს საზღვრებს იქით და თავის სამიფეხისგულისოდენა პლანეტაზე წამოწვა მშვიდად. ჩაეძინა დაღლილს. სამიფეხისგულისოდენა პლანეტის კაცს ეძინა. როცა გოლიათი საქანელაზე ქანაობდა.

- მაგრამ შეყოვნდით - თქვა ხმალმა – სამიფეხისგულისოდენა პლანეტის კაცმა ეს ესარის მოათავა ფიქრი. და იმ წუთიდან როცა ის ფიქრს მორჩა ისევ მჯობნის მჯობნად ითვლება მთელ სამყაროში.

- უცნაურია - თქვა მეფემ.

რის შემდეგაც გოლიათმა საქანელა მიატოვა.

- გოლიათო.

- დიახ უძლეველო სამყაროს მბრძანებელო.

- უნდა წახვიდე სამყაროს საზღვრებს იქით. სამიფეხისგულისოდენა პლანეტა მოძებნო. მისი მკვიდრი დაჯაბნო. ამოართვა საფიქრალი. გააძევო სამყაროს საზღვრების საზღვრების იქით. დადაბრუნდე.

გოლიათი მიფრინავდა. და ახლა უფრო ენატრებოდა თავის საქანელა. ზუსტად ამ დროს კი თვალდახუჭულმა მეფემ შავი კამფეტი ამოიღო სკივრიდან. დახედა და გაიფიქრა რომ მწვანეს ელოდება. ხოლო ამასობაში სამიფეხისგულისოდენა პლანეტის კაცმა ქოთნის ვაზი შედგა დროის ყუთში. ვაზმა ყურძენი მოისხა. გამოიღო ქოთანი კაცმა და მოკრიფა. დაწურა. ახლა დაწურული შედგა დროის ყუთში. დაწურული ღვინოდ გადაიქცა. ღვინოს არ სვამდა. ამიტომ დადუღებული ჭაჭით არაყი გამოხადა. ერთი ექვსი სათითე დაუდგა. გადაჰკრა და თქვა:

- გამარჯობა.

- გაგიმარჯოს – უთხრა გოლიათმა.

- როგორ ხარ ? - ჰკითხა კაცმა.

- საქანელა მენატრება – უპასუხა გოლიათმა.

დადუმდნენ.

- რითი ფიქრობ ? - ჰკითხა გოლიათმა.

- გულით. - უპასუხა კაცმა.

- მეხომ უკვე დაგამარცხე – გაიკვირვა გოლიათმა.

- დიახ. ეგ ადრე. – გაუღიმა კაცმა.

- თავიდან უნდა დაგამარცხო – თქვა გოლიათმა და მიმოიხედა. - როგორ მინდა საქანელაზე ქანაობა.

მეფეს მოუნდა პატარა იხვები. შექმნა კარის მეიხვე. კარის მეიხვემ პატარა იხვები მიუყვანა მეფეს. მეფე ნოხზე წამოწვა გულდაღმა. პატარა იხვებს ახედა ქვემოდან. და იხვებთნ თამაში დაიწყო. პატარა იხვები ფუმფულები იყვნენ. მეფეს ლოყებზე ეხუტებოდნენ. მეფე გულაღმა წამოწვა კმაყოფილი და დაღლილი. გუმბათს ახედა და თქვა.

- კარის მეიხვე.

- დიახ სამყაროს მბრძანებელო.

- დღეიდან იხვების მინისტრად გნიშნავ.

- გმადლობთ სამყაროს მბრძანებელო.

ჩემი გოლიათი იგვიანებს. გაიფიქრა მეფემ.

გოლიათი აღარასდროს დაბრუნებულა.

მეორე თავის დასასრული.

უკანასკნელი რაინდი

2009-10-09T09:30:00.000-07:00

* * *

კარგი გლეხი კარგ მთაში კარგ მიწას უყრიდა ბარს. სოფელ დავში სულ ორი კაცი ცხოვრობდა. ერთი ეს კაცი იყო მიწას ბარს რომ უყრიდა. მეორე კაცს ეძინა და უქნარა იყო. პირველი კაცი კიდევ თან ბელტებს ატრიალებდა და თან საყელო მოღეღილ პერანგიდან გულისპირზე უხვად მოსულ ბალანთან ერთად ვერცხლისფერი ჯვარცმა უფრიალებდა.

სოფელ დავისკენ თეთრი მტრედი მზის ათინათში იკვლევდა ცას. ნიკარტში კონვერტი ეჩარა. კონვერტზე იკითხებოდა "სავაჟკაცეთი. საქართველოს უკანასკნელი ქალაქი".

კარგმა კაცმა პეტრემ თავზე გაკრული ხილაბანდის ქვეშ მყოფ ოფლიან შუბლზე მაჯა გაისვა. დოქიდან წყალი დალია. მიწის კაცისთვის წყლის დალევა ლოცვას გავს. სახე ცისკენ აქვს აქცეული. ტუჩზე მიდებული დოქის ყელიდან ანკარა წყაროს ცივი წყალი მორაკრაკებს. ნახევარი პირზე ესხმევა და გულისპირამდე ჩადის. ხოლო თვალები დახუჭული აქვს და ჯანმრთელი ყანყრატო კუჭისკენ წყალს ექაჩება.

კარგმა კაცმა პეტრემ წყურვილი რომ მოიკლა თვალი მხოლოდ მაშინ გაახილა. თაკარა მზეში თეთრი წერილი მოფარფატებდა. კაცმა თვალი ადევნა. წერილი ფარფატს რომ მორჩა კაცის მტვრიანი ბათინკების წინ დაეშვა.

კარგ კაცს გული საგულეში აღარ დაუდგა. ვერც გაიხსენებდა ბოლოს როდის გაახსენდა დანარჩენ ქვეყანას ან თვითონ პეტრე ან სოფელი დავი. არც ნათესავი რამე ყავდა მსოფლიოს ზურგზე არც გამომლაპარაკებელი არც შესანდობრის მთქმელი უქნარა თანასოფლელის გარდა.

ჩაიმუხლა პეტრე რადგან მოდუნებულმა მუხლებმა ვეღარ შეიმაგრეს. დასწვდა წერილს და მუხლებზე დაიდო. სავაჟკაცეთი. საქართველოს უკანასკნელი ქალაქი - აი საიდან უგზავნიდნენ წერილს სოფელ დავს. მაგრამ სოფელ დავში ხომ სულ ორი კაცი ცხოვრობდა. იქნებ უქნარა კაცს წერდნენ. ესეც ხომ შეიძლებოდა. ამიტომაც ამოიღო პეტრემ გულისჯიბიდან გაზეთის ნაგლეჯი და თუთუნი ფიქრებში ჩასაღრმავებლად. პირველი რომ გააბოლა არაფერი. მეორე რომ გააბოლა არც მაშინ და აი მესამეზე მიხვდა რაც უნდა ექნა. ესტუმრებოდა მეორე კაცს. გააღვიძებდა და ერთად გახსნიდნენ კონვერტს.

* * *

პეტრემ გააღვიძა პავლე. დაჯდნენ ბანზე. დადგეს ღვინო ნახევარ მაგიდაზე. პურიც ყველიც და კეთილი გული საგულეში ჰქონდათ. დალიეს ერთი. დალიეს ორი. დალიეს სამი. შეერგოთ. დალიეს ოთხი. დალიეს ხუთი. დალიეს ექვსი. დახედეს წერილს. გული აუჩუყდათ. რაარი კაცი მაინც სიმარტოვეში. უადამიანოდ. უსიყვარულოდ ან უსიკეთოდ.

- გაუმარჯოს სავაჟკაცეთს.

- გაუმარჯოს.

- გავხსნათ ?

- გავხსნათ.

- მე გავხსნა თუ შენ ?

- შენ იპოვნე შენ გახსენი.

- მე ვიპოვნე შენ გახსენი.

- შენ იპოვნე მე გავხსნი.

- შენ რომ კითხვა არ იცი ?

- მაშინ შენ გახსენი.

გახსნა პეტრემ. მაშინათვე თვალი მოჰკრა თავის სახელის პირველ ასოს. სუნთქამს მძიმედ და კითხულობს.

- "პეტრე შენი დედა მოვტყან !"

- რაო ?

პეტრე მიდის და მიანგრევს მაგიდას. პეტრე მიანგრევს ეზოს. პეტრე მიანგრევს ჭიშკარს. პეტრე მიანგრევს ბილიკს. პეტრე შელეწავს საკუთარ ჭიშკარს. პეტრეს მიყვება პავლე.

- დაიცა კაცო რას ჩადი.

- უხხ მე მაგათ ვაჩვენებ დედას. მე მაგათ ვაჩვენებ როგორ უნდა დედის მოტყვნა.

პეტრე მუშტებს იქნევს. კარებს არ აღებს პირდაპირ შედის. პავლე მიჰყვება კარების ნაფოტებზე. პაპამისის აბჯარს ირგებს. პაპამისის მუზარადს იდგამს. ხმალს ირტყავს და რკინის ქალამნებს იცვამს. რკინის ჯოხს იჭერს და ცხრა მთას იქით მიემგზავრება.

- სადა მტოვებ პეტრეე ?! - გასძახის პავლე მთიდან.

- სისხლს დავღრი სიისხლს ! - გაჰკივის პეტრე ხევიდან.

სიისხლს სიისხლს იმეორებენ კლდეები.

* * *

პეტრე მიდის. კი გამოფხიზლდა მაგრამ ხელებს მაინც იქნევს. "ეს რა მაკადრეს". ფიქრობს. "როგორ გამიბედეს". დაიღალა პეტრე და ჩამოჯდა წყაროსთან. მოხსნა აბგას თავი. ამოიღო ნიორი და პური. აიმყრალა პირი. ესიამოვნა. ბოლო ლუკმა პური ბოლო კბილი ნიორი ვერ შველიან კუჭს.

მიიხედ მოიხედა. რას ხედავს მტრედი დაფრინდა ლოდზე. ჯერ ერთი თვალით უყურა პეტრეს მერრე მეორეთი. მერრე გადახტა წყალთან. ჩაყო ნისკარტი და შეუდგა სმას. აწევს თავს მაღლა. გადაუშვებს ჩიჩახვში. შეხედავს პეტრეს. ჩაყოფს ისევ ნისკარტს წყალში.

- უხ შენი დედა მოვტყან. შენი მოტანილია ეს წერილი. - წამოუხტა პეტრე მტრედს. მტრედს რაღა უნდა ექნა აფრინდა და გაფრინდა. გაუყვა პეტრე მტრედის გზას.

* * *

გზაზე დგას ფირნიში. აწერია ზედ. "სავაჟკაცეთი". შევიდა სოფელში. არ ჭაჭანებს კაცის შვილი.

* * *

ჯერ ისმის ზურნა დაფდაფი. მერრე მოდის გზა. გზის პირზე მინდორში გრძელი მაგიდებია გაშლილი. არის ერთი საქმიანი ტრიალი. ღვინოები ისხმება. ცეცხლშენთებული ქვაბებიდან ოხშივრის სვეტები ადის. გზა მთავრდება სასაფლაოსთან.

მიდის ცხვირი გზაზე. ცხვირს მიყვება კუჭი. ცხვირს და კუჭს მიყვება პეტრე.

მოდის დამკრძალავი პროცესია. მოაქვთ კუბო პატივსაცემი გვამით. კუბოს მოუძღვება ღიპიანი კაცი. ზედ კიდია ქვევრივით ყანწი. მოყვებიან უკან: შავ სათვალეებიანი შავ ტუფლებიანი შავ შარვლიანი შავ მაიკიანი ჭარბთმიანი კაცები. ესენი ჭარბობენ. სხვა ხალხიც არის. იქ შენც ხარ და მეც. შენი ძმაც და ძმაკაციც. ერთად რომ გიჩხუბიათ და ერთად რომ დაგილევიათ. ჩემი ქორწილი რომ გაგხარებიათ და ჩემი მკვდარისთვის რომ გითენებიათ. ყველაც და ყველაკაიც.

შეჩერდება წლის თამადა მარტორქის ყანწით. რადგანაც გზაზე მოლასლასებს აბჯარ ასხმული რაინდი. სიცხისგან ღორღიანი გზა ალმურში ლივლივებს. პეტრე მაგიდებისკენ მიიკვლევს გზას. აი ეხლა გადაუხვევს გზიდან. მოითხოვს საჭმელს. გაუმასპინძლდებიან. დააპურებენ.

სიცილი კიარ შეიძლება მაგრამ თამადას ლოყები ებერება დაშიგნიდან ფუხბუყებს.

- გამარჯობა კეთილო რაინდო. - პროცესიაც ჩერდება.

- გამარჯობა წლის თამადა.

- საით გაგიწევია ?

- სავაჟკაცეთში საქმე მაქვს საქნელი.

- ჯერ შეისვენე. დაპურდი. შორი გზა გამოგივლია. ღმერთს სტუმრად მოუგზავნიხარ. აბა სავაჟკაცეთელო ვაჟკაცებო დავხდეთ უკანასკნელ რაინდს. ვასმიოთ ვაჭმიოთ. თუ რამე ჭრილობა ქონდეს მალამოდ დავედოთ. გული ჰქონდეს გატეხილი გავუმთელოთ. პატიოსანი მიცვალებული მოიცდის. კეთილი საქმის გადადება კი არ შეიძლება.

- რატომაც არა. რატომაც არა ? რატომაც არა ?! რატომაც არა ! რატომაც არა ! ! ! - გუგუნებს პროცესია.

* * *

მაგიდების რიგის ერთ ბოლოში კუბო დევს. მეორეში თამადა ზის. სიგრძე სიგანეზე პროცესია. ყველაფერი მოდის მაგიდაზე ჩიტის რძის და ბუს კვერცხების გარდა. ერთი შტოფი ღვინოდან ხუთს აკეთებენ ღვინის მეხანიკები. გაანაწილებენ ოთხში. მოაყრიან შაქარს. მოაპიმპილებენ წყლით. მიარბენინებენ მაგიდებისკენ.

- გაუხსენით მიცვალებულს თვალები. თვალებში უნდა ვუყურო. - ამბობს დიდი კაცი წლის თამადა. - კაი სმა უყვარდა საცოდავს. კაი ჭამა. კაი სიტყვა. კაი ვაჟკაცობა. კაი ტანკი. კაი იარაღი. კაი ქალები. კაი ნაშები. ეს სასმისი ამ თაფლივით სიტყვებით მოგივიდეს სადაც საჭიროა. ამით იმ ვაჟკაცს გაუმარჯოს სიტყვა პასუხი რო არ შეეშლება. ძვირფას დედას რო შეაგინებენ და თავს გაუტეხავს. მერრე მოაჭრის და ყვავ ყორნებს მიუგდებს. სადღა არიან ვაჟკაცები ამ ბედკრული საქართველოს ამ უკანასკნელი ქალაქის გარდა. წაგვლეკა ამერიკამ და ევროპამ მე მაგათი დედის ნაოჭებიანი მუტელი მოვტყან !

გადაყლაპავს კარაქს. მოიყუდებს იმ ქვევრივით ყანწს. სად ჩასდის ბოზიშვილივიყო.

- გაუმარჯოს გაუმარჯოს ადღეგრძელოს მიაგებოს ჩვენ მაგათი დედა მოვტყან ერთი ორი სამი.

ესენი სადღეგრძელოებს სვამენ. კიიქნება ბარემ მეორმოცე. ეს თამადა სისხლით დამსკდარ თვალებს აქეთ იქით პრუწავს. ბოყინ ბოყინი გაუდის. კბილებსშორის კუჭიდან ამოსულ ორთქლს ცრის. შიგ ურევია ხაშლამა თევზი მწვადი და ხიზილალა.

- დაუკარით ერთი მაგის დედაცმოვტყან - აზრზე მოდის თამადა. - ქელეხია ქელეხიი ! - თითს იქნევს მაღლა ცაში.

- ტაშტაშ ტაშ ტარამ ტარამ მრავალჟამიერ ეს ქვეყანა გამიხარე ღმერთო ამას გაფიცეებ ორად ორი მეგობარი ორი ჯუჯა ვაართ სიყვარული სიკეთე და სიილამაზე. აეჰ.

- ცანგალა და გოგონადა. ცაანგალა გოგონა. პეტრემ რომ თავი იტკინოს ნეტა ვის დაბრალდებაა.

- რამ მოგიყვანა ამ მადლიან მხარეში ? - ეკითხება გულამომჯდარი სკამზე ახლად დამჯდარი თამადა ქოშინ ქოშინით. მაგრამ კითხვის დაამთავრებას ხაშლამიან მათლაფაში ჩაყვინთვა უშლის. ამოუშვებს ხვრინვას.

- რამ მოგიყვანა ? - ვეკითხები მე.

- რამ მოგიყვანა ? - ეკითხები შენ.

- ამ წერილის დამწერს ვეძებ. - გვაპსუხობს პეტრე.

- ვინ დაწერა.

- არ წერია ეგ. მხოლოდ ის ვიცი რომ სავაჟკაცეთში დაიწერა.

- რა წერია ?

- რა წერია ? - დაღლილ მაგიდაზე გადადის ექოდ.

- ვერ წაგიკითხავთ მაგას.

- რაო ?

- ვერაო ?

- როგორო ?

- ჩვენ პატივი გეცით დაგაპურეთ გაჭამეთ გასვით მეგობრად მიგიღეთ ჩემი დედამოვტყან ბოზიშვილივიყო და შენ არ გინდა გვითხრა რა წერია მაგ წერილში ბოზიშვილივიყო ჩემიდედამოვტან როცა ამდენი ხალხი გეკითხება ? - ეგ ძმაკაცია ალბათ.

- ჩემი კარგი მოვტყან წაგვიკითხე რა წერია.

- ბოზიშვილივიყო.

- კარგით რახან აღარ იშლით წაგიკითხავთ. - პეტრე წერილს იღებს ღვინით სველი კონვერტიდან. კი იცის რა წერია ისედაც. მაგრამ მაინც იღებს.

- რა წერია ?

- წაიკითხე თუ კითხულობ !

- ბოზიშვილივყო !

პეტრე ჩაახველებსდა.

- პეტრე შენი დედა მოვტყან !

- პეტრეო ?

- პეტრე შენი დედა მოვტყან - იმეორებს პეტრე და მხრებს იჩეჩს.

- რაო ?

- პეტრეო ? - გუგუნებს სუფრა.

- აიტ ! ვინ შემაგინა ? ვინ შემაგინა ბიჭოოო ! მეთქვენ დედებს მოვტყნავ ბიჭოოო ! - ყვირის თამადა. თავს წევს. პირსახიდან თეფშს იძრობს. მერრე კიდე ხაშლამას იწმენდს. მაგიდის ქვეშიდან ტყვიამფრქვევს აძრობს. - დაიხვრიტეთ მე თქვენი უმადური დედები მოვტყან. სისხლები ასხით მეთქვენი გამომგონებელი დედმამა მოვტყან - დადადადა დადადადა.

- ვის აგინებს მე ამის დამსმელ დამდგდები დედის მუტელი მოვტყან. - აძრობის ძმაკაცის ძმაკაცი მაგიდის ქვეშიდან კალაშნიკოვს.

- ვისა ბიჭოო ? - აძრობს ძმაკაცის ძმაკაცი მაგიდის ბოლოში ბაზუკას.

დედისმუტლის ბუნდღლა აღარ რჩება. დაფრინავენ ტყვიები. დაფრინავენ ლიმონკები. დაფრინავენ თეფშებიც. დაფრინავენ რაკეტებიც. დაფრინავენ გოჭის თავებიც ხაშლამები ჭიქები საინები რაგინდა მითხარი დანა და მიტკალი. თამადა ახტება მაგიდაზე ორივე ხელში ტყვიამფრქვევები უჭირავს. გარბის მაგიდის ბოლოსკენ. მიდის და მიიცხრილავს ყველაფერს. ხორცის ნაფლეთები ტრიალებს საღამოს ხაშლამიან ჰაერში.

სუფრაზე თავისთვის ზის ქალაქის თუ სოფლის გიჟი. იწყობს ჯიბეში ბარკლებს და გოჭებს. ღიღინებს ამ ორომტრიალში:

- საქართველო ანოსია. საქართველო ვანოსია. შენი დედა მოვტყაან. ჩემი დედა მოვტყაან. ტარა რირი რარა რა. რირი რარი ტარა რ - მოსხეპს თამადის პულიმიოტის ტყვია საწყალს კბილებში. მირბის მიაპობს მაგიდას თამადა. დიდი ყანწზე ასხლეტილი ტყვიები ნაპერწკლებს ყრიან. უკან დასჩხავის ავბედითი შავი ყორანი.

ფეთქდება იმტვრევა იმსხვრევა სისხლიანი სუფრა. იხოცებიან სავაჟკაცეთელები. კუბოში თვალებგაფართოებული მკვდარი დაყლევებული უყურებს ორომტრიალსაც და ორმოტრიალსაც.

პეტრე კი მაგიდის ქვეშ ძვრება. მაგიდის ქვეშ მტრედი ღუღუნებს.

- უხხ შენი. - ამბობს პეტრე. მტრედი ნელ ნელა მიგოგმანებს. პეტრეც ოთხით მიყვება. გამოძვრება მტრედი მაგიდის თავში. გამოძვრება პეტრეც. მოხვდება თავში ბრმა გარმონი. და დაეგდება ეგრე.

* * *

გაიღვიძებს პეტრე. დილაა. კვამლიანი ბოლიანი. ნაპალმის სუნს გრძნობს. იყნოსება როგორც გამარჯვება.

მიაშურებს ქალაქს. ქალაქში მტვერში წაიქცა ბავშვი. დაიხრება ასაყენებლად. ზედ წელზე გადაუფრენს რაკეტა. მოხვდება კედელს და დედას მოუტყნავს. ადგება პეტრე. ააყენებს ბავშვს. გაიქცევა ბავშვი.

თურმე რას ამბობ. ომია ქალაქში. ომია გაჩაღებული. მოდის ტანკი ორქუჩაში ორკედელში. მოყვებიან შეიარაღებულები. ესვრიან ქუჩის ბოლოს ტანკებს და თანავაჟკაცელებს.

- ეკლესიას არ ესროლოთ ბიჭოოო !

უყვირიან ერთამენთს.

- რაო ? ეკლესიასო ? - გარბის პეტრე ხოხვა ხოხვით მიზანმიმართულად ეკლესიისკენ. მართლაც არავინ ესვრის ეკლესიას. ეკლესია დიდია. დიდი კარიბჭე აქვს.

* * *

ვერ აღებს გამოკეტილია. აბრახუნებს მუშტებს. ჩაუსისხლიანდება. ზურგს უკან ბრმა ტყვიები ზუზუნებენ. აკაკუნებს საკაკუნებელი რგოლით. გახსნიან დარაბს შიგნიდან. სამრეკლოზე ის მტრედი დაჯდება.

- რომელი ხარ ? - ეკითხებიან შიგნიდან.

- პეტრე ვარ პეტრე. შემომიშვით.

- რომელი პეტრე ?

- დავიდან.

- პეტრეა პეტრე - ჩურჩულებენ შიგნით.

აჩხაკუნებენ დიდხანს დარაბებს. გაუღებენ. შეიწვდიან და უმალვე მოხურავენ ჭიშკარს.

* * *

პეტრე დგას ჭიშკართან. ხელში წერილი უჭირავს. წინ დგანან მღვდლები ბერები და კათალიკოსი.

- გამარჯობა პეტრე. - ამბობს კათალიკოსი. - შენ მოხვდი საქართველოს უკანასკნელ ეკლესიაში.

* * *

ხის მაგიდაზე გაუშლიან პეტრეს სუფრას. აჭმევენ პურს და თევზს. ასმევენ შავ ღვინოს.

- მიირთვი პეტრე.

- მიირთვი პეტრე - ჩურჩულებენ ბერები მღვდლები და კათალიკოსი. მხოლოდ გარედან ისმის სავაჟკაცეთის ომის ჩუმი გუგუნი.

პეტრე გამოძღება. თავბრუ დაეხვევა. გაიფიქრებს - "ბანგია თუ რა". და უმალ ჩაეძინება.

* * *

თვალს ახელს და რას ხედავს. ზის ხის ტახტრევანზე გაკოჭილი. ზიან წრეში მღვდლები და ყველა შავანაფორიანი თეთრწვერიანები. ისინიც ტახტრევნებზე. თვითონაც ამ წრეში ზის. ყველას წინ მუხლის სიმაღლისოდენა მაგიდა უდგას. მაგიდაზე თითო დოქი. დოქის გვრედზე ცეცხლსასროლი იარაღი. თითოს თითო. თან ნაირნაირი. მხოლოდ პეტრეს მაგიდაზე დოქი დევს იარაღის გარეშე. და მხოლოდ მის წინ ერთი სკამია ცარიელი.

გამოდის კათალიკოს საკურთხევლიდან. საკმეველს აკმევს. პირჯვარს გადაიწერს. ბიბლიას გადაშლის და კითხულობს.

- მესამე აღთქმა. თავი პირველი.

"ერიჰაა" - ფიქრობს პეტრე.

კათალიკოს აგრძელებს კითხვას:

- დაივიწყე ყველა რჯული და ყველა რელიგია ყველა აღთქმა და ყველაფერი რაც კი აქამდე გსმენია და არ აღიარო სხვა რჯული და რელიგია ამის გარდა. ეს არის ღმერთის ახალი სიტყვა და არსებობდეს შენთვის მხოლოდ მესამე აღთქმა: გიყვარდეს ადამიანი. მიუტევე მას ყველაფერი და მხოლოდ ზრუნავდე იმაზე როგორ მიაგო სიკეთით და სიყვარულით. ეშმაკი არის ის და ეშმაკი არის იმაში რაც ხელს აგაღებინებს ადამიანზე. გეშინოდეს მისი და ამარცხებდე მას სიკეთით და სიყვარულით. ამინ. მიიღეთ ჩემი ახალი ლოცვა:

კათალიკოსი დაჯდება წრეში ცარიელ ტახტზე. და იტყვის:

- შეუხსენით პეტრეს ხელები. დაუდეთ იარაღი. და შევასრულოთ ლოცვა.

შეუხსნიან. დაუდებენ პისტოლეტს. გაკვირვებული იყურება პეტრე.

კათალიკოსი აიღებს დოქს. ახედავს გუმბათს.

- ღმერთო მომმადლე ძალა დავამარცხო ჩემში სატანა. - მოიყუდებს და გამოსცლის ბოლომდე.

- უფალო შემეწიე მოახლოვებულ განსაცდელში. - იტყვის შემდეგი მღვდელი. და გამოსცლის ისიც. ასე გამოცლის ყველა. მოვა პეტრეს ჯერიც. ეტყვის კათალიკოსი:

- დალიე შვილო და ილოცე ჩვენთან ერთად. შესთხოვე ღმერთს შეგეწიოს უახლოეს ჟამში. - რაქნას პეტრემაც. აიღებს და გამოსცლის რაკრაკით ცივ შავ ღვინოს. შეახურებს. შეაქანებს. ჟრუანტელი დაუვლის.

- აბა შევუდგეთ საქმეს - იტყვის კათალიკოსი. - გადატენეთ იარაღები და შეამოწმეთ ტყვიები მჭიდებში. - იზავენ. ჩხაკ ჩხაკ ჩხაკ. ისმის კარგ აკუსტიკურ პირობებში გადატენვების ხმები. - მიუშვირეთ ერთმანეთს ლულები:

მიუშვერენ ასე. კათალიკოზი თავის მარჯვენა ხელით თავის მარჯვანა მღვდელს უმიზნებს შუბლში. მარჯვენა მღვდელი თავის მარჯვენა მღვდელს. და ასე მივა პეტრემდეც. ეტყვის პეტრეს ის ვინც იარაღს ადებს შუბლზე:

- აიღე იარაღი და დაუმიზნე შენს შემდეგ მღვდელს შუბლში. - აიღებს პეტრეც. რაქნას. და დაუმიზნებს თავის მარჯვენას. შეიკვრება წრე. ნერვიულობს ყველა. მოახლოვებულია განსაცდელი. ნერვიულობს პეტრეც. ჩაახველებს კათალიკოსი და ეტყვის იმას ვისაც მისი შუბლი მიზანში აქვს.

- შენი დედა მოვტყან მეუფე თადეოზ. - თადეოზი თვალებს დახუჭავს და ამოიოხრებს. გაახელს თვალებს და თავის შუბლის განმგებელს მიუბრუნდება მარჯვნივ.

- შენი დედა მოვტყან მამა იოანე. - იოანეც თავის მხრივ თავის მარჯვენას:

- შენი დედა მოვტყან მეუფე დანიელ.

- შენი დედა მოვტყან მამაო ილია.

- შენი დედა მოვტყან მორჩილო მირიან.

- შენი დედა მოვტყან...

- შენი დედამოვტყან...

დადიან ხმები.

- შენი დედა მოვტყან პეტრე - ეუბნება ბერი პეტრეს და პეტრეს იარაღს უყურებს ცხვირწინ.

- უხ შენი - იტყვის პეტრე და გამოკრავს ჩახმახს. ჩახმახი გატკაცუნდება. არ გავარდება. წამოხტება პეტრე. ააყირავებს მაგიდას. მიამსხვრევს დოქს. - მე თქვენ გიჩვენებთ. რა ცირკი გამიმართეთ. - შებორკავენ მთვრალ პეტრეს მღვდლები. მიაბავენ ისევ თავის ტახტზე.

- დღეისათვის საკმარისია პეტრესთვის. - იტყვის კათალიკოსი - როდისმე ნამდვილი ტყვიებით ვალოცვინებთ.

კათალიკოსს მტრედი დაუჯდება ტახტის მოაჯირზე.

- ოჰჰ დრო მოსულა. - გაუღიმებს მტრედს - მომეცით ფურცელი კალამი და კონვერტი.

მოუტანენ.

კათალიკოსი დაწერს ფურცელზე. "შენი დედა მოვტყან ამირან. უკანასკნელ ქალაქ სავაჟკაცეთიდან".

მტრედს ჩაუდებენ ნისკარტში. მტრედი გაფრინდება სარკმელიდან.

- უფალო შეგვეწიე - იტყვის კათალიკოსი.

მესამე აღთქმა - სამყაროს მოდელი

2009-10-04T15:05:00.000-07:00

(ჩვენს მიერ აღქმად სამყაროზე დაგროვილი გამოცდილების მიხედვით.)

შესავალი

თუ მივიღებთ აქსიომად სამყაროს უმარტივესი ფორმიდან რთულ ფორმად განვითარების თეორიის მსგავს რომელიმე თეორიას (მაგალითად დიდი აფეთქების თეორია) რომელიც ლოგიკურად თავის თავში დედამიწაზე ან სიცოცხლისთვის საკმარისი პირობების მქონე პლანეტაზე ევოლუციის პროცესსაც გულისხმობს:

ამ აქსიომაზე დაყრდნობით ლოგიკური მსჯელობით თეორიულად შესაძლებელია ამოვხსნათ სამყაროს ყველა საიდუმლო, სტერეოტიპი და დოგმატური საკითხი.

ამოხსნადია ყველა საკითხი გარდა იმის თუ რა არის სამყაროს განვითარების ინიციალიზაციის წინაპირობა/მიზეზი.

-----------------------------------------------------------------------------------------

სამყარომ დაიწყო უმარტივესი ფორმიდან განვითარება.

სამყაროში ჩამოყალიბდნენ "ციური" სხეულები.

მათ შორის "დედამიწა".

დედამიწაზე ჩამოყალიბდა ევოლუციისთვის საკმარისი პირობები.

შეიქმნა უჯრედი.

უჯრედმა განიცადა ევოლუცია და შეიქმნა ობიექტი სუბიექტად გადაქცევის შანსით.

ობიექტმა განიცადა ევოლუცია და შეიქმნა სუბიექტი.

ობიექტი არის ყველაფერი ის რასაც არ აქვს თავისუფალი არჩევანის საშუალება.

სუბიექტი არის ის რასაც აქვს თავისუფალი არჩევანის საშუალება.

სუბიექტი არის სამყაროს ნაწილი მაგრამ თავისთავში მოიცავს დამოუკიდებელ სამყაროს.

ყველაფერი რაც სუბიექტს ობიექტისგან განასხვავებს არის სული. (სუბიექტს და ობიექტს შორის სხვაობა არის სული)

სული გაჩნდა მაშინ როდესაც იბიექტი შეიქმნა სუბიექტად.

სული გაჩნდა მაშინ როდესაც ობიექტმა პირველი თავისუფალი არჩევანი გააკეთა.

ობიექტმა (პოტენციურმა სუბიექტმა) პირველი თავისუფალი არჩევანი გააკეთა სხვა პოტენციური სუბიექტის სასარგებლოდ და იმავე დროს თავის საზიანოდ. იმ პირობებში როდესაც იგივე პარამეტრებით მოცემულ სიტუაციაში იგივე ტიპის არაპოტენციური ობიექტის შემდეგი მოქმედება ევოლუციიდან გამოყოლილი თვითგადარჩენის ინერციით იქნებოდა განპირობებული და თვითგადარჩენად და სხვა ობიექტის საზიანოდ კლასიფიცირებული.

სამყაროს მდგომარეობას დროში აქვს მიმართულება.

სამყაროს მიმართულება არის განვითარება.

სამყაროს მიმართულებიდან გამომდინარეობს სამყაროს კანონზიმიერება.

განვითარების პიკი არის სუბიექტი და სუბიექტის განვითარება.

(სუბიექტი არის სამყაროს ნაწილი მაგრამ თავის თავში მოიცავს დამოუკიდებელ განვითარებად სამყაროს.)

რადგან სამყაროს კანონზომიერება მიმართულია განვითარებისკენ, სამყაროს კანონზომიერება მიმართულია განვითარების შედეგის დაცვისკენ.

სამყაროს განვითარების მონაპოვარია სუბიექტი.

სამყაროს კანონზომიერება გამორჩეულად მიმართულია სუბიექტის დაცვისკენ. მაშინაც კი როდესაც სუბიექტის თავისუფალი არჩევანის შედეგი მიმართულია დანარჩენი სუბიექტის ან სუბიექტების დესტრუქციისკენ.

ცუდი არის ის რაც მიმართულია სამყაროს მიმართულების საპირისპიროდ.

კარგი არის ის რაც არ არის ცუდი.

სამყაროს კანონზომიერება არის ღმერთი.

------------------------------------------------------------------------

კანონზომიერი სამყარო გავს სულების ფერმას.

: O

ჟან შარდენის ეთნოგრაფიული ცნობები საქართველოს შესახებ

2009-07-11T09:12:00.000-07:00

ჟან ბატისტ შარდენი დაიბადა 1643 წელს საფრანგეთში. შემდეგ გაიზარდა და გახდა მოგზაური. 1672 წელს კი საქართველოს გავლაც მუწია.

მოგვიანებით შარდენმა გამოაქვეყნა მოგზაურობის დროს მიღებული შთაბეჭდილებები წიგნის სახით. კიდევ უფრო მოგვიანებით ვასილ ბარნოვმა თარგმნა ამ წიგნის ის ფრაგმენტი სადაც შარდენი აღწერს საქართველოში მოგზაურობის პერიოდს. ვასილ ბარნოვმა არ ჩათვალა საჭიროდ ამ ფრაგმენტის ზოგიერთი ნაწილის თარგმნა. ლაპარაკია ნაწილებზე სადაც აღწერა შეეხებოდა სამეგრელოს ეთნოგრაფიულ ასფექტში. მაგრამ მიუხედავად ამის თარგმანიდან მაინც ბევრი საინტერესო რამ შეგვიძლია გამოვარკვიოთ მეგრელების და დანარჩენი ქართველების იმ დროინდელი ყოფის, ხასიეთის თუ ცხოვრების წესის შესახებ.

თარგმანის ელექტრონული ვერსია შეგიძლიათ იხილოთ შემდეგ მისამართზე: http://www.vakhtang-vi.ge/doc.php?doc=2020

ჩანაწერების ავტორს გააზრებული აქვს რომ მსგავს ნაშრომს, მითუმეტეს როდესაც საქმე ეხება ეთნოსის აღწერას, მეტ ღირებულებას სძენს ობიექტურობა. მიუხედავად იმის რომ მას საქართველოში ყველაზე საინტერესო თავგადასავლები გადახდა, მათ რიცხვში ძირითადად ისეთები რომლების დროსაც ძალიან ძნელია დარჩე ობიექტური, ჟან შარდენს ყოველთვის უდგება ისეთი მომენტი როდესაც ყველა წყენას ივიწყებს და მოვლენების ობიექტურად ასახვა-შეფასებას განაგრძობს.

მოგზაურობა საქართველოში ძალიან უწყინარი გარემოებებით იწყება.

"10 სექტემბერს ისგაურში მოვედით. ისგაური არის სამეგრელოს ნავთ-საყუდელი და საკმაოდ კარგია ზაფხულობით. იქ დგებიან ხომალდები, რომელნიც კოლხიდაში მოდიან სავაჭროდ, როცა ჩვენ მოვედით იქ შვიდი დიდი ხომალდი ოდგა. ჩვენმა ნავის უფროსმა დააბმევინა ხომალდი ოთხი ღუზით და დააშვებინა ანძები."

რადგანაც საკვების შოვნა თითქმის შეუძლებელი გახდა ისგაურის პორტში, შარდენი კაცს აგზავნის საქართველოში მყოფ უკვე გამოცდილ იტალიელ თეატინ ბერ ზამპთან, სამეგრელოს პირობებში არსებობისთვის და სპარსეთისკენ გზის გასაგრძელებისთვის საჭირო რჩევების მისაღებად.

"4 ოქტომებრს, დილით, დაბრუნდა ჩემგან გაგზავნილი კაცი და თან უფროსი მოიყვანა. უფროსი თავის თავს დონ-მარი-ჟოზეფ-ზამპს ეძახდა. მივეგებე, მივესალმე და ვკითხე. აი რა მითხრა მან პირველადვე: „ღმერთმა შეუნდოს, ბატონო, იმათ, ვინც თქვენ აქ მოსვლა გირჩიეს; ბოროტი რჩევა მოუციათ. თქვენ მოხველით იმისთანა ქვეყანაში, რომელსაც სიავით და ბარბაროსობით სხვა ქვეყანა არ შეედრება დედა-მიწის ზურგზე. უმჯობესი იქნება დაბრუნდეთ კონსტანტინოპოლშივე დაუყოვნებლივ, თუ შემთხვევა მოგეცეთ“. რამდენადაც ამ უფროსის ნახვამ გაგვახარა, იმდენად მისმა სიტყვებმა დაგვაღონა."

მიუხედავად ბერი ზამპის შეგონებებისა უკან გაბრუნებულიყო, შარდენმა დაიჟინა სამეგრელოს გავლით მოხვედრილიყო "მშვიდობიან ქვეყანაში", საქართველოში. იმ დროს სამეგრელოს ცალკე ქვეყანად მოიხსენიებდნენ, იმერეთს ქართლს და კახეთს კი საქართველოდ. რადგან შარდენმა თავის გადაწყვეტილებას ფეხი არ მოუცვალა მოგზაურები გაუდგნენ გზას მეგრული სოფლისკენ და როდესაც მიუახლოვდნენ:

"ზამპიმ მირჩია, როცა დავბინავდებოდით გამეხსნა ეს ყუთი და ყველაფერი ამომელაგებინა, ვითომდა ვეძებდი რასმე, ეს იმიტომ, რომ ხალხი რომლებთანაც მივედით დარწმუნებულიყო, რომ სხვა ყუთებში საუნჯე რამ არ არის და ზამპისაც დაეჯერებინა ისინი, რომ ჩვენ ბერები ვართ და წიგნების მეტი არა გვაქვს რა. მე მივიღე ეს რჩევა და კარგიც ვქმენ. სახლში მყოფნი გაჰკვირდნენ როცა ასეთ ყუთში წიგნების მეტი ვერა ნახეს - რა და მგონი გულიც დააჯერეს."

სამწუხაროდ შარდენი მწარედ შეცდა, არც ისე ადვილი აღმოჩნდა მეგრელების მოტყუება. ამის შემდეგ იგი ჯერ ადგილობრივმა "დედოფალმა" გაძარცვა, შემდეგ იქაურმა "კეთილშობილებმა" (იგულისხმება იერარქიით გლეხებზე მაღლა მდგომი), შემდეგ ოსმალებმა და ბოლოს გლეხებმა. ბერი ზამპის გამოცდილებით შეძენილი წინდახედულობის წყალობით მოგზაურებმა მოახერხეს თან წამოღებული განძის ორი მესამედის გადარჩენა. ეს ის ნაწილი გახლდათ განძის რომელიც თავდასხმების დაწყების წინა ღამით სხვა და სხვა ადგილებში მიწაში დაფლეს და რომელსაც მძარცველებმა ვერ მიაგნეს. სამეგრელოში ყოფნის განმავლობაში ჟან შარდენი ბევრჯერ დაატყვევეს, ბევრჯერ გაუსწორდნენ ფიზიკურად, ბევრჯერ გადარჩა სიკვდილს. ბოლოს მაინც გამოაღწია თავისი განძის გარეშე (რომელიც სამეგრელოში დაფლული დატოვა) და დაადგა გზას იმერეთისკენ. იმერეთამდეც ათასი ფათერაკი გადახდა, მაგრამ სამეგრელოს "თავგადასავლების" შემდეგ დიდად აღარაფერი გაკვირვებია.

იმერეთის აღწერის დროს კი უკვე ვხვდებით იმდროინდელი ქართველების ფსიქოლოგიურ პორტრეტებსაც. რაც მეტად მნიშვნელოვანია. მაგალითად შემდეგ ციტატაში გადმოცემულია იმერეთის დედოფალთან სტუმრობის დროს მიღებულ შთაბეჭდილებები.

"დედოფალი მშვენიერია, მაგრამ შეუფერებელი ქცევა აქვს, ისე ლაღობს, თითქო სირცხვილი აღარ იცისო. უწმაწურად ლაპარაკობს, ყველა მის სიტყვიდან გამოჩანს ბიწიერება. ეს არ არის არც საძრახისი და არც სათაკილო ამ ქვეყანაში: გარყვნილება აქ საზოგადო ბოროტებაა. იმერეთის დედოფალსაც ისეთი წვეულობის წესი აქვს, როგორიც სამეგრელოს დედოფალს, მაგრამ მისი სუფრა მოწყობილია ვერცხლის ჭურჭლით და ამალაც უფრო მდიდრულად არის მორთული."

გაითვალისწინეთ რომ ფრანგის გაკვირვება ბიწიერებით არ უნდა იყოს ადვილი საქმე მითუმეტეს მოგზაურის. აქ კი ვხვდებით იმდროინდელი საქართველოს მოსახლეობის ზოგად დახასიეთებასაც:

"ვინც დიდი დღესასწაულებში (მაგალითად, აღდგომას, შობას) არ დაითვრება, ქრისტაიანად არ ითვლება და უნდა განდევნილ იქნასო. ქართველები გარდა ამისა ძალიან ანგარნი და ვერცხლის მოყვარულნი არიან. ფულს მხოლოდ მაშინ გაასესხებენ, თუ დაიგირავეს რამე და სულ მცირე სარგებელს, მანეთზე ორ შაურს ართმევენ. ქალებიც ისეთივე ბიწიერნი და ავნი არიან, როგორც მამაკაცები. ქალებს ძალიან უყვართ არშიყობა და ეჭვი არ არის, რომ მამაკაცებს ამ უზნეობაში დიდი მონაწილეობა მიუძღვით. სხვაფრივ ქართველები თავაზიანები არიან, მოსიყვარულე გული აქვთ, თავმომწონენი და თავდაჭერილნი. ზნე და ჩვეულება უმეტეს ნაწილად შეთვისებული აქვთ იმ ერთაგან, რომელნიც გარს ატყიან ქართველების ქვეყანას. ეს ჩემის აზრით, იმისაგან წარმოსდგება, რომ ქართველებს მისვლა-მოსვლა აქვთ მრავალ სხვა ხალხთან და აგრეთვე იმისგანაც, რომ საქართველოში ყველას აქვს უფლება იცხოვროს თავისი რჯულისა და ჩვეულებისამებრ, თავისუფლად ილაპარაკოს ამ საგნებზე და დაიცვას მათი შეხედულება. იქ შეხვდებით სომხებს, ბერძნებს, ოსმალებს, სპარსებს, ინდოელებს, თათრებს, რუსებს, ევროპელებს. სომხები ბევრნი არიან იქ. ისინი ქართველებზე უფრო მდიდრები არიან, დაბალი მოხელეების ადგილები უმეტესად სომხებს უჭირავთ. ქართველები იმათძე ძლიერნი, თავმომწონენი, ზვავნი და მედიდურნი არიან. სარწმუნოებისა, ზნისა და ხასიათის სხვადასხვაობა ქართველებსა და სომხებს შორის არის მიზეზი მათ შორის დიდი სიძულვილისა. ქართველებსა და სომხებს ეზიზღებათ ერთმანეთი და არ ნათესავდებიან ერთმანეთში. განსაკუთრებით ძალიან ქართველებს სძულთ სომხები და თითქმის ისე უყურებენ, როგორც ევროპაში ებრაელებს."

ასევე ქართველების დამოკიდებულების აღწერას მართმადიდებლურ სჯულთან მიმართებაში.

"მებატონეებს ძლიერ დიდი უფლება აქვთ ყმებზე, მებატონეები მთელი თვეების განმავლობაში რამდენიც უნდათ იმდენს ამუშავებენ ყმებსა, და არც ჯამაგირს და არც საზრდოს არ აძლევენ. მებატონეთ ხელი მიუწვდებათ ყმების ქონებასა, თავისუფლებასა და სიცოცხლეზედაც კი. ბატონები ჰყიდიან ყმების შვილებსა და ან მონებად ჰყავთ სახლში; იშვიათად ჰყიდიან ყმებს ოცი წლისაზე ზევით, განსაკუთრებით ქალებს. ქართველების სარწმუნოება ჰგავს მეგრელების სარწმუნოებას. პირვლებემაც და მეორეებმაც ერთ დროს მიიღეს ქრისტიანობა, სახელდობრ, მეოთხე საუკუნეში. ამ ქვეყანამ მიიღო სარწმუნოება ივერიელი ქალისგან, ხოლო ეს ქალი კონსტანტინოპოლში მოქცეულიყო ქრისტიანობის რჯულზე. ახლა, როგორც მეგრელთ, ისე ქართველთ დაუვიწყნიათ აზრი ქრისტიანობისა, ქართველებსაც მეგრელებსავით სახელის მეტის აღარა დარჩენიათ რა ქრისტიანული; არ იციან და არ ასრულებენ არც ერთ მცნებას იესო ქრისტეს მიერ ნამოძღვრალსა. თუმცა კი უნდა ვთქვათ, რომ ქართველები უფრო მტკიცედ ინახავენ მარხვას, და უფრო ხანგრძლივ ლოცულობენ, ვიდრე მეგრელები."

-----------------------------------------------------------------------------------