21 July 2014

A FLY

მძინავს სამოთახიან ბინაში. ფანჯრებზე ბადეები მაქვს მიმაგრებული რომ მწერები არ შემოვიდნენ. ზღვის დონიდან ქალაქში ყველაზე მაღლა ვცხოვრობ. არაფერი მაფარია. ის ის არის რომ ალიონია ბუზი დამაჯდა. არ არის ეს სასიამოვნო. ფეხი გავიქნიე. მეორე ფეხზე დამაჯდა. მეორეც გავიქნიე. ზურგზე დამაჯდა. ზურგიც გავიქნიე. ფეხზე დამაჯდა. არ მომეწონა. გადავწყვიტე რომ გავიღვიძებდი მოვკლავდი. ივლისი არის. პირველი ბუზია ჩემს სახლში. რადგან ზღვის დონიდან მაღლა ვცხოვრობ თან ბოლო სართულზე მწერები საერთოდ არ არიან ბინაში. მითუმეტეს ბადეები როცა მაქვს ფანჯრებზე. გაღვიძებამდე ზეწარი გადავიფარე მთელ ტანზე. ერთხელ ყურზე დამაჯდა. მეტჯერ აღარ შევუწუხებივარ.

გავიღვიძე პირს ვიბან ბუზი დამტრიალებს. ჰმ არაუშავს. დავჯექი კომპიუტერთან კიდევ დამტრიალებს. ჰმ ხან ერთ ხელზე მაჯდება ხან მეორეზე. არადა ამხელა ბინა არის 3 ოთახია მთელი. სადაც მივდივარ დამყვება. გადავწყვიტე მოვკლა მაგრამ მოფსმა მომინდა. შევედი ტუალეტში. რომ გამოვედი მომშივდა. შევედი სამზარეულოში. კვერცხს ვიწვავ. გამიტრაკა ბუზმა.

ავიღე თაბახის ფურცელი დავახვიე. მოვუქნიე ბუზს. აიცილა. გავიფიქრე კვერცხი არ დაიწვას. გადმოვატრიალე. გადმოვიღე თეფში. ამოვიღე კვერცხი. დასტრიალებს ბუზი თავზე.

ჩემთვის ვფიქრობ. მეტი საქმე არ გაქვს ბუზო ამხელა სახლში რომ დამდევ. კარგი რა. ეჭვი შემეპარა. იქნებ გრძნობები აქვს ჩემს მიმართ.

ან დავუშვათ პაპაჩემის ატომებისგან არის შემდგარი ეს ბუზი და უნდა რომ კიდევ ერთხელ ჩემთან ერთად გაატაროს რამდენიმე საათი. ამხელა დედამიწაზე ჩემი იმედი აქვს მარტო. რომ შეიძლება ასეთი აზრი გამიჩნდეს და ცოტახანს ერთად ვიყოთ. ბუზს პაპაჩემივით თბილად ვებყრობი.

 - შენ ხარ პაპი ? - ვკითხე ბუზს.

აღარ მოვკლავ. მაგრამ ეგ ატომების ამბავი პრაქტიკულად შეუძლებელია. ამისათვის ცნობიერება უნდა შესდგებოდეს ატომებისგან. სხეულის დაშლის შემდეგ ცნობიერების შემადგენელი ატომები არ უნდა იშლებოდნენ მთელ დედამიწაზე. ფაქტიურად შანსი იმის რომ პირველი პირობა მართალი იყოს. მეორე პირობა არ შესრულდეს და ბუზი მართლაც პაპაჩემი იყოს არის თითქმის ნოლი. ბუზი ოჯახის წევრივით იქცევა.

ბუზს დავემშვიდობე. წავედი სამსახურში.

მოვედი ბუზი ისევ სახლშია. დამაჯდა ხელზე. ავიღე ფურცელი. დავახვიე და მოვკალი.

26 June 2014

ბლოგი

თვე რომელიღაც: ვცხოვრობ. ყოველდღე ერთი და იგივეს ვაკეთებ. ხანდახან ვსვამ. ცოლი არ მუშაობს. ისევ მინდა გამოვიდე რეჟისორი ან მწერალი ან საკუთარი კომპანია მქონდეს რომელშიც არ ვიმუშავებ და ფული თავისით შემოვა. ხანდახან ისევ ვაგრძელებ ხელოვნური ინტელექტი წერას. მყავს შვილი. პარალელურად ისევ ვფიქრობ როგორ გავხდე ცნობილი და მოვწონდე ბევრ ქალებს.

თვე შემდეგი: შემთხვევით ძლიერ ნარკოტიკულ საშუალებას ვიღებ. ვვარდები ნარკოზულ კომაში. ვფიქრობ რომ მოვკვდი. ცხოვრებაში პირველად განვიცადე  ყველაზე დიდი დოზით შიში და დანანება. საბოლოოდ გადავრჩი, მაგრამ ჩემში დარჩა სიკვდილის გამოცდილება.

თვე შემდეგი: სიკვდილის ფაქტორზე ფიქრი იკავებს ჩემი ფიქრების 80%-ს. ნარკოზული კომის შემდეგ აშკარად ვგრძნობ რომ სიკვდილი გარდაუვალია. ვცდილობ გამოვარკვიო არის თუ არა სიცოცხლე სიკვდილის შემდეგ. ვასკვნი რომ არ არის. სამყარო არის მკაცრი როგორც მათემატიკა. მათემატიკას არ აქვს გრძნობები არც არავის შეცოდება შეუძლია არც დანდობა.

თვე შემდეგი: ნარკოზული კომის შემდგომი ტრავმა ძლიერია. ვცდილობ ამოვხსნა სამყაროს დანიშნულება. იმისთვის რომ გამოვარკვიო სად ვართ. მართლა აქ ვართ თუ არა. ყველაფერი რთულდება. თავდაპირველად ნარკოზული კომის შემდეგ მეგონა რომ მოვკვდი და სხვა სამყაროში დავიწყე ცხოვრება თავიდან, რომელიც დაიწყო იმ მომენტიდან რომელშიც ბოლოს ვიყავი ცოცხალი. მშურს იმ ადამიანების რომლებსაც სჯერათ ღმერთის არსებობის, სულის არსებობის, სამოთხის. მათთან საუბრისას აღარასდროს ვამბობ რამეს ისეთს რითიც შეიძლება ეჭვი შეეპაროთ თავიანთ რწმენაში. მჯერა რომ ასე უფრო მშვიდად იცხოვრებენ.

თვე შემდეგი: ვხვდები რომ დავბერდი. 28 წელი. ნახევარი ცხოვრება გავიდა. შეიძლება არ იყოს ნახევარი და ბოლო იყოს. სამყარო მკაცრია. მას არ აქვს სპეციალური გეგმები შენთვის. მას მხოლოდ ალბათობა აქვს. მინდა რომ უკვდავი ვიყო. (თეორიულად თუ კი ადამიანი მიაღწევს 2050 წლამდე, უკვე იქნება ტექნოლოგიური საშუალებები რომლებიც მნიშვნელოვანწილად გაახანგრძლივებს ადამიანის ორგანიზმის ნორმალურ ფუნქციონირებას. პარალელურად გაგრძელდება სამეცნიერო პროგრესი, სადღაც 2100 წლისთვის კი ადამიანი ფაქტიურად უკვდავი გახდება რადგანაც მას ექნება საშუალება მიაღწიოს შემდეგ ტექნოლოგიურ აღმოჩენებამდე, რომლებიც დროის სვლასთან ერთად გაიზრდება და უფრო მეტად უზრუნველყოფს ადამიანის სიცოცხლეს. ამიტომ პირველ რიგში მიზნად დაისახეთ კიდევ 25 წელი იცოცხლოთ თუ კი გსურთ რამდენიმე საუკუნის შემდეგ გახდეთ უკვდავები)

თვე შემდეგი: გავიაზრე რომ მე ვარ ატომების ერთობლიობა. რომელიც სპეციალური წესით არის დაკავშირებული ერთმანეთთან. ერთად ისინი ქმნიან ჩემ თავს. მე ვარ ატომები ან ელემენტარული ნაწილაკები. თუ ეს კავშირი დაირღვევა და ატომები ერთად აღარ იქნებიან მე აღარ ვიქნები. ვერ გადამიწყვეტია მე ვარ ატომები თუ უჯრედები. ცალკე არცერთი უჯრედი არაფერი არის, ერთად კი მე ვარ. უცნარია.

თვე შემდეგი: უცნაურ კანონზომიერებას ვარკვევ. სამყაროში ყველაფერი ისეა დაბეჯითებით ვერ იტყვი ვერაფერს. ყველაფერის მართებულობის შანსი 50% არის. 50% იგივეა რაც "ან". მაგალითად ჩემი ელემენტარული ნაწილაკები რომელიც ყველაზე მეტად იდენტიფიცირდებიან  ჩემთან ან აგრძელებენ ჩემი სხეულის დაშლის შემდეგ ერთად ყოფნას ან არ. კოსმიური გონი ან არსებობს ან არ, იგივე ღმერთი. კოსმიური გონი წარმომიდგენია როგორც სამყაროს კანონზომიერება. კანონზომიერება იმდენად მრავლისმომცველია რომ შეგიძლია მასთან ურთიერთობაში შეხვიდე.

თვე შემდეგი: დრო გადის. აზრები ილექება. სამყარო არის პროცესი. მექანიკური პროცესი რომელიც გადაიზარდა მოაზროვნე არსებაში. ამ პროცესის შედეგად მოაზროვნე არსება უნდა განვითარდეს. რისთვის არ ვიცი ალბათ პროცესის გარეთ რომ გავიდეს და გაარკვიოს რა ხდება.

თვე შემდეგი: სამყარო ცდილობს გამოთვალოს ისეთი უმცირესი ნაწილაკების სისტემა რომლებიც ერთად გვაძლევენ სუპერ განვითარებულ მოაზროვნე ობიექტს. სამყარო ყოველ ჯერზე აუმჯობესებს ობიექტს. ჩვენთვის ცნობილ მომენტისთვის წინა წარმატებული ობიექტის ნაწილაკების შეერთების გეგმას ინახავს რნმ-ში (იგივე "დნმ"), აღებული რნმ-ის მცირე გადახრით ადგენს შთამომავალ ობიექტს. ობიექტი ან არ გაამართლებს ან გაამართლებს და გააგრძელებს თავისი თავის დახვეწას მის შთამომავლ ვარიაციებში. რნმ - ინფორმაცია წარმატებული მოაზროვნე არსების უმცირეს ნაწილაკთა შეერთების გეგმის შესახებ. ჩვენ მხოლოდ 1 ასეთი სახეობა ვიცით, რომელსაც თვითონ წარმოვადგენთ.

თვე შემდეგი: სამყარო ცდილობს გამოთვალოს სუპერ არსება. სამყარო ცდილობს შექმნას ღმერთი. სამყაროს ცდა მასშტაბურია. მისი ლაბორატორია გაშლილია უსასრულოდ. მისი კომბინაციების ვარიაციები უსასრულოა. მისი პირველი ეტაპი პლანეტის შექმნა რნმ-ის მქონე უჯრედის შექმნის პერსპექტივით. ელემენტარული სიცოცხლის ფორმა რომელის ვარიაციებიც მოგცემს ღმერთს.

თვე შემდეგი: ერთი რამე მიტოვებს იმედს. როგორ ხდება ის რომ მე აღვიქვამ ჩემს თავს. რომ შემიძლია გავიფიქრო: "მე ვარ მე". ვთანხმდები რომ ამაზე მეტად არაფერი მაკვირვებს. საკუთარი თავის თვითონვე გააზრება არის ყველაზე უცნაური რამე რაც კი მინახავს და ვნახავ ალბათ. სახელსაც ვერ დაარქმევ წესივრად. მაგალითად უცნაური არ არის რომ შენ შენ ხარ და სხვა შენ არ ხარ ? პირველი და ერთადერთი სასწაული სამყაროში ეს უნდა იყოს ადამიანებისთვის. მეორე სასწაული არ არის, უბრალოდ უპასუხო კითხვაა თუ რატომ არსებობს ისეთი პროცესი როგორიც სამყაროა და რატომ გადის ამ პროცესის განვითარების ხაზი მოაზროვნე თავისთავის აღქმადი სუბიექტების შექმნაზე და განვითარებაზე. მესამე კითხვა - სად ვართ ? შეიძლება ასეთი კითხვა სად არ არსებობს. მაგრამ მაინც ვსვამ სად არის სამყარო. სადაც სამყაროა ის სად არის. სადაც ის არის ის სად არის ? და ასე შემდეგ.

თვე შემდეგი: გამოცდილება: ყველანაირი რამ შესაძლებელია. ორ განზომილებიან სამყაროში მცხოვრებ არსებებს ვერ წარმოედგინათ თუ არსებობდა მესამე განზომილება. ისინი ამას ვერასდროს გაიაზრებენ. ჩვენც ვერ ვიაზრებთ რომ ჩვენს სივრცეში ერთერთი ობიექტის კოორდინატი დრო არის. მიღებული გამოცდილება ასეთია: ყველანაირი რამ შესაძლებელია, ისიც რომ 1+1 იყოს 3 (არ მინდა ამის დაჯერება). თუ ადამიანის ფანტაზია ვერ წვდება ასეთ რამეს ეს არ ნიშნავს რომ შეუძლებელია. თავიდან ადამიანებს დედამიწა ბრტყელი ეგონათ.

თვე შემდეგი: დრო გადის. ტრავმები ქრება ნელ ნელა. ვუყურებ ერთხელ ჩემი ცოლი ტირის. ვეკითხები რა ატირებს. ირკვევა რომ ათასი რამე უნდა. ჩვენ კი მატერიალური სახსარი არ გვაქვს. მისი ბედნიერება ფინანსურ შეძლებაზეა დამოკიდებული. გული მიკვდება. ყველაზე ძვირ ფასიანი ადამიანია ჩემს ცხოვრებაში.

თვე შემდეგი: მიზნად ვისახავ ერთ წლიან გეგმას რომლის ბოლოშიც ხელფასი მექნება დიდი და ჩემი ცოლი აღარ იტირებს. გეგმა საშინელია. მთლიანად მომითხოვს. ერთი წლის განმავლობაში დღეების და ღამეების სწორებას და აზროვნებას. მომწონს ჩემი პროფესია. აზროვნებით ფულის კეთება. პროგრამირება წარმოადგენს აზრების ინჟინერიას. ადამიანებმა პროფესიით ინჟინრებმა შექმნეს კოსმოსური ხომალდი, კომპიუტერი, სხვა ათასი კომპლექსური საგანი რომელშიც ჩადეს დიდი დრო და რესურსი, ხოლო ამ საგნებმა მათი ცხოვრება გაადვილეს. ასეა პროგრამირებაშიც უნდა შექმნა ისეთი საგანი რომელიც გაადვილებს ფულის შოვნას. ვგეგმავ ასეთ პროგრამულ უზრუნველყოფის შემუშავებას, რომელიც საშუალებას მომცემს უფრო კომპლექსური პროგრამული პროექტები ვაკეთო რაც თავისმხრივ ნიშნავს მეტ ფულს.

თვე შემდეგი: ასჯერ ვსინჯავ. ღირს თუ არა ერთი წელი. შევძლებ თუ არა ყველაფერი დავივიწყო და მხოლოდ ვიმუშაო. მოტივაცია ჩემი ცოლია რომელმაც იტირა. ვფიქრობ ჩემ ცოლს მაინც მივუძღვნი ცხოვრებას, მაინც ამაოა ყველაფერი. შინაგანი მობილიზება მაკლია. მთავარი ფაქტორი კი ეს არის. ყველაფერი უცნაურად ეწყობა. გამოჩნდა რაღაც სამსახურის გარე შეკვეთა. შანსს არ ვუშვებ. ნათქვამი ცხოვრება ლიმონს თუ გაძლევს გააკეთე ლიმონათი. ამ შემთხვევაში კი ცხოვრება იმას მაძლევს ზუსტად რაც მინდა. პროექტი მასშტაბურია. პასუხისმგებლობა დიდი. პასუხისმგლებლობის გრძნობა რომელიც დამკვეთებთან მაკავშირებს მაძლევს სტიმულს - ერთგვავ საწვავს, საშუალებას იმისთვის რომ ღამეები ვათენო. თავიდან მეშინოდა ტვინი ხომ არ დამიზიანდა ნარკოტიკის შემდეგ. გეგმა სინამდვილეში მთელი ცხოვრების განმავლობაში მქონდა ნაწილ ნაწილ აწონილ დაწონილი. ვიწყებ სრული დატვირთვით მუშაობას. ვქმნი მონაცემთა ბაზების მოდულს. მოდულზე ბევჯერ ვოცნებობდი. საშუალებას მაძლევს მხოლოდ აღვწერო ობიექტის კლასი კოდში, ხოლო მასთან ასოცირებულ ცხრილს და ინფორმაციას მოდული ავტომატურად ქმნის და მართავს. შემდეგ ვქმნი ფრეიმვორკს რომელიც რთულ პროექტებს განაგებს. ფრეიმვორკი მონაცემებზე წვდომისთვის იყენებს მონაცემთა ბაზის მოდულს, მისი წყალობით აღარ მიწევს ხელით ცხრილების შექმნა. მხოლოდ აზროვნება და პროექტის მონაცემების აღწერა მჭირდება კოდში, დანარჩენი ყველაფერი თავისით ხდება.

თვეები შემდეგი: დრო გადის. ნელნელა ყველაფერი მავიწყდება. მხოლოდ საქმე მახსოვს. სამსახურიდან პირდაპირ სახლში მივდივარ. აღარ ვსვამ. შვილს ვკოცნი. ცოლს ვკოცნი. მცირედ ვჭამ. ვჯდები კომპიურთან და ვმუშაობ. ასე გრძელდება 5 თვე. ცოლი ვეღარ მცნობს. ურთიერთობა აკლია. სულ სახლში ზის. სამსახური არ აქვს. პროფესია არ აქვს. შვილს უვლის. ნერვიულობს. გული შემტკივა. ვუფიქრებ რომ ჯერ პროფესია შეიძინოს შემდეგ მუშაობა დაიწყოს. სახლიდან გავა და ეს ფიქრები გაუქრება. ვუხსნი რომ პროფესიის შეძენას დიდი შრომა სჭირდება. ამას თითქმის ყოველდღე ვახსენებ. მართლაც იწყებს მეცადინეობას. მაგრამ დრო ცოტა რჩება ყოველდღიური სახლის საქმეების შემდეგ. უფრო მეტი კონფლიქტი გვაქვს. რომ მე არ ვეხმარები დროის მორჩენაში. ვახსენებ რომ ვმუშაობ უკეთესი მომავლისთვის. ეს ფაქტორი წინასწარვე მქონდა გათვალისწინებული. და წინასწარვე გადაწყვეტილი რომ ბუნებრივი გვერდითი ეფექტია როცა სულ მუშაობ და ყურადღებას ვერ ვუთმობ ოჯახს.

თვეები შემდეგი: ვეღარ ვუძლებ ამდენ შრომას. 4-5 საათი მძინავს დღეში მხოლოდ. ჩემს თავს ვახსენებ. 28 წლის ვარ. აქამდე უნდა მექნა ეს. უზრუნველმეყო მატერიალურად ოჯახი. ვიცოდი რომ შრომა სჭირდებოდა. თუ დამეზარება ეს გაგრძელდება უსასრულოდ. და ყოველი შემდეგი წელს ვინანებ წინა წელს რატომ არ ვიშრომე. ადამიანმა ერთი წელი მაინც უნდა გააქროს თავის ცხოვრებიდან თუ უნდა რომ შემდეგ წლებში კარგად იყოს. ვაგრძელებ მუშაობას.

თვეები შემდეგი: განტვირთვის აუცილებლობა დგება. მეგობრები არ მყავს. ვადგენ მეგობრების შეძენის გეგმას. მჭირდება ერთიორი ადამიანი იგივენაირი მენტალური დეფექტით. ვპოულობ ერთორ ასეთს. მათთან ურთიერთობა არასტაბილურია. შემოდის ახალი ტრადიცია. ყოველ პარასკევ საღამოს სმა. ყოველ პარასკევ საღამოს უგონოდ მთვრალი ვარ. სახლში შემთხვევით მივდივარ. ყოველი შაბათი ვცდილობ გადავრჩე. ყოველ შაბათს ერთ ადგილზე ვწევარ გაუნძრევლად და ვერაფერზე ვფიქრობ. ეს ძალიან მომწონს. მდგომარეობა როდესაც არ შეგიძლია ფიქრი. არ გახსოვს გეგმა. არც გინდა არაფერი. ერთგვარი დასვენებაა. პარასკევი კი თავგადასავლების ძიება. ხანდახან მიკვირს როგორ მივდივარ სმის შემდეგ სახლამდე უხიფათოდ. ძირითადად სმის შემდეგ არაფერი მახსოვს.

თვეები შემდეგი: გადავყევი ფრეიმვორკს (ფრეიმვორკი იგივე პროგრამული უზრუნველყოფა, რომელიც ერთგვარი ხელსაწყოა კომპლექსური პროექტების შესაქმნელად). შეკვეთას ვეღარ ვასწრებ. დგება კულმინაციური მომენტი გეგმის. სამსახურში ხელფასის გაზრდა. ვეძებ ახალ სამსახურს უკვე სასურველი ხელფასით და არა იმით რასაც მთავაზობენ. ზურგს ფრეიმვორკი მიმაგრებს. ვპოულობ. მაგრამ ძველ სამსახურშიც იგივე ხელფასს მთავაზობენ. პლიუს მეძლევა საშუალება ჩემი ფრეიმვორკი გამოვიყენო ნამდვილ საქმეში. დავხვეწო. გავაორმაგო. ფრეიმვორკი იგივეა რაც დიდი ფული. ყველაფერი კარგად სრულდება.

თვეები შემდეგი: შეკვეთას და ახალ სამსახურეობრივ პირობებს ვეღარ ავუდივარ. ხელფასთან ერთად მოთხოვნებიც იზრდება. ნელნელა შეკვეთისთვის უფრო ნაკლები დრო მრჩება. სამწუხაროა შეკვეთის ფული იკარგება. ასე გამოიღო დღეების და ღამეების თენებამ შედეგი.

თვეები შემდეგი: ნელნელა ვყიდულობ ყველაფერს რაზეც ვოცნებობდი. საკუთარი ნოუთბუქი, ფოტოაპარატი, კარავი. სია ცოტავდება. ახლა ყველაფერი მაქვს. მხოლოდ დედაჩემს სტიკვა ფეხები. კბილები აქვს გასარემონტებელი. მამაჩემი ცალი თვალით ნელნელა ვეღარ ხედავს. შვილის ხერხემლის გამრუდების პერსპექტივა აქვს და ასტიგმატიზმი. მე ფული აღარ მჭირდება. მხოლოდ ვსვამ და ვჭამ. საჭმელში აღარ ვზოგავ.

თვეები შემდეგი:  აღრაფერი მეხალისება. არც მუშაობა. ვიწყებ რაღაც თამაშს სახელად დოტა. უცნაური თამაშია. ინტერნეტში 5 ადამიანი გუნდი ხვდება 5 ადამიანიან გუნდს. ორივე გუნდს თავისი ბაზა აქვს. გამარჯვებულია ის ვინც მოწინააღმდეგეს ბაზას გაუნადგურებს. შესაძლებლობები უამრავი. გრაფიკა საუკეთესო. შესასწავლი მასალა დიდი. ახლა საღამოობით დოტას ვთამაშობ.

ყოველ საღამოს დოტას ვთამაშობ. უკან დაკარგული წელი და ხელფასი მაქვს. ბოლო თვეც სამსამხურში ვეღარ ვკონცენტრირდები სამუშაოზე. ვიცი გაივლის დრო და გამქრალი წლის და გათენებული დღეების და ღამეების დროს მუშაობის კვალიც გაქრება ჩემიდან.

თვე ახლანდელი: ვცდილობ გავიხსენო რა მინდოდა ცხოვრებაში ფულამდე. სიკდვილზე და სიცოცხლეზე ფიქრამდე. ა. რეჟისორობა. მწერლობა.

გეგმა უნდა შევიმუშავო: როგორ გავხდე რეჟისორი. რამდენჯერაც ვცადე იმდენჯერ არაფერი გამოვიდა. მაგრამ არ მიყვარს იმის თქმა რომ არაფერი გამოდის. მწერლობაც ძნელია. შრომა უნდა ორივეს დიდი.

საბოლოო ჯამში კი მინდა გავხდე ცნობილი. ბევრ ქალს მოვწონდე ამავდროულად ჩემი ცოლი ყველაზე ძვირფასი ადამიანია ჩემთვის და სულ მასე იქნება. როგორ უცბად გავიდა ამხელა პორცია ცხოვრება. უკვე 29 წლის ვარ. არაფერში დავხარჯე ფაქტიურად. თუმცა ხანდახან როცა ამას გავიფიქრებ იქვე ვკითულობ ხოლმე ცხოვრების რაში დახარჯვას აქვს აზრი საერთოდ ?

ცურვა დავიწყეთ ბასეინზე ყოველ დილით.

01 May 2013

გურჯაანის ქრონიკები



უდაბნოში შეკრებილ ქვიშის ჯრგჯოში ჯრაგს ჯობი დაეჯრაჯა. მახლოდ ქვიშასა და ქვიშაში დაედო ქვა. გამოირბინა ხვლიკმა და მიაფსა. ქვამ დაიშიშხინა. ნახევარი შარდი ააორთქლა ნახევარი კი ჩრდილქვეშ შეიფარა. ეს დაინახა გურამმა და გული აუჩუყდა. ერთი არყის ჭიქა შარდი ჰქონდა შარდის ბუშტში. მაგრამ კეთილი გახლდათ და რითაც შეეძლო ქვას მიეხმარა. ქვამ გურამს მადლიერებით ეგდო და გურამის შარდიც ხვლიკის შარდს მიუმატა ჩრდილქვეშ. ქვა რამდენიმემაგად უფრო ბედნიერი გახდა.

გურამმა გაიფიქრა ორი კურდღლის შვილი და ერთიც ძაღლის რომ მაპოვნინა რა კარგ ფერმას ავაშენებდი თუ კურდღლები საწინააღმდეგო სქესების იქნებოდნენ. გზაზე მჯდარ კაცს ორი კურდღელი და ერთი ლეკვი გამოართვა და თავისი გამდიდრების გეგმაც გაანდო. მჯდარ კაცს ძალიან მოეწონა გურამის გეგმა და შეუქო. მაგრამ იქვე დასძინა რომ გეგმის თითქმის ყველა პროცენტი ცარიელი გულუბრყვილობა არის. შეიძლება რომელიმე კურდღელს რამე დაავადება შეხვდეს და გეგმის ჩანასახშივე გეგმასთან ერთად მოკვდეს. გურამმა დაამშვიდა და განუმარტა რომ ალტერნატიული გეგმაც ჰქონდა რომელსაც აამოქმედებდა ერთერთი კურდღლის გარდაცვალებით გამოწვეულ ფორსმაჟორულ სიტუაციაში. კერძოდ გარდაცვლილ კურდღელს დაკრძალავდა. ძაღლს აყეფებდა. ხოლო დარჩენილ კურდღელს საცივად გადააკეთებდა. კაცი გაუნაწყენდა და უთხრა რომ საჭმელად არ ჩუქნიდა კურდღლებს და კიდევ ერთი კურდღელი დაუმატა რომლითაც გარდაცვლილ კურდღელს ჩაანაცვლებდა საჭიროების შემთხვევაში.

სახლში მისულმა გურამმა ნახევარი კვერცხით და არყით ისადილა. ყვითელი უდაბნოს ალმურს გახედა ფანჯრიდან. მოეწონა რომ ფანჯარაში ყვითელი ფერი ჩანდა ხოლო სახლში ლურჯი კომპიუტერი და წითელი კლავიატურა ედგა. სხეულში სასიამოვნო ჟრუანტელმა დაუარა რაც სწორნაწლავში დაგროვილმა გადამუშავებულმა საჭმელმაც იგრძნო. განავალი ცნობისმოყვარეობით განიმსჭვალა და სურვილი გაუჩნდა საკუთარი თვალით დაენახა სამივე ფერი, ამიტომაც ტრაკს მოაწვა მაგრამ გურამმა ვერ მიართვა და ტუალეტში გაემართა მეტიჩარა ფეკალიებისთვის თავის ადგილის მისაჩენად. ტუალეტის კარების გაღებისთანავე გურამს ეჭვი შეეპარა თავის სიმკაცრეში. ტუალეტის კარები ღია დატოვა და უნიტზზე ფეხებით დადგა. რითაც განავალს საშუალება მიეცემოდა უნიტაზში ვარდნის დროს წამის მერამდენიმედი დროით დამტკბარიყო ფეხებსშუა ტუალეტის ღია კარების გავლით გადაშლილ ხედით. რომელშიც სამივე ფერი კარგად მოსჩანდა.

კუჭში გასვლის დროს ისეთ საინტერესო თემებზე ჩამოვარდა საუბარი მასსა და გონებას შორის რომ პირდაპირ აღფრთოვანდა. გონებამ დასვა საკითხი თუ როგორი უნდა იყოს კარგი ადამიანი. გურამის აზრით კარგ ადამიანს დახარისხებული უნდა ჰქონდეს აზრები და სურვილები ისე როგორც კარგი სახლი უნდა იყოს დალაგებული. შემდეგ გონებამ დასვა საკითხი. რა არის ადამიანისთვის მთავარი. გურამმა უპასუხა. ზურგჩანთა. გონებამ წარუდგინა კაცი მხარზე გადასაკიდი ჩანთით. შენ არა. გასწია კაცი გვერდზე გურამმა. ზურგჩანთა და არა მხარზე გადასაკიდი. მაჩვენე შენი ზურგჩანთა და გეტყვი ვინ ხარ შენ. მაშინ გონებამ გამოიყვანა ზურგჩანთიანი კაცი. რამდენი ბოთლი გეტევა ? კითხა გურამმა ზურგჩანთიან კაცს. ამ დროს ტუალეტის იატაკზე გამოვიდა ნამის ჭია. ეტყობოდა უნდოდა ესარგებლა შემთხვევით და ღია ტუალეტის კარებიდან სახლში გასულიყო. მაგრამ ზღუდეზე ფეხი უსრიალდებოდა და ისევ ტუალეტის იატაკზე ვარდებოდა. გურამმა შეუთვალა მოვრჩე ტრაკის გამოწმენდას. ჩამოვალ უნიტაზიდან და ჩუსტს დაგაბიჯებ ! არ უყვარდა გურამს ჭიები. წმენდა გააგრძელა და ზურგჩანთიან კაცს მიუბრუნდა. რამდენი ჯიბე გაქვს ?  What ? უპასუხა კაცმა. ა უცხოელი კაცი ყოფილა. არ ვიცი ინგლისური. უთხრა გონებას გურამმა. ნამის ჭიამ მეასე გასვლის ცდაც უშედეგოდ დაამთავრა. გურამმა ტრაკში გამოსმულ ქაღალდს დახედა. ქაღალდი უკვე ღრუბელივით სპეტაკი თეთრი იყო. რაც წმენდის დასასრულს ნიშნავდა. ნამის ჭიის ბედზე დაფიქრდა. ისიც ისე დადის ტუალეტში როგორც მე უდაბნოში. რაღაც საერთო გვაქვს. ამიტომ იყოს აქ. მაინც ტუალეტს ვერ გასცდება. თან არ იკბინება.

გურამმა ხელები დაიბანა. კომპიუტერი ჩართო და ფეისბუქში შევიდა. 1 ფრენდ რექუესთი ქონდა უდაბნოს ქვისგან. გურამმა დაიმატა ქვა მეგობრებში და თავის შესაქცევად ქვის ფოტოალბომების დათვალიერებას შეუდგა. როგორც ჩანდა ქვა ბედნიერი გახდა მის ჩრდილში დაგროვილი შარდით რასაც ბოლოს დადებული რამდენიმე ფოტოთი უსვამდა ხაზს. ქვა ონლაინ იყო. გურამმა მიწერისგან თავი შეიკავა.

ძაღლს შეხედა. შენ რომ ყეფას დაიწყებ ნამის ჭია ტუალეტის კარის ზღუდეზე ავა. ამის ჩალაპარაკებას ცუდად დაემთხვა გურამის ფერმის გეგმის ჩაშლა. მამალი კურდღლები დედალ კურდღელს ყურადღებას არ აქცევდნენ და ერთმანეთთან სექსით დაკავებულიყვნენ. ოთახში ფეისბუქის მესიჯის ხმა გაისმა. გურამს გული აუჩქარდა. ფაქტი იყო ქვა სწერდა რადგან ფეისბუქში მეტი მეგობრები არ ყავდა. არყის ნახევრად სავსე ბოთლი აიღო და კომპიუტერს მიუჯდა. მალევე გაუგეს ერთმანეთს. ქვამ პაემანზე დაპატიჟა მხოლოდ ერთი პირობით თუ ნამის ჭიას ტუალეტიდან გამოუშვებდა. ქვას უნდოდა რომ მის ქვეშ დაგროვილ სინესტეს სიკეთეში ეპოვნა დანიშნულება. ქვის ქვეშ დაგროვილ სინესტეს რა ფასი აქვს თუ ნამის ჭია არ გამოყენებს. გურამმა ცოტა კი იეჭვიანა მაგრამ მაინც დასთანხმდა ქვას. კურდღლების გამრავლებიდან მაინც არაფერი გამოდიოდა და ქვასთან მეგობრობაც არ ჩაშლილიყო. ქვამ ასევე სთხოვა გურამს გამოსვლის წინ ბევრი წყალი დაელია.

შუაღამისას გურამი ჩუმად გაიპარა სახლიდან. ისე რომ ნამისჭიას არ გაეგო. რომანტიულ ვარსკვლავებიანი ღამე იყო. ქვასთან მოფსმა მოუნდა. მოფსმის დროს ცაში აიხედა და რძიანი გზის გალაქტიკის სპირალის ხაზი დაინახა რომელიც მთელ ცას გასდევდა ზოლად და ჰორიზონტზე უერთდებოდა უდაბნოს. გურამი დაფიქრდა გამოყლევდა და მოკვდა.

03 February 2013

windows xp serial

გაზამთარის ცივი შუაღამე იდგა. კორპუსებს შორის უკანაკსნელი windows xpის გამორთვის ხმა გაისმა. ბოლო იმედები გადამეწურა. გზას გავუყევი და გიას წყლისგან ყელი ჩავიტკბარუნე. ბორდიურები მიყრილ მოყრილიყვნენ ჭიან კბილებიან პირივით. მანათობელა ლამპიონის ქვეშ. ფეხი არყის ბოთლის ნარჩენებში წავყავი და სულ ტკაცატკუცი გავადენინე.  დამღვრეული ლუდიდან ბირჟის სულები დაბორიალობდნენ. წამლად ერთი კატაც არ ჩანდა ნაგვისყუთებთან. დახურული მაღაზიიდან უიმედო სიბნელე გამოდიოდა. რაც სიგრძე მქონდა ის სიგანე მომცემოდა. უმოწყალოდ გაეფანტათ ჩემი ფიქრები კუჭის წვენებს. ცხოვრებაში პირველად ძალიან სერიოზულად მშიოდა.

05 November 2012

შუ

მისვლა 1. ზალაში ზის სპალნა. სპალნაში ზის ლოჯი. ლოჯში ზის ვანა. ვანაში ზის ტუალეტი. ტუალეტი ზის. უნიტაზი.

მისვლა 2 განა 4.

მისვლა 3 რჩევა. აიღე მახვილი და დააგე იატაკზე ლამინატივით.

გასტეხს ქვასაცა მაგარსა დუნდული იმ გოგოსი.

რა კარგი ამინდია რა კარგი და მშვენიერი რა კარგი და მშვენიერი განა არის ნემიროFი ?

ჩავჯექი ტაქსში ტაქსი დაადგა შორ გზას ოთხი ბორბალი ბორგავს მე ვარ მეფე ორმოცდაათი კილოგრამ. 

ამოიყვანე მზე და ჩაიყვანე სწრაფსწრაფად რომ ხალხს ელვა ეგონოს დაუძახე დევს რომ დაუძახოს გველეშაპს რომ დაუძახოს ჭიანჭველას რომ დაუძახოს ვერავის.

.

04 November 2012

მარიამობა

ეკლესიის ეზოში სიცივემ გამაღვიძა. თბილად ჩავიცვი და გამოვძვერი ნამიანი კარვიდან. მოსაფიქრებელი მქონდა როგორ ჩამეტარებინა დილის პროცედურები. მაგალითად როგორიც არის კბილების გამოხეხვა. სამი დღე არ მქონდა გამოხეხილი რის გამოც განსაკუთრებული შმორის გემო და სუნი მედგა პირში. გალავნს თვალი მოვავლე. მზე ჯერ არ ჩანდა. მაგრამ მაინც დილა იყო. დილის ტუალეტზე ფიქრი დამეზარა ამიტომაც სიგარეტს მოვუკიდე. უცნაურია არავის ახსენდება ეკლესია განსაკუთრებით საეკლესიო დღესასწაულებში. უკვე დაახლოებით მეექვსეჯერ დასახლებულ პუნქტში თუ მიღამდება ეკლესიას ვპოულობ და მანდ ვიძინებ. ჯერ არცერთი შემთხვევა არ ყოფილა ვინმე სიმშვიდე დაერღვიოს. ეზოს ახლოსაც არავინ არ მოდის. გუშინ შუაღამით მთვრალები პირდაპირ გზაზე ეყარნენ. ფანრის გარეშე მივდიოდი ყურადღება რომ არ მიმექცია და რამდენიმეჯერ წამოვკარი რამდენიმეს ფეხი. ერთადერთმა მანქანამ ჩამოიარა. მთელ სოფელში უკანასკნელი ფხიზელი კაცის დანახვამ ძალიან გამახარა. ხელი დავუქნიე. მძღოლმა გააჩერა კარები გააღო და გადმოვარდა. ჩემი ლაპარაკი არ ესმოდა და გზა გვაგრძელე. მთელი სოფელი გინების სევდიან ხმებში იყო გახვეული. პირველივე გალავნიანი ეკლესია სადაც დავინახე შევედი და კარავი გავშალე.

ხოლო როდესაც ნიკოტინი კუჭამდე მივიდა მივხვდი რომ აზრი აღარ ქონდა წინააღმდეგობის გაწევას სწორნაწლავთან. საზრიან მღვდლებს წინ დაეხედათ და ეზოში მომუშავე მუშებისთვის ტუალეტის აშენებაც დაევალებინათ. ნახვრეტის თავზე მოვთავსდი და მადლიერების გრძნობით გავიმსჭვალე. კუჭში გასვლის დროს ბევრ საინტერესო თემაზე ვიმსჯელე. მაგალითად დროის ნებისმიერ მოცემულ შუალედში ყველა ადამიანი ატარებს მუცლით განავალს. მღვდელის ნაწლავებიც სავსეა მაშინაც კი როცა საკურთხეველში იმყოფება. კარგი იქნებოდა საკურთხეველში შესვლის წინ ნაწლავებს ირეცხავდნენ. პირველად გული დამწყდა იმაზე რომ ფიქრისთვის ასე პროდუქტიული დრო ისედაც ცხადი ფაქტების კონსტანტირებაზე დავკარგე როდესაც შემეძლო უფრო მნიშვნელოვანი საკითხები გადამეწყვიტა ხოლო მეორედ იმაზე რომ მღვდლებს ხელების დასაბან სისტემაზე არ ეზრუნათ. ჯერ ნამიან ბალახს ვუსვი ხელები და უფრო გულმოდგინებით ფრჩხილები მერრე მთელი ბოთლი სასმელი წყალი დავხარჯე. რის მიუხედავად მომდევნო ღერი სიგარეტი თითქმის ხელშეუხებლად ჩავიდე პირში.

ასეთი კანონზომიერება არსებობს ბუნებაში. დილით ადრე მხოლოდ საქმიანი ადამიანები დადიან გზებზე. ღამით შეიძლება სასიკვდილოდ გაგიმეტონ მაგრამ მზის გამოჩენამდე თუ ადამიანი გარეთ გამოდის გაუვნებელყოფილი და უწყინარია. ოღონდ ეს ისეთი დილა ჩანდა მშრომელი ადამიანებიც ვერ წევდნენ თავს. ძალიან დამწყდა გული ვინმე გოგონასთან ერთად რომ არ გამეღვიძა კარავში. მარტოობიდან ფიქიკურ შეშლილობამდე თითქმის არ არის საზღვარი. ზოგიერთ ადამიანს არ შეუძლია უზრუნველყოს თავის არა მარტოობა ყოველთვის.

მაგ სოფელს გავცდი განსაკუთრებით მსმელი ხალხი სადაც ცხოვრობდა. კიდევ რამდენიმე სოფელი გავიარე მშიერი ძაღლების მეტი არაფერი შემხვედრია გზაში. ძალიან მომშივდა. იმიტომ კიარ დილით საჭმელი რომ არ მქონდა ნაჭამი. უბრალოდ ორი დღე ვერაფერი ვჭამე. ყველა მთვრალი იყო ვერავისთან ვერ მივედი თხოვნით.

შემდეგ გენიალური არგუმენტი მომივიდა. დილით ჩვეულებრივი ადამიანებიც ნაკლებად აგრესიულები უნდა ყოფილიყვნენ. უფრო მოგვიანებით ეგეც სულერთი გახდა. ისიც კი ვიგრძენი როგორ შევიდოდი ვინმეს სახლში. დამუკიდებლად მოვძებნიდი პურის ქვაბს. შევჭამდი პატრონის თვალწინ რამდენიმე ნაჭერს. მოვთხოვდი წყალს. ვეტყოდი გამარჯობას და თუ რამე კრიტიკულ კითხვას არ დამისვამდა დავემშვიდობებოდი.

აქედან თხუთმეტ წუთში სახლის ეზოში ვიყავი. არც ძაღლი ყავდათ არც მამალი. მასპინძელოს დაძახება არ მინდოდა. დილამშვიდობისას და გამარჯობას ვყვიროდი. კაციშვილმა არ გაიღვიძა. არადა ეზოში ნედლი საზამთროს ქერქები ეყარა.

მომდევნო ეზოში დიდი დაბმული ძაღლი დამხვდა. კარგი ყეფა ამიტეხა. სახლის კუთხიდან მოხუცი ქალი მოდიოდა. ზედაც არ შემომხედა ისე გააგრძელა გზა საქათმისკენ. ჩაყარა შიგნით სავარაუდოდ სიმინდი. ერთი პირობა ვიფიქრე ყრუ ხომ არ მახლავდა. მარრა რომ მოტრიალდა ძაღლს დაუყვირა გაჩუმდიო. ძაღლიც გაჩუმდა. ძაღლს რაღაც ღირსეული სახელი ერქვა. ვერ დავიმახსოვრე. მოხუც ქალს ასე მივმართე:

გამარჯობა დიდი ბოდიში რომ გაწუხებთ დილით ადრე ერთი ნაჭერი პური ხომ არ გექნებათ ?

ამ ქალმა მიიდო ხელი ლოყაზე და მკითხა რომელი ვიყავი. ვუთხარი რომ აქაური არ ვარ. თან ოდნავ გვერდულად დავდექი დიდი ზურგჩანთა რომ დაენახა. ორი დღეა გზაში ვარ მეთქი და პურის ფული სულ გამომელია.

მოვიდა ახლოს. ნელა დადიოდა ძალიან. წელში მოხრილი. შემომხედა. გულუბრყვილოდ გაღიმების მეტი რა ვიცოდი. იმედი დავიტოვე ასე ახლოს მაინც ხედავდა.

მაინც ვერ გიცანი. თქვა ბოლოს.

სადღაც პირველი სართულის ბნელ ნესტიან ოთახში შემიპატიჟა. მითხრა არაყი აღარ მაქვს ღვინო დამიტოვეს ბიჭებმა შარშან და მაგას გამოგიტანო. წავიდა. ათი წუთი არ გამოჩენილა. ძალიან მოუვლელი ოთახი იყო. ძველი წითელი ფიცრებით იატაკზე. ყავისფერი ავეჯით. ცარიელი ცემენტის კედლებით. რაღაც პატარა საანგარიშოიანი და საათიანი დაფა ეკიდა. საათი გაჩერებული იყო. დაფაზე ეწერა "ივანე გარდაიცვალა 17 დეკემბერს" და წელი.

მომიტანა სპრაიტის პოლიეთილენის ბოთლით სტაფილოსფერი ღვინო. სამი ნაჭერი პური. ნახევარი ყველის გუნდა. რამდენიმე დღის წინ შემწვარი ცივი კარტოფილი. გამომიღო გაბზარული თეფში რომელსაც ისევე ესაჭიროებოდა გარეცხვა როგორც გვერდებ ამოტეხილ უკვე გაშავებულ თლილ ბროლის ჭიქას.

ასე ხუთი წელი იქნება ყლეზე მკიდია სადღეგრძელოებიც და სუფრა. ქუჩაში ვსვამ არაყს და სახინკლეში ვჭამ ხინკალს ლუდის მიყოლებით. მარრა რეავ მაინც მასპინძელი იყო და ვიდრე დავლევდი ივანეს ხსოვნა იყოს თქო. გაგიმარჯოს შვილოო მითხრა ქალმა.

ვკითხე შვილები თუ ჰყავდა. კი მყავსო უნდა ჩამოსულიყვნენ გუშინ და არ ჩანანო.

მეორე ჭიქაზე ვუთხარი დიდხანს ეცოცხლა.

მიპასუხა ჩემი ხნის მოიყარეო.

შენ ჭამე და მე ეხლავე მოვალო. კიდევ ერთი ჭიქა დავლიე უსადღეგრძელოდ. მაინც ცუდ ხასიეთზე ვიყავი. ცუდი გაკეთებული შაქრიანი ღვინო იყო. დაბრუნდა კალათით. დიდი მადლობა მეთქი. შენთან ერთი თხოვნა მაქვსო. სასაფლაომდე გამომყევიო. მარტო აღარ შემიძლია სიარულიო.

ვიფიქრე ჯანდაბას გავყვები. ერთი საათი მაინც ვიარეთ სასაფლაომდე. კიდევ ერთი საათი საფლავს ვერ მივაგენით. თან ეს ზურგჩანთაც წამოვათრიე. შემეშინდა ვინმე არ შესულიყო ამ ქალის სახლში. მერრე აღვაწერინე საფლავი. დავსვი ვიღაცის საფლავის სკამზე. ყველა საეჭვო საფლავს სურათი გადავუღე და ვკითხე რომელი იყო. მაგ პატარა ეკრანში რა დავინახო სათვალე არ წამომიღიაო. ვიღაც კაცმა გამოიარა გამარჯობა უთხრა და მოიკითხა. როცა წავიდა ქალმა თქვა საიდანაც მოვიდა მაქეთ წავიდეთო. სადღაც გადავუხვიეთ. ოთხი დამპალი ჯოხი ერჭო საფლავის კუთხეებში. მავთულით გადაბმული. მარტო მანდ არ ჩანდა საჭმელები დაყრილი. შემრცხვა მაგრამ მაინც ვკითხე ეს ხომ არ არის. არც წარწერა ქონდა არც ჯვარი. კიდევ კარგი ეგ აღმოჩნდა. დაიწყო ბალახების დაგლეჯვა. მეც მივეხმარე. კალათიდან ამოალაგა რაღაცეები. მე ღვინო მომცა ისევ და დალიეო. დავლიე. დავჯექი მოშორებით. ვიჯექი ასე დიდხანს. ის ქალი იდგა საფლავზე. ხმა არ ამომიღია. არც რამეზე მიფიქრია. ოთხი ღერი მოვწიე. ბოლოს წამოვედით.

რაღაც მურაბები გამომიტანა. წაიღეო. მადლობა გადავუხადე და წამოვედი. გამოვცდი სახლს მაგრამ მივტრიალდი უკანი ისევ. ეზოში იჯდა სკამზე და ძაღლს უყურებდა. რამე ხომარ დაგრჩაო. ახლოს რომ მივედი ცუდი სუნი ასდიოდა და ჩახუტება გადავიფიქრე. გზაზე თბილისის მარშრუტკა შემხვდა. გვერდზე ახალგაზრდა გოგონა მომიჯდა. ძალიან ლამაზი იყო. მთელი გზა ვფიქრობდი რომ მისი სახის უკანაც თავისქალა იმალებოდა ისეთი როგორებიც საფლავებშია. ჩამოსვლის დროს მძღოლს ვუთხარი ბოდიში ფული არ მაქვს თქო. მძღოლს არაფერი უთქვია.

11 February 2012

გასტრონომი

თოვლიანი დღე იყო. ძალიან გვშიოდა. ჩადგმულ ჯიხურში კარგი ხორცები იცოდნენ. რომ ვუახლოვდებოდით მეგობარი ცოტა შორი გზით წავიდა. კუჭი მეწვოდა უკვედა ვუთხარი ბარემ ბათუმიდან მოვუაროთ თქო. ბათუმინდან არა მაგრამ დიდუბეში მივხვდით რომ ბავშვურად ვიქცეოდით და უკან დავბრუნდით. ჯიხური დაკეტილი დაგვხვდა. ხელები ჩამოყრილი გვქონდა უკვე. გზასაც გამდგრები ვიყავით მაგრამ ერთი ბიჭი დავინახეთ აფთიაქთან გემრიელად ილუკმებოდა დიდ თეთრ ბლინებს და ლიმონათსაც აყოლებდა ერთჯერადი ჭიქით. სხვარა გზა იყო შევედით ჩვენცდა ჩიზბურგერიდა გაზიანი სასმელი ვითხოვე. ჩემმა მეგობარმაც იგივე ოღონდ ატმის წვენით. ორმაგი მომიტანეს ასპირინის დიდი ფილებით შუაში ომეპრაზოლით და ანალგინით შეკმაზული. ვერ გეტყვით რომ უგემური იყო. პიცასაც გეახლებოდით სიამოვნებით მაგრამ ფული აღარ გვრჩებოდა. თან ჩემს მეგობარს რაღაც სმექტას ატმის წვენი მოეწონა. სამჯერ გაახსნევინა ჭიქაში. მე საერთოდ მარტოსული ადამიანივარ. დამომეჩვენარომ ყველაფერთან ერთად დახლიდარმა გამიღიმა. ხალათის მკერდზე დამაგრებულ წარწერას რომ დავუწყე გარჩევა ერთხელაც აღარ შემოუხედავს.  მკერდი მკერდია ჰო ყველას გვაქვს ეტყობა მარცხენაზე რაღაც ჭირდადა შინაგანი ტკივილი გაახსენდა მაგასთან დაკავშირებით. ყოველშემთხვევაში წამოსვლისას ნოშპის სათითაო აბი დაგვირიგეს კბილის საჩიჩქნად. იმ საღამოს ჩემი მეგობარი დაბერდადა მოკვდა. მაინც კარგია ბოლოს ერთად რომ ვისადილეთ. ეგ ბოლო მეგობარი იყო. აი ასეთი კარგი მეგობარი მყავდა. თქვენ კიდევ არ იცოდით.

.

25 January 2012

ყოველ დილით

ყოველ დილით გარიჟრაჟზე ვიღვიძებ. მაშინვე ვიხდი საბანს. ვდგები და ვიღიმები. ვაკვირდები როგორ მშვიდად სძინავს ჩემს შვილს. ვკოცნი შუბლზე. მიშორებს. თავზე ვადებ ხელს და მშვიდდება. გრძნობს რომ მამა ვარ. ძილს აგრძელებს. მივდივარ ღუმელის ასანთებად. რადგან ოთახები უნდა გათბეს. როცა გაიღვიძებს არ შესცივდება. სითბოს დადგომამდე პირს ვიბან. იღლიებში დეოდორანტს ვისვამ. ტუალეტში შევდივარ და გამოვდივარ. ჩაიდანს ვადგამ და ძილიც მერევა. ხელს ვუწევ მაღლა. როცა ვუშვებ ლოგინზე უვარდება. ყურში ვუჩურჩულებ ანდაზას ადრე ამდგარ ცხოველებსა თუ ადამაინებზე. ცოტა ხანში უკვე ეღიმება. მაგრამ თვალების გახელა ისევ ეზარება. ვუყვები რამხელა თოვლი არის მოსული გარეთ. ნაძვის ხეები კი სულ გათეთრებულან. თვალებს ახელს.

ყოველ დილით. ვიღვიძებ ალიონზე. ჩემს ცოლს საბანს ვუსწორებ. თმებს ვუწევ. კისერში ვკოცნი. ხელს ვუყოფ ტრუსიკში. მიშორებს. მივდივარ სარკესთან. ვიღიმები. ვიხეხავ კბილებს. ვისვამ დეოდორანტს. შევდივარ ტუალეტში და გამოვიდვარ. ვანთებ ღუმელს რომ ოთახში სითბო იდგეს. ვსვამ ჩაის. ვატან კარაქიან პურს ვაშლის ჯემით. ვუწევ ხელს მაღლა და ვუშვებ. უვარდება ლოგინზე. ყურში ვუჩურჩულებ ამერიკის პრეზიდენტების სახელებს. ეღიმება მაგრამ არ იღვიძებს. ვუყვები რომ გარეთ მშვენიერი ამინდია. თოვლი ჯერ არ დევს. თვალებს ახელს.

ყოველ დილით. იღვიძებენ ძაღლები. ბეღურები. მამლები. დასხვა გარეული ან შინაური ცხოველები თუ ფრინველები. ცივა და გაღვიძება არ მინდა. ღუმელი კედლის კუთხეში დგას. დეოდორანტი პიანინოს თავზე. კბილის ჯაგრისი აბაზანის თაროზე. უნიტაზი ტუალეტში. საქმე კი არაფერი მაქვს. ამოდის მზე. ჯერ ფეხებზე მცხება. ვმალავ საბნის ქვეშ. შემდეგ ზურგზე საბნის გავლით. ბოლოს სახეზე მანათებს. თვალებს ვახელ.

გაუმარჯოს ერთიან დამოუკდებელ საქართველოს.

.

11 January 2012

მარი როგორც მარი


კრაკოვი. 4 დეკემბერი. პირველად გავიღვიძე. ძალიან მრცხვენია ოღონდ არ ვიცი რატომ. საშვილოსნოს უკანა კედელი მტკივა. სხვამხრივ ტანზე სილურჯეები არ აღმენიშნება. მოსწავლეებს ალბათ თვალებში პირდაპირ უნდა ვუყურო.

კრაკოვი. 5 დეკემბერი. პრინციპში ერთმხრივ კარგია ჯერ არ ვბერდები. მთავარია დირექტორი ან დაცვა არ ყოფილიყო. საერთოდ რატომ ვნანობ. მარრა მახსოვდეს მაინც. დღეიდან ისევ აღარ ვსვამ. მთელი დღე ავტობუსით დავდივარ. ტელეფონს მოგვიანებით ჩავრთავ. ნეტავ გამოტოვებული ზარების სერვისი ავტომატურად არ იყოს გააქტიურებული. მსიამოვნებს გზების ყურება ფანჯრიდან როგორც ადრე. მაგრამ ეს მელანქოლია არ მსიამოვნებს. სამწუხაროა რომ ჩემგან არაფერი გამოვიდა. მასწავლებელი ხდება ის ვისგანაც არაფერი გამოდის. მუსიკის მასწავლებელი რაჩემიყლეა.

7 დეკემბერი. კრაკოვი. რაკარგი მოვიფიქრე რომ აიფონში დღიურს ვწერ. როგორც კი ჩავრთე მოსწავლეებმა დამირეკეს. ხუთმა ერთად. ღმერთოჩემო. რაღაც წვეულებაა. Respawn party. მივდივარ აბა რაყლე ვაკეოთო მარტომ.

7 დეკემბერი. კრაკოვი. What the fuck ? გავიხედოთდა ვაჟბატონი დგას ავტობუსში. ათი წელია არ მინახავს. ან კრაკოვში საიდან მოხვდა. ჩახუტება ხომ არ იცის. ხელები მაღლა ქონდა აწეული მერომ ჩავეხუტე. არადა ხომ ვიცი როგორ უნდა მაგასაც. ძალით ჩამოვაწევინე ხელები წელზე. თხუთმეტი წუთი ასე ვიმგზავრეთ. ხმა არ ამოუღია მეკიდევ ტირილი მინდოდა. კიდევ კარგი ტელეფონი ჩავრთე და წვეულებაზე მივდიოდი. მერრე ცოტა გავმხნევდი. რადროს ტირილი იყო. ეგ ხელი ტრაკზე დავადებინე. ისევ მე თორემ ეგხო რამის მომფიქრებელი არ არის. წავიყვანე ჩემთან. რამის არ წამომყვა. ვუთხარი აბაეხლა დროზეთქო. გზაში პოზას ვიფიქრებდი. რამე განსაკუთრებული მინდოდა. თან ვულგარულიც რომ არ ყოფილიყო. თან ეგ ახლა ალბათ ალუბლის გემოს გრძნობდა პირში რომგეკითხა და გული ქონდა აჩქარებული. ვკითხე მეგობრები გყავს აქთქოდა კი ღვიძლიო. ო და ისეთი მოვიფიქრე ცრემლი მომადგა. ოთახში რომ შევედით სკამზე დავსვი. მუხლებზე გადავაჯექი. არადა გადავაჯექი რა ცუდად ჟღერს მე სხვანაირად გავაკეთე ეგ. სახე დავუჭირე და ვტიროდი. რამდენი ხანი ველოდებოდი ამას. ვიცოდი რომ როდესღაც ასეც მოხდებოდა. ოთახში თბილოდა მაგრამ გახდას კიარ აპირებდა მე რომ არ მექნა იჯდებოდა ეგრე ალბათ. მერრე კალთაში ჩავუჯექი  და ზურგით მივეყრდენი. რამის წელში გამწყვიტა ისე შემომხვია ხელები. ძალიან უჭირს ემოციების გამოხატვა. ისე რა კარგი კვნესა ვიცი. სამეფო პირდაპირ. მეამაყება რომ მახსენდება. კიდევ წელი გამიოფლიანდა.

8 დეკემბერი. კარგია რომ მინეტის გაკეთება არ მთხოვა. პრინციპში უარს არ ვეყტოდი ისე მიყვარდა იმ მომენტში. გეგონება სულის ნახევარი შევივსე დაკარგული ნაწილით. ძალიან მომენატრა ბავშვი და ქმარი. აეროპორტში მივდივარ რომ დავხვდე. ბავშვს კრაკოვს დავათვალიერებინებთ. თავს მშვიდად ვგრძნობ. ერთი კვირა ვიქნებით და უკან დავბრუნდებით. გავინაბები ოჯახურ იდილიაში. როგორ მიყვარს ეგ წინადადება.


.

26 November 2011

ვარლამი ყველგანმავალი

პირველი წინადადება. მეორე წინადადება. ღამით აცივდა. მეოთხე წინადადება. კორპუსებს შორის თოვლი მოვიდა. ნუ სხვაგანაც მოვიდა. ორი ბეღურაც არ ჩანდა. ალბათ სადაც დაიძინეს ფეხებით მიეყნინნენ. გაიფიქრა ვარლამმა. წინა დღით რომ სვამდა ადრე გაიღვიძა. მაშინ როცა თოვლი ლურჯი იყო ლამპიონებთან ახლოს და ყველგან.

ვარლამს ძირითადად არ გამოსდიოდა ადამიანის ძირითადი აქტივობები რის გამოც განსხვავებული ნიჭი განუვითარდა. ანუ ფიქრი გახდა ვარლამის მთავარი საქმიანობა. თითქმის ყველაფრის მოფიქრება შეეძლო. იმისაც თუ როგორ ქონოდა წარმატება დანარჩენ აქტივობებისას. მაგრამ ამეების მოფიქრებას ყოველთვის მომავლისთვის დებდა რადგანაც ეგ დიდ მობილიზებას მოითხოვდა. განსაკუთრებით სიამოვნებდა ფიქრისთვის გემრიელი საჭმელის და სასმელის მიტანება.

თავიდან ვერ აკეთებდა გემრიელ საჭმელს და საჭმელს საერთოდ. მაგრამ ერთხელ გადაწყვიტა რომ საჭმლის შექმნაზე ფიქრში დახარჯული დრო უკვე შეიძლებოდა ტყუილად დახარჯულად არ ჩაეთვალა. იყიდა მასალა. ტაფა და სხვადსხვა ხელსაწყოები. ერთი კვირის განმავლობაში დღეში დაახლოებით სამ საათს ფიქრობდა. დაადგინა სხვადასხვა ნახევარფაბრიკატებს და ნედლეულს შორის შესაძლო კავშირების და კომბინაციების სავარაუდო შედეგები და მათი ტაფასთან შესაძლო კავშირისას მოსალოდნელი გემოს კანონზომიერების თავისებურებები. მოგვიანებით აღმოაჩინა შემდეგი ფაქტები:

1. მარილი არის აუცილებელი.
2. არსებობენ საჭმელები რომლებშიც ბოსტნეულის გემო დომინირებს და ასეთს დაარქვა ბოსტნეულის ტიპის.
3. არსებობენ ხორცის ტიპის საჭმელები. მაგრამ კვერცხიც ხორცის ტიპი საჭმელია. როდესაც მაგალითად შემწვარი კვერცხი კუჭში ჩადის აღძრული შეგრძნება ძალიან გავს ხორცის ჭამის დროს აღძრულ შეგრძნებას.
4. მთავარია ტაფა გააცხელო და მერრე დადო ზედ საჭმლის მასალა. სხვა შემთხვევაში მიიწვავს.
5. ტომატს შეუძლია დანარჩენი ინკრედიენტების გემოების გადაფარვა. ასევე ხახვს.
6. იმისთვის რომ საჭმელი გემრიელი გამოვიდეს წინასწარ უნდა წარმოიდგინო საჭმელის გემო და ყოველი ახალი ინკრედიენტი ტაფაში საჭმლის საბოლოო გემოსკენ გადადგმული ნაბიჯი უნდა იყოს.
7. იმპროვიზირების შემთხვევაში ყველაზე მნიშვნელოვანია ერთმანეთში ურთიერთგამომრიცხავი კომპონენტები არ შეურიო.

ზუსტად ვერ გადაეწყვიტა კუჭის წყლული ჰქონდა თუ უბრალოდ კარგად გამოსდიოდა კულინარიაზე ფიქრი. მაგრამ ყოველთვის თვითონ არ იმზადებმდა. თვლიდა რომ საჭმლის ჭამით მიღებული სიამოვნება ვერ აბალანსებდა მომზადებაზე ფიქრში დახარჯულ დროს.

როდესაც სვამდა თავს თავიდან გაცილებით კარგად გძნობდა. ხოლო თუ მარტო სვამდა და მთვრალი ვერაფერს კარგს ვერ მოიფიქრებდა განწყობა უფუჭდებოდა. ერთი პირობა ყველა საკითხთან დაკავშირებით თავის შეხედულებებს აგროვებდა. ბევრი ფიქრისგან თუ სმისგან დროთა განმავლობაში მოვლენების ზედმეტად სენტიმენტალურად აღქმაში გამოიჭირა თავი. მაგალითად ჯერ კიდევ თუ ბნელოდა და თოვლიან კორპუსებიან ტროტოარებს ხედავდა თან ლამპიონებით განათებულს უცნაურ ხასიეთზე დგებოდა. დავუშვათ ზაფხულში შეიძლებოდა მონატრებოდა ეგ შეგრძნება და დისკომფორტი ეგრძნო.

გოგონებს მოსწონდათ ვარლამი როდესაც საინტერესოდ იქცეოდა. მაგრამ ვარლამს არ შეეძლო ყოველთვის საინტერესო ყოფილიყო ან კარგი ხასიეთი შეენარჩუნებინა დიდხანს. სამაგიეროდ თვლიდა რომ არსებობდნენ ისეთი გოგონები რომლებსაც ყველანაირი ვარლამი მოეწონებოდათ. ასეთი ვინმეების მოძებნა კი დიდ დროს და თავის დახვეწას ითხოვდა. უფრო ადვილად ეჩვენებოდა გოგონებს მოეძებნათ ვარლამი ვიდრე პირიქით. ამისათვის სულ ფიქრობდა რამე დიდის გაკეთებაზე.

კარგი არაფერი გაახსენდა. ჩაის დალევის შემდეგ პოეზია იგრძნო. დაწერა ლექსი "ჩაის ბოლოდან მეორე ყლუპი". ლექსი ასე იყო - ჩაის ბოლოდან მეორე ყლუპი კარგია. შევიდა უნიტაზთან. სამმაგი ნაკადით მოფსა. რის გამოც გაიფიქრა რომ კარგი დღე იქნებოდა. არც ისე ხშირად ხდება რომ ადამიანი ორმაგი ნაკადით ფსავდეს. მაგრამ ძალიან ცოტაა ისეთი შემთხვევა რომელიც სამმაგი ნაკადით მოფსმას გულისხმობს.

სიარულის შემდეგ ზოოპარკზე გადამავალ ხიდზე მოხვდა. ორი მურა დათვი. ორი ბენგალიური ლომი. ორი კუმაონის ვეფხვი დადიოდა თოვლიან სამ ვოლიერში. გამარჯობის თქმის მსგავსის თქმა მოუნდა. წინკმლავი განმკლავი ზემკლავი.

ახლა რაც შეეხება საქმეს. ყველაფერი მდგომარეობდა ჩანთაში. რომელიც მდგომარეობდა ქალაქში. რომელშიც მდგომარეობდა კორპუსი. რომელთანაც მდგომარეობდა ტანსაცმელი. რომელიც ემოსა ვარლამს. ანუ ჩანთა და ტანსაცმელი. რატომ ?

რისგან შედგებოდა ვარლამი. ქურთუკი შარვალი ჯემპრი ჯემპრი პერანგი ბათინკი წინდა საცვალი ხელთათმანი ფლიაგა სანთებელი სიგარეტი კევი ბრიტვა სარკე დეოდორანტი ფლეშკა მობილური. და ჩანთა ამ ყველაფრისთვის. კსტაწი ორი ქუდი ჰქონდა. შავი და სტაფილოსფერი. ჩანთა მოუხერხებელი იყო ღამის ლაშქრობებისთვის. ჩანთა იყო მხარზე გადასაკიდი. რა არის ღამის ლაშქრობა. ეს არის ესეთი რამე როცა სვამ და სადმე წასვლის ხასიეთზე მოდიხარ. შეიძლება იყოს ზღვაზე. შეიძლება იყოს ქალაქის მეორე ბოლოში ლიანდაგებიან მიტოვებულ ვაგონებთან. და ეგრე შემდეგ. მარტო არა რათქმაუნდა. არც ბიჭთან ერთად.

ვარლამი უნდა იყოს მობილური. დათვრეს იქ. გამოფხიზლდეს მანდ. ჩანთა ხელს უშლის. რა ქნას რა ქნას.

აი ზუსტად ამაშია აზრი. ბედად ისეთი ქურთუკი იყიდა ყველაფერი რომ ჯიბეებში ეტეოდა.

- ეს კარგია - თქვა ვარლამმა - ყველგანმავალი - გაიფიქრა ვარლამმა.

.

05 September 2011

ამერიკელი ჯარისკაცი

ათ აგვისტოს სუპერმარკეტში ამერიკელ ჯარისკაცს კანფეტი დაუვარდა შვიდმა ქალმა და კაცმა ერთდროულად მივაწოდეთ

.

15 July 2011

კრავთა ვარამი

იმ საღამოს იდგა დაუნდობელი განგსტერთა დღე.

მარშუტკის მძღოლი. პერსპექტიული ახალგაზრდა. ცხოვრებაში წაიკითხა მხოლოდ ტიტუს ლივიუსის - "ომი ჰანიბალთან" და "სამარშრუტო ტაქსის მძღოლი ნაბიჯ ნაბიჯ". რომელში ამოკითხულის გამოც იშოვნა ღრუბელი და ამოჭრა მასში ხუთი პარალელური ღარი. ინათხოვრა შავი ქუდი ინგლისური რეზინით. დალია ლიტრანახევარი კოკაკოლა და პატარა სპრაიტი. შეაკეთა სანდლები. ამოკერა ზოლიანი მაიკა. მოაძრო მაგიდას ფეხი და დაჭრა. დაიმახსოვრა წყვილწყვილად ერთი და ნახევარი. ორი და ერთნახევარი. ხუთიდა ოთხნახევარი. ათიდა ცხრანახევარი. გამოთქვა მძღოლობის მზაობა და გახდა მარშრუტკის მძღოლი. ყოველ ცისმარე დღეს ქუდს ხდიდა ღრუბელს ღარებში ხურდებს რომ ებზინათ. მკლავს ფანჯარაზე დადგუმლ მაგიდის ფეხს ანდობდა. დროდადრო ნელთბილ წყალს სვამდა. ჰანიბალთან ომს არასდროს იხსენებდა. ყოველივე ზემოთ თქმულს გაუმარჯოს.

მღვდელი. ნახარა ანაფორის ძალა (მძიმე) უშუქნიშნო გზებზე ზეზეურად გადასვლას მიეძალა. ქუჩაზე გადასვლისას მანქანებს სწერდა პირჯვარს. ისინი ჩერდებოდნენ ესკი გადადიოდა. საჭმლის დანაკლისებისას თაკილობას სათვალავში არჩააგდებდა და თავმდაბლობისგან პირდაპირ ჰოთდოგის ბუტიკს სწერდა პირჯვარს. საიდანაც დაყოვნებით კეჩუპ მაიონეზით შემკული ტკაცუნა სოსისიანი თბილი ფუნთუში გამოიწვდებოდა. მღვდელს მარშრუტკის მძღოლი შეიწირავდა ერთმანეთს რომ დამთხვეოდნენ უშუქნიშნო გზაზე რადგან მძღოლი ბრიყვი იყო მაგრამ ორივე მესამეს უყვარდა და არ ხდებოდა ასე.

შემდეგში მდიდარი. თავიდან ღარიბი ფანტაზია დამტკბარ დაკვირტულ გაუკუღმართებული. ცხოვრების უკუღმართობით შემთხვევით შემდეგში ნავთობთ გამგებელად შექმნილი კაცი დიდხანს ინახავდა უცნაურ აზრთა და საქმეთა გაუღვივებელ თესლებს შიგნეულის ბნელ კუთხეებში. ხოლო როცა ფულმა ჯოჯოხეთი გაანათა გაუხნსა გზა ყოველგვარ უკეთურობას. რომელიღაც რიგში ყველას ქედი მოახრევინა მის უნიჭო და ბოროტ სიტყვა და საქმეში გამოხატულ პოეზიის წინ წინ. რომელშიც ურევია ფრაზა რომ კარგი ქალი არ დაიდგავს უნაგირს და ის შეიძლება მოკვდეს. შემდეგში მდიდარი კაცის გასართობი გახლდათ ბუნებრივად განვითარებადი მართვადი ინტიმურ კონტაქტებზე გათვლილი სიტუაციების შექმნა. ჰქონდა რა ნაქირავები და გაწვრთნილი სპეციალური კადრები ამ საქმისთვის მისი პირველი საცდელი სიტუაცია გახდა ავტობუსის გატაცება. სადაც ტყეში ბოროტმოქმედები ავტომატების რიდით მგზავრ ქალებს აიძულებდნენ მგზავრ კაცებთან ჰქონოდათ კავშირი შემდეგი და შემდეგი პირობებით რის ვერ შეუსროლებლობის შემთხვევაშიც სიკვდილს უთვლიდნენ. ხოლო ამ მგზავრ კაცებიდან ერთერთი და მთავარი თავად შემდეგში მდიდარი კაცი იყო. ო და ეს არ იყო ბოლო. შემოსავლის წყაროდაც აქცია. ბილეთები მის თვალდადგმულ ტრანსპორტებში მილიონებად იყიდებოდა. მთავრობის წევრები ამაოდ ეძბდნენ ბოროტმოქმედებს და თავდავიწყებით კავდებოდნენ მის სერვისებით. შეეძლო მოვლენათაგანპირობება. შეეძლო სასურველი მგზავრი მიეყვანა და ჩაესვა სასურველ ტრანსპორტში. შეეძლო შუქნიშნების ფერებით ეთამაშა და კიდევ ბევრი რამე.

ყმაწვილი უფრო მძიმე წარსულით. მისი ჩაგვრა ადრეულ ბავშვობაში ჯერ კიდევ უწყინარმა მწერებმა დაიწყეს. შემდეგ ზოლიანებმა. შემდეგ ადამიანიებმა. ამასთანავე შეიძინა რეფლექსური თვისება რექციისა რის მეშვეობით ყოველთვის მზად ქონდა თავდაცვის მოძრაობა ყოველ თვალსაწიერის სავალალო ცვლილებაზე. იგი შეაწუხა სხვადასხვა დაავადებებმაც. ქრონიკულ ფორმით. რის გამოც გახდა ასოციალური და კონტაქტის გარეშე.

ვარამი. დღემ რა აილესა კბილები მოითავა შუადღე და საღამო დადგა დაუნდობელი განგსტერების. მათ მოიტაცეს მღვდელი და ყმაწვილი და მძღოლი მარშრუტკითურთ. ქალიშვილიც არ იჯდა მაგათ მეტი.

- მე ვმწყემსე ბეკეკები და მყავდა ათი. შემიჭამა მგელმა ერთი და გავბრაზდი ო გავბრაზდი. წავედიდა ვნახე მე ია და ვარდიდა ყაყაჩო მდინარე და ასე შემდეგ - თქვა მდიდარმა და ხელები დაიფერთხა.

ბიზნესმენებმა დაჩაგრეს მძღოლი და მღვდელი და როდესაც ჯერი მიდგა ყმაწვილზე მან ცხოვრებაში პირველად ყველა დახოცა იქვე მძოვარე ბატკანის ჩათვლით.

უაზრო არ იყო მისი გამოხედვა როდესაც გვამებს სტოვებდა

.

08 June 2011

სადგომის მეადგილე

მიწა იყო დასაბელტი. ჭირ უნახავი ჭირ სანახავი. ჭირი საჭირეში აღარ დამდგარიყო და სანავარდოზე გამოსულიყო. არაგვი ტალახიანი მოდიოდა თავისმხრივ. მეორემხრივ უტალახო. ქურუ ხმალს აფურთხებდა. ელიზბარ აბჯარში ქსელგამბმელს ეძებდა. მას საყლაპავს შიმშილი მოჰყვებოდა რადგანაც ქარს ქალაქიდან მეტაფორის კვამლი მოჰქონდა. ელიზბარი ფიქრობდა ასე გადმოცემად საკითხებზე როგორიც არის რომ ზოგ ადამიანს ეტყობა მშვიდად თუ ზის მცირედ მიზეზზე რანაირად შეუძლია გამოგფატროს ნაწლავშიგთავსი. ხოლო ზოგი მათი გულმოდგინე მეცადინეობით უნდა მიიყვანო ამგვარ ხელამდე. მეორე დამრიდი ან მშიშარაც შეიძლება იყოს და გმირობა საქმეზე რომ მისდგეს გული მაშინღა განსჯით გამოიდოს. მაგრამ პირველი ფიცხი და არდამნდობი ბუნებით ვერ ხვდებოდეს რას სჩადის ხოლო ჭკუა არ უშლიდეს. ობობა კი გამოაგდო გაუცვეთელ აბჯრიდან. არაგვის აღმაში მხედრიონი სადარდებელს ამცნობდა: ომი რომ ქონდათ რჯულუქონლებთან და ხმალზე კაცს ითხოვდა. ერთის გმირობამ იმავეს აბჯარი ასხა. აბჯარ ასხმულისამ მისაბაძის იქით გზა აღარ დასტოვა და მკლავგულ მომართულებმა არაგველებმა სამზადისი გააჩაღეს. ელიზბარს არც ენანებოდა თავისთავი საიმქვეყნოდ სახლის ფიქრებში აი ომში კი სულ პირიქით უტრიალდებოდა ყველა ეგ შეხედულება და რომელი აზრი სად იყო თავს ვერ უკრებდა. მსტოვრების აღწერილობით უიმედო დღე ადგა ქალაქსაც და მეფესაც. ტანსაჭურველის მორგებისას ბოლო სანანებლად ესღა დარჩენოდა ელიზბარს აბჯარი რომ არ პატარავდებოდა და ტანსაც არ იყრიდა. დაღმართს სამასობით არაგველნი დაუყვნენ. ცხენიც რომ კარგი ყავდა. მთელ ხეობაში ორი დადიოდა ეგეთი. მესამე ახალმკვდარი იყო თავის პატრონიანად. ცხენი რომ ყოლოდა ცუდი ფეხს მაინც მოითრევდა. ეგეც არცერთი მიზეზი. თან ამას ემატებოდა ისიცრო ვინმე უდარდელობით განთქმული თანამოარაგვე გაგუც გვერდზე მოსდევდა. კარგ ხინკალზე და არაყზე სამშობლოს გვერდზე გადასდებსო ამბობდნენ და რომ შესჭამს მერეღა მიუბრუნდებაო. თუ დამრჩენი იყო ვინმე ეგ იყო. მაგის გარეშე ვაჟკაცობის ნამცეციც არგაუშვებდა არავის ბრძოლის ველის გზიდან. გეგონებოდა წინიდან პირველ აბჯარამსხმელი უკნიდან გაგუ აქედან წასვლის უფლებას უხერგავდნენ. ამავე დროს გაგუმ დიალოგისთვის შემოუძახა: "დაგიწუნებ ფერს არაგველო !" - რაუნდა ეპასუხნა ნამდვილად აკლდა ეგ თქმაღა - "დაღრეჯილხარ და რაარი ?" - ჩააცივდა გაგუც. "მუცელ ვერ ამოვიყორე" - პასუხობდა ელიზბარ. "ცარიელ მუცლიან უფრო მოუდის გულზე წმინდა გივარგის იმქვეყნად" - გასჩუმდა უფრო ელიზბარ. ქურუმ არც ხმალი გალესა არც პოეტი იყო. სამასმეორე და სამასმეერთე არაგველმა ყაყაჩოებში გადაუხვია. ქურუმ მოკლა ორასოთხმოცდამეათე. ქურუმ მოკლა კიდევ რვა. ქურუმ მოკლა მესამასე. ქურუს კიდევ უნდოდა მოკვლა მაგრამ მეტი აღარ იყო. გული დაწყდა თუ არ დაწყდა ვერ მიხვდა. ხმალს დააფურთხა და გადააგდო.
 - მოაკვდინებდნენ ყველას - თქვა გაგუმ და ხინკალს გაასხმევინა.
 - გული რკინისა აბჯარი თუნდა ხისა - გამოიგონა ელიზბარმა.
 - რისა ?
 - ვაჟკაცსა.
იმ ომიდან არაფერი გამოვიდა. აღარც იმ მეფიდან. აღარც ქურუდან. ელიზბარიდან მხოლოდ ხალხური ლექსები გამოვიდა. გაგუს ხინკლიდან კი მეტჯერ წვეთი აღარ გამოვიდა.

- მოდი მოდი მოდი მოდი მოდი მოდი მოდი... მოდი... კარგია... - თქვა სადგომის მეადგილემ


.

04 June 2011

გაზი

გამათბობლიდან თეთრ მილებამდე
ჟვანიას ქუჩიდან წითელ მილებში
ყაზტრანსგაზიდან ყაზახეთამდე
ყაზახეთიდან დიდ ქარხანაში
დიდი ქარხნიდან მიწის ფენებში
ნავთის ორთქლიდან მილიარდ წლებში
მე ვარ დინოზავრი

.

13 May 2011

პარალელოგრამი

პარალელოგრამი. პარალელოგრამის გვერდები ცხოვრობდნენ თბილად და ბედნიერად. AB-მ მოიყვანა ცოლად CD. BC გაყვა ქმრად DE-ს. შვეს კუთხეები A B C და D. ყველაფერი კარგად იქნებოდა რომ არა მათ ამოცანაში ჩამოსახლებული გადამკვეთი წრფე.

მარტორქა. ნამდვილი სახელი გიორგი. გიორგიმ კარგ ხასიეთზე გაიღვიძა მაგრამ მოგვიანებით სარკეში ჩაიხედა.

მეგობრობა. ყველმა მინდორში გაისეირნა. მოწყვიტა ყაყაჩო. დაინახა პური და შიგ დასახლდა. გაუდგნენ გზას. შემოხვდათ ღარიბი ხორცი. დააარსეს ჩიზბურგერი. იხარე ერო. მოკვდი მტერო.

გაზაფხულდა. ბაფტისტი თავისებური ქალბატონი ზღურბლს მიღმა შეჩერდა და ღრმად გაივსო ფილტვები. ყურთასმენა ჩიტებით იყო სავსე ხოლო ჰაერი დილის ქრისტეთი. მტრედმა კი ექსკრემენტი გამოყო.

დედმამიშვილი. გოგოთმოყვარე ყმაწვილმა აქაფქაფებულ დას გადახვია ხელი და ძუძუები ფერდზე მიიჭყლიტა.

პახმელია. ფანტასტიკურ ფილმებში კოსმოსური ხოლმადის დაჯდომის კადრის მუსიკალურ ფონში ვიოლინოს პარტია ასახავს ხომალდის მასშტაბურობით განპირობებულ მოულოდნელობის ფონზე აღძრულ უმწეობის შეგრძნებას. ხოლო დანარჩენი ინსტრუმენტები ხაზს უსვამენ ხომალდის ზომებს.

დასასრული. ისწავლე სწავლის ჯერ მწარე ჭამე გიორგიმ ამოცანა ამოხსნა ჩიზბურგერი პირში იახლა სარკეში ჩაიხედა ფანჯარაში გაიხედა უახლოეს მკერდზე იფიქრა გომი დალია და ფილმს უყურა.

.

12 April 2011

შტურმანის თავგადასავალი

"შტურმან აბა ერთი მარჯვნივ მოუხვიე" - თქვა კაპიტანმა
კაპიტანი.

"კარტოფილებს ვინ შემიწვავს მარგო ნავთქურაზე პამიდვრები ყრიან" - იღიღინა შტურმანმა, შტურვალი დააბზრიალა და შემდეგ გაიფიქრა ორი რამე:

1 . "აღელვებულ მდინარეში ყმაწვილები შევიდნენ, მე მათზე ძალიან ვღელავ." - (ჰაიკუ) - " იაპონელებს რა ? ზამთარში აყვავებული ალუბლები."

2. "Hey jude dont let me down."

იმავე საღამოს შტურმანის მკერდი მსოფლიოში მეორე თოფის სანახევროდ ბრმა ტყვიის ლუკმა გახდა. ტყვიას დამშჟავებულ რომში დამბალი ხორცის გემო არ ეხამუშა და შტურმანი მიატოვა.

კაპიტნის თანაშემწე შეყვარებული იყო. მუცელში სასიამოვნო სიოს ქროლვას გრძნობდა და შტურმანზე სანერვიულოდ აღარ ეცალა.

კაპიტანმა სინანულით დაასკვნა, ასეთია ცხოვრება ზოგი კვდება, ზოგი სიყვარულის მსხვერპლი ხდება.  პოეზია მოეძალა. დღიური გადმოიღო და ლექსის ტაეპი - "პორტსაიდო შორო პორტსაიდო" - რუდუნებით გამოიყვანა. რის შემდეგაც კურსი მაგელანის სრუტისკენ აიღო. გზაში მეცხრე ტალღა დაეჯახათ ამიტომ ეკიპაჟიდან მხოლოდ ბოცმანი აივაზოვსკი გადარჩა.

მოგვიანებით აივაზოვსკიმ ჩაძირვის განმატებით რეპორტში აღნიშნა: "აი რა გამოიწვია შტურმანის დაკარგვამ".

ფინჯან ყავას ფუნთუშას ვის უგალობ ჩიტო რას.

თავისდროზე ჩიტმა შტურმანს მოპარა ყვავი, გალია, დაჭერა და ბულბული. როცა ნახა რომ შტურმანმა შტურვალის უღიმღამო ტრიალს მიჰყო ხელი - დაენანა და სანაცვლოდ პომიდვრები, რამდენიმე კარტოფილი, მარგო და ნავთქურა დაუბრუნა.

ღმერთო გთხოვ რომ მამაჩემმა კიდევ დიდხანს იცოცხლოს.

.

18 March 2011

იძებნება: ეგრე ცუდად

ქვემოთ ტექსტი ეხება უცნობ ნამდვილად არსებულ გოგონაზე ნამდვილ დაკვირვებებს.

ყველა ადამიანი სხვადასხვანაირად ცხოვრობს. რამდენნაირი ადამიანიც არსებობს იმდენნაირი ცხოვრების ის არსებობს. მაგიტომაც ზოგს სხვადასხვა რამეები აღელვებს.

მაგალითად რაც აქტიური მუშაობა დავიწყე ყოველ სამსახურიდან გამოსვლის დროს რვა საათია. მარშუტკაში ვსვამ  მეგობრები ძირითადად არ მაყვს სახლში ყველაფერ კარგს ვაკეთებ და ვიძინებ. ერთხელ ეგრე რომ დავიძინე დამესიზმრა მეორე მსოფლიო ომში ვიღაც უცნაური სახის სიმეტრიის მქონე გოგონა გადავიყვანე საზღვარზე რომელმაც მადლიერების გრძნობა საზღვარზე გადასვლამდე გამოხატა. ეს თავისთავად კარგია იმიტომ რომ ხანდახან სიზმრებიც ყოველდღიურია როგორც დანარჩენი.

ზოგი სუსტი ფსიქიკის ადამიანი თავისთავის აღრიცხვას აწარმოებს რაღაც სპეციალური მობილურები არსებობს და შიგნით შეგიძლია წერა.

არც სიზმარში არც პროგრამების წერის დროს არც მარშუტკაში დალევის დროს ან ტრანსპორტის გაჩერებაზე დგომის დროს არაფერი იქნება განსაკუთრებული ვიდრე რამე განსაკუთრებული არ მოხდება. მძიმე სამუშაო განსაკუთრებულს ძირითადად გამორიცხავს თავისით.

20 ianvari 8:23 pm is gogo rom damesizmra kidev gamochnda gacherebaze zemot midioda etkoba avtobus ar movida da miciskvesh apirebda gadasvlas

ანუ მობილურში ხომ ქართული კლავიატურის გამოყენება არაკომფორტულია. პირველი დანახვის ჩანაწერი ვერ ვიპოვნე. მაგრამ ერთადერთი  შემთხვევა პირველი იყო როდესაც შემომხედა და გამიღიმა. ფხიზელი რომ ვარ ვერ აღვიქვამ სათანადოდ მოვლენებს გარდა იმის რომ ბუნდოვნად მახსენდება რაც მოხდა მოვლენის მოხდენის დროს არ შემიძლია სპეციალური რეაქციის ქონა. მაგრამ სავარაუდოდ მესამე შემჩნევაზე ოც იანვარს კანონზომიერებაზე დავფიქრდი.

რა თქვა ანიმ: "ანიმ თქვა რომ მე ვერ მხვდები ქუჩაში ვერასდროს იმიტომ რომ ყოველთვის რუსთაველისკენ მივდივარ შენ კი ძირითადად ერთი და იგივე დროს გამოდიხარ სამსახურიდან და ბარათაშვილისკენ მიდიხარ"

სამსახურიდან ერთი და იგივე დროს არ გამოვდივარ და თან ერთი და იგივე გზით არ მივდივარ მარშუტკის დასახვედრად.

24 ianvari 8:46 pm igive gogo dgas miciskveshashi baratashvilidan mere mhares sahit ocamde kacis chatvlit vigats mohuts qals asuliereben. grzeli tshviriaks da damzvari tma qetsian zaglebs rom akvt bezvi egre. ifikreb vinme katstan ar aris imitom rom magis gverdze vebertela katsi dgas mtsire distantsiis datsvit utsho qalebtan rogorts itsaven shemthveviti katsebi dgomis dros. eg katsi politsielis mkatsri da hmamagali hmit arigebs mohuts qals rogor unda moiktses rom ar ganmeordes. ise iktseva rom arsad echkareba arada martoa. iseti adamianis shtabejdilebas tovebs vints urtiertobistvis kvelgan ezeben adamianebs. pirvelad rom vnaheda shemomheda zustad eg idea hkonda tvalebshi magram idga da me ar mikurebda. martalia dgeidan adre minda avdge rom adre zamovide samsahuridan magram gvian rom mivdivar eg dakvirvebebi sainteresoa. shavi tansacmeli akvs an kidev cisferi jinsi jerjerobit

 ოცდახუთ იანვარს მეგონა რომ ქრისტესშობა იყო დათან ეგ ყველაფერი ინტერსს კარგავდა მაგრამ.

28 ianvari 8:59 tsuti igive gogo gamodis nikos chamosahvevidan ragatsis chamachamit cklis dasalev svets fehebshua itarebs agresiuli nabijit agrezelebs gzas da ihedeba huti zamis shemdeg vinmem homar dainaha avlabarshi midis fehit atsvia gia kavisferzolebiani kavisferi sharvali memgoni gijia lol

მაგ დროს მარტივად შეგიძლია მოიფიქრო რომ არაადეკვატურად მოქცეული ადამიანები ორნაირი არის ერთი უცნაურია მაგრამ გიჟი არ არის მეორე ორივე.

22 tebervali 8 19 pm igive gogona miciskvesha gadasasvlelidan modis mhedveloba akvs dazianebuli da miciskvesha sachobshi sachmels ezebs. eseigi daahloebit shvidi zutis savalzea  magis samsahuri mag sachobidan. daahloebit huti zuti tualetshi shesvlas undeba huti gamzadebas. radgan shia ori variantia an mkatsr samsahurshi mushaobs rogorits aris kazino an sahlshi marto shovrobs da sachmlis gaketeba ezareba. magram tvalebi radgan tkiva didi shansia rom kompiutertan zis. sainteresoa ramushaobs mand rvamde.

დღეს ცხრამეტი მარტია. ადრე გამოვედი სამსახურიდან რადგანაც მუშაობა მომბეზრდა ანუ როდესაც პროგრამისტი ხარ შეგიძლია ეგრე. არაყი ვუყიდე ჩემ თავს მაგის აღსანიშნავად. ძირითადად გაზაფხული იყო უკვე თუ არა მაგაზე ვფიქრობდი და სახლში ეგრე რვა საათზევე წასვლა რომ დასანანია მაგაზე. ნუ მერრე გაჩერებაზე დავდექი და წარმოვიდგინე რომ მაგ გოგომ რომ გამოიაროს რა შეიძლება ვქნა ოციოდე წუთში გამოიარა და უფრო მთვრალი უფრო ახლოდან დავაკვირდი.

მგონია რომ ბარათაშვილიზე ავლაბრისკენ მიმავალი ავტობუსების გაჩერებასთან მიწისქვეშა ამოსასვლელის ბოლო კიბიდან გაჩერების თავშესაფრამდე მაგ გოგოს მისვლა ყველაზე ტრაგიკული სანახაობა იყო ჩემთვის. დღეს უმწეოდ გამოიყურებოდა მიუხედავად მაგის როგორც ყოველთვის ბოძს მიარტყა ფეხი და  წყლის დასალევს გადააბიჯა ანუ ეგ წესი აქვს ეგეთი როდესაც მაგ ადგილს გადის ეგრე იქცევა. ეს შეიძლება უცნაური იყოს და შეიძლება რამენაირი ფსიქიკის დარღვევის გამოვლინება დავუშვათ.

რაღაც ტიპის ხალხთან დგომის შეეშინდა რაღაც ტიპის სიტუაციებში რის გამოც ადგილი ვერ იპოვნა გაჩერებაზე მერრე ზევით ქვევით იარა ნერვიულად და მერრე მიწისქვეშა გადასასვლელში ჩაბრუნდა. გამოთვლის მიხედვით საჭმელი უნდა ეყიდა მიწისქვეშა საცხობში. ნუ მოგვიანებით მეორე მხარეს გაჩერებაზე დავინახე. ავტობუსში ჩაჯდა წესით. რომ გადავედი ის ავტობუსი ისევ იქ იდგა ოღონდ შიგნით აღარ იჯდა. ყველა ავტობუსი დავათვალიერე და ისევ მეორე მხარეს გაჩერებაზე დავბრუნდი. დაახლოებით ათ წამში გაჩერების თავშესაფართან დავინახე ანუ სადაც თავიდან ვიდექი მანდ. ესენი რათქმაუნდა არ არის საინტერესო მაგრამ ის იყო საინტერესო რომ მეგონა დღეს ამით მოვრჩი იმიტომ რომ ასეც ხდება ცხოვრებაში და აღმოჩნდა რომ ჯერ არ.

იმ გაჩერების თავშესაფარში ძველი ბიჭები მოვიდნენ. გარდა იმის რომ ამ გოგოს შეეშინდა აღმოჩნდა რომ ოდნავე ან მეტად ელამიც არის. მაგრამ ზოგი ადამიანი სიამოვნების განცდის დროს ხდება დროებით ელამი ან ზოგი ნერვიულობის დროს ესეთი რამდენიც მინდა იმდენი მინახავს.

საზოგადოებისგან ყველანაირად გაუცხოვებულის შთაბეჭდილება ტოვებს. პლიუს ამას აქვს შიში არასასურველი გამომეტყველების ადამიანების. დღეს სიგარეტი არ მოუწევია. როგორ ახერხებს ერთდროულად სიგარეტის მოწევას იმაზე გადაბიჯებას ადამიანების შიშს მე როცა ქურთუკი მაცვია დუტის. მოკლე სახელოებიანი წითელი პერანგით სიარულს. ხანდახან ავლაბარში ფეხით ასვლას და რვა საათამდე მუშაობას თუ ფსიქიკის დეფექტი არ აქვს უცნაურია.

ან შეიძლება დღეს უფროსმა შენიშვნა მისცა სამსახურში და მაგიტომ იყო ნერვიული და რაიმე სურვილი აქვს ჩაფიქრებული და ყოველთვის აბიჯებს მაგის გამო იმ წყლის დასალევ სვეტს. ყოველშემთხვევაში კიდევ კარგი თვალები დავათვალიერე იმიტომ რომ მანდ არაფერი იყო გამომწვევი ან რამე. პირიქით საშიში იყო მაგრამ ისევ დასაფიქრებელია როგორ შეიძლება ერთდროულად იყოს გამბედავიც მშიშარაც და რომელიღაც თვალი მეორესკენ ჰქონდეს დახრილი.

ხო ნუ მე ეგ მაინტერესებს ვინმეს თუ შეგიმჩნევიათ ბარათაშვილის ავლაბრისკენ მიმავალ გაჩერებასთან ეგ. მითუმეტეს Facebook ში არცერთი მეგობრის მეგობარი არ არის

.

28 February 2011

წიწილებს შემოდგომაზე ითვლიან რობოტები

მევლუდმა კი ამ ამბების შემდეგ გადაწყვიტა ცხოვრებაზე სრული სერიოზულობით დაფიქრებულიყო. ერთი თვის უშედეგო ფიქრის გამო სმას მიჰყო პირი. ერთხელ როდესაც გაჟღენთილი მევლუდი მშობლებს მორიგ ლანძღვის პაკეტს უმზადებდა იმქვეყნად გასაგზავნად - იმის გამო რომ სხვებისგან განსხვავებით ცარილ მევლუდი დატოვეს - მამამისის სიკვდილისწინა ბოლოდან მეორე შეგონება გაახსენდა იმის შესახებ რომ წიწილებს შემოდგომაზე ითვლიან. მეორე დღეს ბანკში კრედიტისთვის შეიტანა საბუთები. მესამე თვეს დაუმტკიცეს ხოლო მთელი შემოდგომა ფერმიდან არ გამოსულა. დეკემბრისთვის ძლივს მორჩა წიწილების დათვლას. ამ თუ სხვა მიზეზების ნიადაგზე სასუნთქი გზების არცთუ იშვიათი დაავადებით შეიქმნა ავად. ფერმიდან ნაშოვნი ფული და თავად ფერმაც ასთმის რთული ფორმის მკურნალობას შეალია. როდესღაც კი მაშინ როცა მამამისთან მიემგზავრებოდა - შვილს გადასცა რომ წიწილებს შემოდგომაზე ითვლიან ფერმის თანამშრობლები და გეუბნებიან რამდენი დაითვალეს. მევლუდ უმცროსი აღმოჩნდა უფრო გამჭრიახი თუ დრო შეიცვალა ძნელია სათქმელად რადგანაც მას არც ფერმა ჰქონია დიდხანს და არც ნამდვილი წიწილა დაუთვლია ათ ცალზე მეტი იმ მარტივი გარემოების წყალობით რომ როდესაც მეათე წიწილა მიითვალა და მხოლოდ მეთერტმეტეღა დარჩა დასათვლელი - ბრწყინვალე იდეამ მოიცვა მისი სათვალავი. კერძოდ მევლუდ უმცროსი ფიქრობდა იმის შესახებ თუ რა კარგი იქნებოდა წიწილები ადამიანებს აღარ დაეთვალათ. მათ ნაცვლად კი ამ შრომატევადი საქმიანობით რობოტები დაკავებულიყვნენ. რობოტის წარმოებაში ფეხის მოკიდებას მხოლოდ მევლუდ უმცროსის მომდევნო თაობაში დაადგა საშველი რომელსაც თავად მევლუდ უმცროსმა უანდერძა რომ წიწილებს შემოდგომაზე ითვლიან რობოტები. აქედან ათეული წლის შემდეგ მევლუდ რობოტიკსის პირველი სერიის რობოტი ფერმაში იდგა თავის ადამიანი წინაპრის მსგავსად იმ განსხვავებით რომ ქათმები უკვე გადაშენებული იყვნენ გაუთვალისწინებელი დისბალანსის გამო გლობალურ ეკოსისტემაში. ვერავინ იტყვის ზუსტად კანონზომიერი იყო თუ არ რომ რობოტი სწორედ იმ ადგილზე იდგა სადაც მევლუდმა თავის ბოლო ბოთლი არაყი დასცალა და სადაც მევლუდ უმცროსმა მეათე წიწილა მიითვალა როდესაც მევლუდ რობოტიკსის სერია ერთის ამ რომელიღაც ეგზემპლარმა საკუთარი უფუნქციობა იგრძნო და გადაწყვიტა წარმოსახვითი წიწილების ნაცვლად ადამიანები დაეთვალა. როგორც ამბობენ მთავარი წვლილი კაცობრიობის უპრეცენდენტო გენოციდში მევლუდ უმცროსის შვილმა სწორედ მაშინ შეიტანა როდესაც რობოტს დირექტივად მიუთითა წარმოსახვითი წიწილების დათვლა ცარიელ ფერმაში ნამდვილი წიწილების გამოჩენამდე. ამავე რობოტმა საფუძველი ჩაუყარა რობოტიკის პირველ კანონს იმის შესახებ რომ წიწილებს შემოდგომაზე ითვლიან რობოტები.
(ტიტრების საუნდტრეკი)

02 January 2011

კუჭის ტკივილი

1 კუჭის ტკივლის პირველი დღე
    1.1 შესავალი
    1.2 მიზეზი
    1.3 თქვენ კუჭის ტკივილის პირველი ნიშნები გაქვთ
    1.4 მოქმედების ინსტრუქცია
    1.5 შედეგების შეჯამება
2 მეორე დღე
    2.1 პირველადი პროფილაქტიკა
    2.2 დიეტა
3 მკურნალობა
    3.1 მედიკამენტები

კუჭის ტკივლის პირველი დღე

დღე 1: როგორ უნდა მოვიქცეთ კუჭის ტკივილის დროს 

შესავალი

კუჭის ტკივლი ერთერთი ძლიერი ტკივილია საშუალოდ ჯანრმთელი ადამიანისთვის. გამოირჩევა იმით რომ ძირითად შემთხვევაში იკძალება ტკივილგამაყუჩებლის მიღება. კუჭის ტკივილი შესაძლებელია ათეული საათი გაგრძელდეს ხოლო მისი გავლა დამოკიდებულია იმაზე თუ რამდენად სწორად და ეფექტურად ვიმოქმედებთ.
სტატიით მხოლოდ იმ შემთხვევაში იხელმძღვანელეთ თუ თქვენ გრძნობთ რომ არ გაქვთ კუჭის და მისი მიმდებარე ნაწლავების კედლის გარღვევა და ამ დიაგნოზით სიკვდილი არ გიწერიათ.

მიზეზი

კუჭის კედლების გაღიზიანებას იწვევს სხვადასხვა საჭმლის სხვადსხვა ძნელად გადამუშავებადი ინკრედიენტები. კერძოდ ყველაზე ხშირად შეიძლება განვითარდეს თუ თქვენ ჭამეთ მაგალითად ბოლოკის შემცველი ქათმის სალათი მაიონეზში, ცივი ნიგვზიანი მხალი ან საცივი, ცივი ცხიმიანი მიმწვარი ფენოვანი ხაჭაპური ან რაიმე ინდივიდუალური გამაღიზიანებელი ინკრედიენტის შემცველი საკვები. ზოგადად კი პირველი სისხლის ჯგუფის მქონე ადამიანებს ბოსტნეულის მონელება უჭირით ხოლო მეორე ჯგუფის სისხლის მქონეს ხორცეულის.

თქვენ კუჭის ტკივილის პირველი ნიშნები გაქვთ

მაშ ასე თქვენ თქვენ რამდენიმე დღე ცუდად იკვებებოდით დღეს კი ჭამეთ ზედმეტად არასწორი საჭმელი. ოციოდე წუთის შემდეგ გრძნობთ ყრუ ტკივილს ნეკნების ბოლოს ნეკნების შუაში. თქვენი წინა გამოცდილება გკარნახობთ რომ ეს ყრუ ტკივილი რამდენიმე საათში გაიზრდება და დაუვიწყარ ღამეს გაგატარებინებთ. თქვენ გეზარებათ მოქმედება, შიში გეპარებათ, წვებით და ნორმალურად საბნის დაფრებაც არ გეხალისებათ. თქვენ უკვე უშვებთ პირველ არსებით შეცდომას ვინაიდან მოქმედების დროა, ყოველი დაკარგული წუთი ტკივილის თითო საათად გადაიქცევა მოგვიანებით.

მოქმედების ინსტრუქცია

რადგანაც დასაკარგი დრო არ გაქვთ შეუდექით მოქმედებას (თქვენ აღარაფერი გეზარებათ):
  1. სასწრაფოდ უთხარით მეზობელს ან ოჯახის წევრს მოგიტანოთ აფთიაქიდან ალმაგელი [ეს ზომაზე მეტად აუცილებელია, გაატანეთ 5 ლარი]
  2. დაადგით ჩაიდანი
  3. მოძებნეთ ყველაზე თბილი წინდა და ჩაიცვით
  4. შეუდექით სოდის ძებნას (თუ ვერ იპოვნით არ ინერვიულოთ)
  5. ამასობაში ჩაიდანი დუღილს იწყებს თქვენ კი ფიქრს იწყებთ იმის შესახებ თუ სად გაქვთ ყველაზე თბილი ადგილი სახლში
  6. ჩაყარეთ კოვზნახევარი სოდა ჩაის ჭიქაში დაასხით ცხელი წყალი და გადაანელეთ ნელთბილობამდე (მოურიეთ). არ იდარდოთ თუ სოდა ვერ იპვნეთ ვინაიდან თბილი წყალიც გამოგადგებათ.
  7. ჩაიცვით თბილი ჯემპრი და დადექით ყველაზე თბილ ადგილზე თქვენს სახლში (ადგილი ჭიქის მორევის დროს უნდა მოგეფიქრებინათ)
  8. შეუდექით სოდიანი წყლის ჭიქის ნელნელა სიამოვნებით სმას, არ იჩქაროთ რადგანაც თქვენ უკვე ბევრი დრო მოიგეთ და შეგიძლიათ რამდნიმე წუთი შეისვენოთ. გაითვალისწინეთ რომ პირველ ეტაპზე ჯდომა მტკივნეული და არა ეფექტურია ამიტომ იდექით ფეხზე !
  9. თქვენ უკვე ანგარიშგასაწევად გტკივათ კუჭი. ჭიქა კი ნახევრამდე გაქვთ გამოცილილი. ახლა მოიფიქრეთ სად შეიძლება თქვენს სახლში წრეზე სიარული კომფორტულად ისე რომ ფეხები თბილად დაგრჩეთ და არც არავინ შეაწუხოთ ვინაიდან ხშირად მოგიწევთ სიარული წრეზე.
  10. თქვენ უკვე გამოცალეთ ჭიქა სოდაინი წყალი. ტკივილი გაგიძლიერდათ ახლა წრეზე სიარულის დროა. წრეზე სიარულის დროს ტკივილი 30% ით შეგიმსუბუქდებათ. კარგი იქნება თუ ტელევიზორს ჩართავთ დაბალ ხმაზე თქვენთვის საინტერესო არხზე. ესეც დაგეხმარებათ ყურადღების გადატანაში და ტკივილის შემსუბუქებაში.
  11. მეზობელი ან ოჯახის წევრი ბრუნდება აფთიაქიდან სილმაგელით და ხურდით ხელში უთხარით მადლობა, მეზობელი გაისტუმრეთ სახლშივე რადგან მხოლოდ ხელს შეგიშლით, ხოლო ოჯახის წევრს სთხოვეთ საყვარელი საქმით დაკავდეს და თქვენი გარჯა შეუმჩნეველი დატოვოს.
  12. კიდევ იარეთ წრეზე და იფიქრეთ პიანინო ან პიანინოს სიმაღლის მაგიდა თუ გაქვთ ესეც დაგჭირდებათ.
  13. დგება გადამწყვეტი მომენტი თქვენ რეკავთ სასწრაფოში და ეუბნებით რომ კუჭი გტკივათ და გამოვიდნენ.
  14. თქვენ უნდა აირიოთ გული რადაც არ უნდა დაგიჯდეთ. ნამდვილი სამურაი გადაწყვეტილებას შვიდ ჩასუნთქვა ამოსუნთქვაში იღებს. შედიხართ ტუალეტში თითს იყოფთ პირში და არწყევთ. რის გამოც კუჭი უფრო გტკივდებათ. მოითმინეთ ვინაიდან დასაწყისის დასასრული ახლოვდება ამასთანავე ძლიერი ტკივილი ამ დროს ბუნებრივია ვინაიდან დაცარიელებული და გაღიზიანებული კედლები ერთმანეთს ედებიან ხოლო კუჭში დარჩენილი კუჭის წვენი მას წვავს.
  15. თქვენ გგონიათ რომ მეტი აღარ შეგიძლიათ ასევე გგონიათ რომ გული ბოლომდე აირიეთ. თქვენ ცდებით თქვენი კუჭი ადამიანის ორგანიზმში ყველაზე ძლიერი მჟავით არის სავსე და თქვენი კუჭის კედლებს ინელებს. ჩამოეყრდენით მაგიდას ან პიანინოს ვინაიდან ამ და სხვა თემებზე საფიქრელად ახლა ეს ყველაზე კარგი პოზაა. არ წამოწვეთ - ტკივილი გაგიძლიერდებათ, შესაფერის პოზას ვერ მონახავთ, ნერვები გიმტყუნებთ და სიტუაციაზე კონტროლს დაკარგავთ.
  16. მოდის სასწრაფო: ეკიპაჟის წევრები კითხვებს სვამენ, რომელიმე მათგანი წნევას გიზომავთ, ზურგზე გაწვენთ, მუცელს გისინჯავთ და გეკითხებათ აქ გტკივა ? ეხლა გტკივა ? აქ ? ო ესეიგი ეს ყოფილა - პროგასტროპია ჩაწერე. ჩუმად გადაულაპარაკებენ ერთამენთს - ****პა გავუკეთოთ და ნემს მოამზადებენ ეს არის ნოშპა, რომელიც თუ გაგიმართლათ ნახევარ საათში თქვენს დაჭიმულ მუცლის კუნთებს მოადუნებს რაც ტკივილის შემსუბუქებაში დაგეხმარებათ.
  17. თქვენ მხოლოდ ფსიქოლოგიურ შვებას გრძნობთ. სასწრაფოს თხუთმეტიოდე წუთი ესაუბრეთ სხვადასხვა თემებზე. დარწმუნდით რომ კარგი ადამიანები არიან უბრალოდ ამ სიტუაციაში მათ არ ძალუძთ თქვენი დახმარება. ასევე მწირ ინფორმაციას ფლობენ კუჭის ტკივილის შესახებ.
  18. სასწრაფო უკვე მეექვსეჯერ გეკითხებათ გრძნობთ თუ არა შვებას ? თქვენ გინდათ რომ ასიამოვნოთ. თქვენ თავსაც ატუყებთ და ეუბნებით - დიახ, თითქოს. სასწრაფოს ეკიპაჟი კმაყოფილი ჩანს. თქვენ კი დროა მათ დამეშვიდობოთ ვინაიდან დასკვნით ეტაპზე ისინი უკვე ზედმეტი ტვირთია.
  19. სასწრაფო წავიდა თქვენ ჩაიც შესთავაზეთ და თუ ახალი წელი იყო ნამცხვრები და კანფეტები გაატანეთ.
  20. გადაიღალეთ. დროა ტაშტი მოიმზადოთ ან დიდი თეთრი ემალის ჯამი ვინაიდან თეთრი ფერი თქვენ დაგამშვიდებთ როცა საქმე საქმეზე მიდგება. ზურგზე წამოწექით. თავი ოდნავ მაღლა გქონდეთ. სოფელში გატარებულ უდარდელ ბავშვობის წლებზე იფიქრეთ. მუცელზე რამე თბილი დაიფარეთ. ახლა ტკივილი ისე გაგიძლიერდებათ რომ ღმერთის თავიდან იწამებთ და შეპირდებით რომ ამაღამ თუ გადარჩებით მაქსიმუმ ეკლესიაში ივლით ან მინიმუმ კარგი ადამიანი გახდებით და თქვენს ცხოვრებას გადახედავთ.
  21. ხუთი წუთი თუ გაძელით კარგია. უკვე ისე გტკივათ კუჭი რომ ადგილზე ვეღარ ჩერდებით. ჯამი ან ტაშტი იატაკზე დადეთ თქვენც იატაკზე დაჯექით და უკანასკნელი ძალების მოკრებით შეეცადეთ კუჭში დარჩენილი მწვანე სითხის ამოღებას. ვიდრე ჯამის ძირი სულ არ გამწვანდება არ მოეშვათ ვინაიდან ახლა როგორ შემართებასაც გამოიჩენთ მასზეა დამოკიდებული ბოლოჯერ გიწევთ ამაღამ გულის არევა თუ არ, გიხაროდეთ ვინაიდან ეს კულმინაციაა და მოახლოებულია დასასრულის დასასრული.
  22. ამოიღეთ მწვანე სითხე ? კარგია დაისვენეთ რამდენიმე წუთი. სიმწრის ცრემლები მოიწმინდეთ.
  23. მოითხოვეთ ალმაგელი. კარგად შეანჯღრიეთ და სამი ყლუპი მოსვით. სამ ყლუპს არ გადააცილოთ წინააღმდეგ შემთხვევაში ალუმინად გადაიქცევით ან თირკმელებში კენჭები დაგიგროვდებათ. მოკლედ სამზე მეტი სახიფათოა.
  24. წამოწექით ზურგზე ტკივილი 5 წუთში გაგივლით. დატკბით თქვენი შრომის შედეგით, დაძაბული კუნთები მოუშვით, იუმორის გრძნობა აღიდგინეთ და ტკბილად ჩაიძინეთ.

შედეგების შეჯამება

დიახ თქვენ გამოიარეთ ჯოჯოხეთი. ფიქრობთ რომ ჯოჯოხეთშიც ალბათ კუჭი სტიკვათ. რის გაკეთება შეგეძლოთ უფრო კარგად ?
შეგეძლოთ მიგეღოთ სილმაგელი ან ალმაგელი პირველი გულის არევის შემდეგ. ანუ როდესაც საჭმელს სრულად ამოიღებდით. მას შეიძლება დანარჩენი ეტაპები აიცილებინა.

მეორე დღე

დღე 2: იღვიძებთ გვიან

პირველადი პროფილაქტიკა

ყიდულობთ ომეპრაზოლს ყოველ საღამოს ძილსიწინ დასალევად. დილთვე სვამთ 3 ყლუპ ალმაგელს. ბოლოჯერ სამ ყლუპს ამის შემდეგ ყოველი ჭამის წინ 2 ყლუპია საჭირო.

დიეტა

მისაღებია იოგურტი, ხაჭო, მოხარშული კარტოფილი, მოხარშული კვერცხი, ღია ერთ კოვზ შაქრიანი ჩაი და რაღაც ჰერკულესი.

მკურნალობა

დროა წახვიდეთ ექიმთან და ბარიუმის ფაფა ან ზონდი გადაყლაპოთ. ზონდები უკვე თხელი კაბელებით არის ასე რომ ნუ შეგეშინდებათ. თუ თავი არ გენანებათ იყიდეთ ომეპრაზოლი და ერთი კვირა ძილის წინ სვით. დალევამდე 2 საათის განამვლობაში საჭმელი არ უნდა გქონდეთ ნაჭამი. თუ ღვიძლი გაწუხებთ მაშინ მხოლოდ ექიმმა იცის რა უნდა ქნათ ასეთ დროს. ასეთ შემთხვევაში შეეშვით ყოველგვარ თვითმკურნალობას.

მედიკამენტები

ამ სფეროსთვის არსებობს სამი ტიპის წამლები:
  1. რომლებიც აღადგენენ კუჭის გარსს და რომლების მიღებაც ხდება ძილის წინ, კერძოდ ომეპრაზოლის რომელიმე სახეობა
  2. რომლებიც ჭამის წინ საკვებისგან იცავნე კუჭის გარსს და წევენ დაბლა მჟავიანობას, კერძოდ ალმაგელი ან სილმაგელი.
  3. რომლებიც ეხმარებიან კუჭს მძიმე საჭმელის მონელებაში, ძირითადად ხორციანის, კერძოდ მეზინფორტე.
საჭიროა სამივე ტიპის წამლების მოხმარება კუჭის რეაბილიტაციის პერიოდში.

[for google keyword research]

.

12 October 2010

სალომე

საკონდიტრო განყოფილების საშაქარლამოში მამალოები ამოწურულიყო. შაქრის უქონლობის გამო. შაქარი თაგვს შეეჭამა.

.

08 September 2010

ბავშვთა საავადმყოფოები, მიმოხილვა

ბავშვთა ინფექციური საავადმყოფო ხილიანზე
------------------------------------------

მოქმედებს სახელმწიფო პროგრამა სამ წლამდე ბავშვებისთვის მკურნალობის 80% ის დაფარვის შესახებ.

პირობები: გაურემონტებელი, ანტისანიტარია, ძველი ზამბარებიანი საწოლები, მორყეული კარებები, პაციენტთან შესაძლებელია რამდენიმე ადამიანის დარჩენა.

პერსონალი: ძირითადად ქალები, დაცვა არ ჩანს.

მედ პერსონალი ძირითადად ერკვევა მომნელებელი სისტემის ინფექციურ დაავადებებში. სისხლის ანალიზის გაკეთებას დიდ დროს ანდომებენ თანამედროვე აპარატურის არ ქონის გამო. რიგ შემთხვევებში სისხლს მიკროსკოპით აკვირდებიან.

აღნიშნულ საავადმყოფოში ძირითადად 033 სასწრაფო დახმარების სამსახურს გადაყავს ავადმყოფები.

აღნიშნული საავადმყოფოდან ავადმყოფის დიაგნოზის გამოთხოვისას დასკვნაში ყოველთვის წერია რომ პაციენტს აქვს ენტერო ვირუსი, აღენიშნება გულისრევა, განავალი აქვს თხელი და ფაფისებური - მიუხედავად იმის აქვს თუ არა პაციენტს ენტერო ვირუსი აქვს თუ არა ფაფისებური განავალი ან აღენიშნება თუ არ გულისრევა.

ხილიანზე მდებარე ინფექციურ საავადმყოფოს არანაირი გამოკვეთილი ღირსება არ გააჩნია.

იაშვილის სახელობის ბავშვთა ინფექციური საავადმყოფო
-----------------------------------------------------------------------

აქაც მოქმედებს სახელმწიფო ფასდაკლების პროგრამა.

პირობები: მიმდინარეობს რემონტი. ინფექციური განყოფილების პალატებში ანტისანიტარიაა. თითო პალატაში ცხოვრობს ხუთამდე ტარაკანა.

რეამინაციის განყოფილება

რეამინაციული განყოფილება "ემერჯენსი" აღჭურვილია თანამედროვე აპარატურით და გარემონტებულია შეინიშნება გამოცდილი პერსონალი. რეამინაცული განყოფილების დათვალიერების დროს თვალში გვხდება თანამედროვე ელექტრო შოკის აპარატი ბავშვებისთვის.

ინფექციური განყოფილება

ინფექციურ განყოფილებაში პერსონალი გარკვეულია მხოლოდ ვიწრო სპექტრის ინფექციურ დაავადებებში. უჭირთ გადაწყვეტილების მიღება ისეთ შემთხვევებში როდესაც პაციენტის მდგომარეობა ჩვეულებრივი შემთხვევისგან განსხვავდება. მაგალითად თითქმის იგნორირებას უკეთებენ ისეთ ანალიზების დადებით პასუხებს როგორიც არის ქლამიდიები ან ეპშტეინ ბარი.

მიღებული პრაქტიკაა ერთი განყოფილებიდან მეორეში პაციენტის გადაყვანა არსებითი საფუძვლის გარეშე რაც გამოწვეულია იმით რომ პაციენტს უწევს დამატებით გადასახადის დაფარვა ახალ განყოფილებაში მოხვედრის გამო.

ინფექციურ განყოფილებაში ხშირია პაციენტები ციტო მეგალო ვირუსით შესაბამისად პერსონალი დამაკმაყოფილებლად რეაგირებს ასეთ შემთხვევებში.

სარგებლობენ დიაგნოსტიკის შემდეგი სქემით. სისხლის ზოგადი ანალიზი, სისხლის დეტალური ანალიზი, ვირუსოლოგიის პაკეტი რომლებშიც შედის ტესტები ციტომეგალო ვირუსზე, ჰერპესზე, ქლამიდიებზე, ებშტეინ ბარზე, სისხლის დათესვა, რენტგენი და დიაგნოსტიკის კულმინაციაა კომპიუტერული ტომოგრაფია.

ადვილად შეიძლება გამორჩეთ ისეთი დაავადებები რომლებიც არ არის ხშირი ამ განყოფილებაში. ვინაიდან ვირუსოლოგიის ტესტების პაკეტი ძვირი ღირს და სახელმწიფო არ ანაზღაურებს პაციენტის მშობლებს გვიან ურჩევენ ხოლმე მის ჩატარებას. ჩემს შემთხვევაში იმის გამო რომ ექიმი ზომაზე მეტად იყო დარწმუნებული საკუთარ დიაგნოზში და საჭიროდ აღარ ჩათვალა ვირუსოლოგიის ტესტების პაკეტის ჩატარება კერძო კლინიკაში გავაკეთე სისხლის ტესტი სადაც სისხლში პაციენტს გამორიცხულ ბაქტერიებზე დადებითი რეზულტატი აღმოაჩნდა.

ძალიან ხშირია შემთხვევები ერთი და იგივე პაციენტის რამდენჯერმე გაწერის და თავიდან დაბრუნების.

ქირურგიული განყოფილება

ქირურგიულ განყოფილებაში ყოველთვის ჩქარობენ ოპერაციის გაკეთებას. რაც ხშირად შეიძლება გამოწვეული იყოს ოპერაციის შემდეგ დამატებითი ანაზღაურებით. ხშირად იღებენ ოპრაციის ჩატარების გადაწყვეტილებას მაშინაც კი როცა ამის ძალიან მცირე საფუძველი აქვთ. რის გამოც საჭიროა სიტუაციაში დეტალურად გარკვევა და ოპერაციის აუცილებლობაში დარწმუნება.

ხშირია შემთხვევები როდესაც სხვა ლოკალური ავტორიტეტი ექიმების ჩარევის დროს მკურნალი ექიმები დიაგნოზებს ცვლიან.

შეიძლება მოხდეს ისე რომ იგივე პაციენტს იგივე საავადმყოფოში ინფექციურ განყოფილებაში დაუსვან ინფექციური კვალიფიკაციის დიაგნოზი, ხოლო ქირურგიულ განყოფილებაში იგივე პაციენტის გაუარესებული მდგომარეობა ორგანიზმში მიმდინარე ანთებით პროცესს მიაწერონ და შეამზადონ მოტივები ოპრაციისთვის.

გადასახადის დათვლის დროს პაციენტის მიერ გამოყენებული სერვისების სიაში შესაძლებელია მენეჯერმა რამდენიმეჯერ შეიტანოს ისეთი სერვისი რომლითაც პაციენტს არ უსარგებლია.

ქირურგიულ განყოფილებაში პალატები გარემონტებულია ხოლო ექიმები გადაღლილი.

კრიტიკულ სიტუაციებში მედიცინაში კომპეტენტური პირის მეთვალყურეობით (რომელსაც თქვენთან რაიმე მნიშვნელოვანი აკავშირებს) ყველაზე მეტად შეიძლება ამ საავადმყოფოს გამოყენება რადგანაც ერთმანეთთან დაკავშირებული რთული ინფრასტრუქტურა სწრაფად და ეფექტურად ახდენს რეაგირებას თითქმის ყველანაირ ტიპის სიტუაციებში ოღონდ ეს უკანასკნელი ხდება მხოლოდ მაშინ როდესაც იციან რა და რატომ უნდა გააკეთონ ან როდესაც აქვთ დიაგნოზი.

იაშვილის საავადმყოფოს ყველაზე სუსტი პარამეტრია დიაგნოსტიკა. ახასიეთებს არასწორი დიაგნოზი ან სწორი დიაგნოზის მისაღებად ზედმეტი ღონისძიებები და დროის არარაციონალურად გამოყენება.

.

21 August 2010

შეკითხვა

მოვიდა უსამართლო, უპრინციპო და ეგოისტი ქალი გაჩერებაზე და მკითხა უკაცრავად რა მიდის აქედან ტყეში ? და ვუთხარი - ნეხვი.


.

12 July 2010

20 June 2010

ჯონათან თავნახევარი

- ჯონათან ?
- დიახ მამიდა.
- მოდი ჩაუჯექი ბებერ მამიდას კალთაში.

ჯონათანს სჯეროდა რომ მას ღმერთი ელაპარაკებოდა. უთხრა ჯონათანმა მასწავლებელს:

- მისის თეტჩტერსტოუნ მე ღმერთი მელაპარაკება.

მასწავლებელმა გაუღიმა და თავზე ხელი გადაუსვა.

- ეგ შენი შინაგანი ხმაა ჯონათან. ჩვენ ყველას გვეგონა ბავშვობაში რომ ღმერთი გველაპარაკებოდა.

მიუხედავად ამის ცრემლმომდგარი ჯონათანი დიდ სარკესთან იდგა და ხელში პატარა სარკე ეჭირა. პატარა სარკეში თავის უკანა მხარეს ხედავდა და კითხულობდა:

- რატომ ღმერთო ?

ყველაფერი მამიდის კალთაში დაიწყო. მამიდამ იმდღეს ჯონათანს საშინელი საიდუმლო გაანდო.

- ჯონათან შენ ყოველთვის კარგად უნდა გამოიყურებოდე. აი გულდასმით ივარცხნი თმის მხოლოდ იმ ნაწლის რომელსაც სარკეში ხედავ ხოლო რომელსაც ვერ ხედავ მხოლოდ ალაგალაგ გაქვს დავარცხნილი. ხომ გინდა რომ სადაც არ უნდა იყო და რასაც არ უნდა აკეთებდე დარწმუნებული იყო შენს თავში ?

ჯონათანსაც სწორედ ეს უნდოდა მაგრამ იმისათვის რომ ეს მოეხდინა ათასი შეუძლებელი რამის შეძლება უნდა შეეძლო. ამიტომაც მხოლოდ მოცხვად დაუქნია თავი მამიდას.

- ძვირფასო შენ ყოველთვის უნდა გრძნობდე შენს თავს ყველა მხრიდან და გახსოვდეს რომ არ გაქვს არცერთი მიზეზი შენი თავის რწმენის დასაკარგად. ამის შესაძლებად მე შენ გასწავლი ერთ ხრიკს. მომაწოდე ჩემი ჩანთა გეთაყვა.

მამიდამ გახსნა მასსავით დანაოჭებული შავი დერმატინის ჩანთა რომელიც არ იყო მაინც და მაინც დანაოჭებული.

- დღეიდან ეს სარკე შენი იქნება ჯონათან. სარკე დაგეხმარება შენითავის ყველამხრიდან დანახვაში.

და ასწავლა როგორ დაენახა პატარა სარკიდან დიდსარკეში არეკლილი გამოსახულება რომელიც ჯონათანის თავის უკანა მხარეს აჩვენებდა.

ჯონათანი შეკრთა და თავის ოთახში ჩაიკეტა. მას არასდროს ენახა თავისი თავი უკნიდან. მამიდა გაკვირვებული დარჩა. ჯონათანის დედას მოუბოდიშა რომ ჩაიზე ვერ დარჩებოდა და წავიდა.

მას შემდეგ როცა ჯონათანი სახლში თავს მარტო დაიგულებდა გადამალულ პატარა სარკეს იღებდა და თავის სახეს აკვირდებოდა მარცხნიდან მარჯვნიდან და უკნიდან.

პატარა სარკეში ყოველთვის ვიღაცის საშინელი გარეგნობის უცხო ნაკვთებს ხედავდა. მას არ უნდოდა დაეჯერებინა რომ ეს გრძელი ცხვირი მისი იყო. არც ის უნდოდა დაეჯერებინა რომ გვერდიდან ასეთი უმწეო შესახედავი იყო როცა რამეს აკვირდებოდა. მითუმეტეს არც ის რომ თავი მიბრტყელებული ქონდა და ყველაზე ძალიან იმის გაფიქრება ზარავდა რომ აქამდე როცა მხოლოდ წინიდან იცნობდა თავის სახეს და ასე თავდაჯერებით ელაპარაკებოდა თავის კლასელებს სინამდვილეში ეს უსუსური თავი ლაპარაკობდა მისთვის ასე შეუფერებელი სრულყოფილების გრძნობით.

ახლა ჯონათანისთვის ცხადი იყო რატომ არ ეკიდებოდა სათანადო სერიოზულობით არცერთი თანატოლი. მათ ხომ ყველას მრგვალი თავები ქონდათ და აბა საიდან უნდა მოსვლოდა ჯონათანს თავში აზრად რომ მისი თავიც ასეთი არ იქნებოდა.

ჯონათანმა თქვა. ადამიანი ადამიანის მიმართ პირველრიგში გარეგნობის მიხედვით განეწყობა დადებითად და იმ დღიდან მოყოლებული ბოლო კლასამდე უკანა მერხზე გაატარა ყველა სასწავლო წელი. მან ბევრი იფიქრა თავის დასამრგვალებელ საშუალებებზე მაგრამ მიხვდა რომ თავისქალა ხისტი ძვალი იყო. თვით მისმა ღმერთმაც კი ვერშეძლო ეკარნახა სწორი გამოსავალი რის გამოც ჯონათანი ყოველთვის წინ უდგებოდა ადამიანებს საუბრის დროს. იქაც მაინცდამაინც არ მოსდიოდა ისეთი სიტყვები თავში რომლებიც მისი გარეგნობის ადამიანს გადამეტებულ თავდაჯერებულობაში არ ჩამოერთმეოდა. ხოლო მის კლასელებს შეეძლოთ იგივე სიტყვების თამამად თქმა ამიტომაც მის კლასელ გოგონებს მისი კლასელი ბიჭები უფრო მოსწონდათ და საერთოდ არ ჯონათანი. ჯონათანი თავის კლასელ გოგონებზე ანძრევდა და შემდეგ თავს უფრო ცუდად გრძნობდა.

თავისუფალ დროს ჯონათანი ფილმებს უყურებდა ტელევიზორში. ყურადღებით აკვირდებოდა ცნობილი მსახიობების თავის ფორმებს სახის ნაკვთებს და ოცნებობდა. რა იქნებოდა ღმერთო სხეულის გამოცვლა რომ გაგეხადა შესაძლებელი. რა იქნებოდა რომ ახლა პიტერ ბრედ უფროსის სხეულში ჩასახლება შემძლებოდა. მაშინ ხომ ყველა გოგონას მოვეწონებოდი და თავიც ბურთივით მრგვალი მექნებოდა. მაგრამ ერთხელ ჯონათანს ტელევიზორი გაუფუჭდა. ვერასოდეს წარმოიდგენდა ღმერთი თუ ჩადგებოდა მას და მის მეგობარ ნივთს შორის რომელთანაც ყველაზე დიდ დროს ატარებდა და რომელიც მისი ოცნების თავებს უჩვენებდა. მაგრამ ზუსტად ასე მოხდა. ჯონათანი ნაწეყნი დარჩა. ღმერთი ისევ ძველებურად ელაპარაკებოდა თავის შინაგანი ხმით ამიტომაც ჯონათანი დაჯდა და იმ საღამოს საყვედურებით აავსო. ამას მეორე უცნაური გარემოებაც დაერთო ზედ იმავე საღამოს. ღმერთს არცერთხელ ამოუღია ხმა. ჯონათანმა გადაწყვიტა წინ აღდგომოდა ღმერთს და ღმერთის გაფუჭებული ტელევიზორი თვითონ გაეკეთებინა.

დიახ ღარიბები იყვნენ. ტელევიზორის ხელოსანი მათთვის დიდი ფუფუნება იყო. ჯონათანმა გადმოალაგა გარდაცვლილი მამის ბიბლიოთეკა და ცალკე გადადო ყველა წიგნი რომელიც რამით მაინც იყო კავშირში ელექტროობასთან რადიო გადამცემ მოწყობილობებთან ან თუნდაც ტელევიზორებთან. დაახლოებით ორი კვირის შემდეგ ტელევიზორი დაშალა. დაზიანებული ნაწილი აღმოაჩინა და შეარემონტა. ჯონათანის დედა გაკვირვებული დარჩა რადგან ასეთ სასწაულებს მხოლოდ მათი ქალაქის ორი ტელევიზორის ხელოსანი ახდენდა. ჯონათანის დედას ვერაფრით წარმოედგინა როგორ შეიძლებოდა შეგეკეთებინა გაფუჭებული ტელევიზორი თუ არ იყავი ქალაქის ტელევიზორის ორი ხელოსანიდან ერთერთი. ხოლო როცა ამ ორიდან ერთერთი ტელევიზორს აკეთებდა თვლიდა რომ იმის გამორკვევაზე ფიქრი თუ როგორ ახერხებდნენ ხელოსნები ტელევიზორის შეკეთებას ჩვეულებრივი ადამიანების შესაძლებლობებს აღემატებოდა. და აქ ჯონათანის დედა უსაზღვრო სიამაყით აივსო. თვალებიც კი აუცრემლიანდა როცა მიხვდა რომ მისი ერთადერთი შვილი რომელიც კარჩაკეტილ ცხოვრებას ეწეოდა და ყველას ხელი ჰქონდა მასზე ჩაქნეული არ ყოფილა ჩვეულებრივი ადამიანი. რითაც მისი კარჩაკეტილი ცხოვრებისკენ სწრაფვაც აიხსნებოდა.

ამას მოყვა ის რომ დედამ ყველა მეზობელს გააგებინა ეს ამბავი. რასაც თავისმხრივ ის რომ ერთი კვირის თავზე ჯონათანის ოთახი ტელევიზორებით აივსო. ჯონათანი იდგა და აკეთებდა ყველა ტელევიზორს განურჩევლად ზომის ფორმის და რქებისა.

და აი ერთხელ მან იპოვნა გამოსავალი. ტელევიზორმა მას უჩვენა მსახიობი რომელსაც ზუსტად მისნაირი თავი ჰქონდა. მაგრამ ეს კაცი ყოველთვის როცა ქუჩაში გადიოდა თავზე ქუდს იფარებდა და საერთოდ ვერავინ შეიტანდა ეჭვს მის თავნახევრობაში. გამოსავლის პოვნის დღიდან შლიაპა არ მოუშორებია თავიდან. უშნო ნაკვთების დასაფარად კი წვერი მოუშვა.

სწორედაც რომ სიმპატიურად გამოიყურებოდა შლიაპით წვერით შავი კოსტუმით და თეთრი პერანგის საყელოთი. მაგრამ ყოველთვის ახსოვდა საკმარისი იყო ქუდი მოეხადა და წვერი მოეპარსა ისევ ის თავნახევარი ჯონათანი იქნებოდა.

მის ბედნიერებას ისიც ემატებოდა რომ ზუსტად იცოდა ყველანაირი ტიპის ფლირტის ფრაზა რომელსაც ჯეიმს ბონდები თუ სხვა სიმპატიური მამაკაცები ხმარობდნენ მისი ოცნების ქალებთან ურთიერთობის დროს. ახლა ჯონათანი კარდაკარ დადიოდა და თითქმის უფასოდ არემონტებდა გაფუჭებულ ტელევიზორებს. მადლიერი ტელევიზორის პატრონები კი ხან მცირეოდენ ფულს უდებდნენ ჯიბეში ძალით ხანაც სურსათით ან ტკბილეულით სავსე კალათას ატანდნენ სახლში მისის ჯონათანის დედასთან. ჯონათანი მორცხვად იღიმებოდა და სახლისკენ მოუყვებოდა ნელი ნაბიჯით გზას. გზაში ფიქრობდა იმ ახალგაზრდა მისებზე რომლებიც ტელევიზორის გაკეთებისდროს ეკეკლუცებოდნენ. წონიდა ყველა ფრაზის ეფექტურობას რომლითაც ახალგაზრდა გოგონებს პასუხობდა ეშმაკურად. მაგრამ საქმე არცერთხელ გასცილებია სასიამოვნო ფლირტს ზოგჯერ მიუხედავად გოგონების ინიციატივისა.

აი ერთხელ ტელევიზორის რემონტის შემდეგ ლიზა ბლეიკმა დაიჟინა ოჯახურ სადილზე დაგვეწვიეო. კმაყოფილმა ლიზას დედამაც და მამამაც იმდენი ქნეს რომ ისედაც დამყოლ ჯონათანს სხვა გზა აღარ დაუტოვეს. როდესაც მისის ბლეიკმა სუფრა გააწყო კერძებით და თვითონაც მიუჯდა მაგიდას მისტერ ბლეიკი ფეხზე წამოდგა და თქვა სადილისთვის მადლობა მოვახსენოთ უფალსო. რათქმაუნდა ჯონათანიც წამოდგა და ლოცვისთვის შესაფერისი პოზა მიიღო მაგრამ აქ მისტერ ბლეიკმა შეახსენა:

- ჯონათან გეთაყვა სუფრასთან და მითუმეტეს ლოცვის დროს ჯენტლმენმა ქუდი უნდა მოიხადოს ამასთანავე ეს ოჯახის და უფლის უპატივცემულობაა.

ჯონათანმა ბოდიშიც ვერ მოიხადა. ხუთ წუთში თავის სახლში საწოლზე იწვა თავზე დიდი ბალიში ეფარა და მძიმედ სუნთქავდა.

მისტერ მაკკოი ჭკვიანი კაცი იყო მაგრამ გაიძვერაც ისევე თავისუფლად ეთქმოდა როგორც პროვინციელი. თავის შვილებს მაინც და მაინც ვერ ატყობდა სწავლის სურვილს ოღონდაც რადგან იმხანად ყველა ხვდებოდა რომ ქალაქი სულ სხვანაირი ადგილი იყო უფროსწორედ ეს იყო ადგილი სადაც ცივილიზებული ადამიანები ცხოვრობდნენ ამიტომაც თავმოყვარე ნორმალურ ადამიანს უნდა ეცადა ბედი და ამ ცივილიზებულ ადამიანებს შორის დაემკვიდრებინა თავი. თვითონაც გაუჭირდებოდა იმის გამორკვევა რატომ გაყიდა სახლი და შინაური ცხოველების ფერმა ქალაქში გასამგზავრებლად. თუმცაღა ამბობდა კიდეც შვილებს კარგი განათლება უნდა მივაღებინოო მაგრამ გულის სიღრმეში უცნაურ აზარტს გრძნობდა. სიამოვნებისგან აკანკალებდა ხოლმე როდესაც კვირის ბოლოს მსუბუქად შემთვრალი ჩაუფიქრდებოდა ქალაქის უცნაურ გამოწვევას. ამბობდნენ ქალაქში თუმოხვდები და თუ ფხასაც გამოიჩენ მთელი ქალაქი ფეხქვეშ შეგიძლია დაიგოო.

პირველი ერთი კვირა ხელებუკან გადაჯვარედინებულმა ფეხით იარა ქალაქის ყველა უბანში. აწონ დაწონა ქალაქის ყველა ქუჩა. შეეცადა ჩაღრმავებოდა ჭიანჭველებივით არეული ადამიანების ფუსფუსის საიდუმლოს. მეორე კვირის ბოლოს კი უკვე იცოდა ვინ სად მოდიოდა ვის რა სტკიოდა ვინ სად მუშაობდა ვინ კითხულობდა გაზეთებს ვინ სწავლობდა ვინ ლოთობდა ვის სწყუროდა ვის სციოდა ვის როდის შივდებოდა ვინ ვის რით მოტყუებაში იღებდა ფულს.

ბევრი იფიქრა თუ ცოტა იფიქრა მიხვდა რომ ცოტაღა აშორებდა ნამდვილ მისტერობამდე. ნამდვილი მისტერი ხომ ის არის ვისაც პატივს სცემენ იმის გამო რომ მას შეუძლია ის რაც არ შეუძლიათ არანამდვილ მისტერებს. ნამდვილ მისტერს შეუძლია არანამდვილი მისტერები მასზე დამოკიდებული გახადოს.

ამიტომაც მისტერ მაკკოიმ სოფელში შეგროვილი ფულით იქირავა თოჯინების დანგრეული ფაბრიკა. აქედან ერთი თვის თავზე ყოფილი ფაბრიკის ტერიტორიაზე შეკრებილ ადამიანებთან სიტყვით გამოვიდა.

ძალიან უცნაური ადამიანებით იყო ფაბრიკის მოედანი სავსე. იდგნენ ბევრნი და ყურადღებით უსმენდნენ თავიანთ ახალ მისტერს ორმოცდაათ სანტიმეტრიანი ჯუჯებიდან დაწყებული ორმეტრიანი სქელი ქალებით დამთავრებული. ვის აღარ ნახავდით აქ ცალთვალებს და მეორე თვალ ჩირქიანებს ცალხელებს ცალფეხებს ხელჯოხიან მოხუცებს. შეგეძლოთ გეფიქრათ რომ აქ პირი ჰქონდა დაღებული ჯოჯოხეთს და მიწიდან ახლად ამოსულებს ბოლო ინსტრუქციებს უტარებდა ჯოჯოხეთის გამცილებელი.

მისეტერ მაკკოიმ კი თქვა:

- მოქალაქეებო !

ერთი წლის შემდეგ კი დებატების დროს მერობის კანდიდატმა მისტერ ტომპსონმა თქვა:

- დიახ სწორედაც რომ ღვთაებრივი კომბინაციაა სამსახურში წასვლის წინ დეილი ტელეგრაფი ესპანური ყავა და მისტერ მაკკოის ფუნთუშა.

აი რა თქვა მისტერ მაკკოიმ:

- მოქალაქეებო თქვენ გეძლევათ შანსი შური იძიოთ...

ორი წლის შემდეგ კი ქალაქის ცენტრში გახსნილ საფუნთუშეში მისტერ მაკკოის ქალიშვილმა თქვა:

- მამა ტელევიზორი გაგვიფუჭდა.

- სად არის ტელევიზორი ? - იკითხა ჯონათანმა.

- აი აქ სამზარეულოში - გაუღიმა ელზამ.

ჯონათანი გადახსნილი ტელევიზორიდან ამოჩრილ ნაწილებს მიღმა თამამად უთვალთვალებდა ელზას და ისე რომ ელზას ეჭვიც ვერ აეღო. ასეთ ხერხს ხშირად მიმართავდა დაუკვე იმდენი გამოცდილება ქონდა დაგროვილი ამ საკთხში რომ ძალიან მარტივად შეეძლო განელაგებინა ოთახში ტელევიზორი თავის თავი და ტელევიზორის პატრონის ახალგაზრდა ქალიშვილი. თუ გოგონას მოკლე კაბა ეცვა ან რაიმე ნიშანით მაინც იყო საინტერესო ჯონათანისთვის მაშინ ტელევიზორს დიდხანს აკეთებდა. იყო ისეთი შემთხვევებიც როცა ტელევიზორის რემონტს რამდენიმე დღეზე ანაწილებდა. ხოლო თუ ვინმე მარტოხელა მოხუცს სჭირდებოდა მისი დახმარება ცდილობდა თავი აერიდებინა ან უარეს შემთხვევაში ნახევარ საათში ითავებდა საქმეს.

ელზა უცნაურად მხიარული გოგონა იყო მიუხედავად იმის რომ მასაც ეთქმოდა პროვინციელი ჯონათანმა პირველი ოცი წუთის შემდეგ გადაწყვიტა ტელევიზორის ყუთი არ აეწყო და ერთი კარგად დაკვირვებოდა გოგონას.

გარდა ამის ოთახში ხშირად გადიოდა ჯუჯა და ფუნთუშებით სავსე ლანგრები გაჰქონდა სამზარეულოდან დახლებისკენ. ჯონათანმა შეამჩნია როგორ ათვალიერებდა ჯუჯა ყოველი ოთახის გავლისას. თან მზერას ყოველთვის ჯონათანის შლიაპაზე აჩერებდა. ბოლოს კი ფუნთუშით სავსე თეფშით და ყავით მოადგა ჯონათანს.

- ხომ არ შეისვენებდით სერ ? - მოახსენა ზომაზე მეტად თავაზიანად.

ჯონათანმა თავაზიანად დაუქნია თავი. ჯუჯამ მაგიდაზე დაუტოვა ყავაც და ფუნთუშებიც და სამზარეულოს მიაშურა ისევ. ის ისიყო უნდა ჩაეკბიჩა პირველი ფუნთუშა რომ ლიზამ გადაიკისკისა.

- თუ შეიძლება არ შეჭამოთ. დღეს ჯუჯა ჯილდას მადლიერების დღე აქვს.

რათქმაუნდა ჯონათანი ვერაფერს მიხვდა.

- იცით თვეში ერთხელ ფუნთუშების ფაბრიკის ყველა თანამშრომელს შეუძლია მადილერების დღის უფლება გამოიყენოს. ასე ეძახიან ამას აქ. ასეთ დღეს ნებისმიერ მცხობელს აქვს უფლება ფუნთუშის ცომში ჩააფურთხოს ან მაგალითად ქათმის სკლინტი შეურიოს. ოღონდ ეს ყველაფერი ისე უნდა გააკეთოს რომ ფუნთუშას გემოზე არაფერი დაეტყოს. ჯილდას კეფაზე ჩირქიანი ძიძიობო აქვს მთელი თვის განმავლობაში იფხანს რომ უფრო გაუღიზიანდეს და თან წამოსულ ჩირქს ქილაში აგროვებს ხოლმე. ეჭვიც არ მეპარება რომ თქვენ ზუსტად ჯილდას ჩირქიანი ფუნთუშები გიდევთ თეფშზე.

ფუნთუშის ინკრედიენტზე მეტად ჯონათანას ის გაუკვირდა ელზასთვის ისიც სასაცილო რომ აღმოჩნდა თითქმის ჩაკბეჩილი ფუნთუშის თეფშზე დაბრუნება რომ მოუხდა.

- ოღონდ იცოდეთ სერ თუ სადმე წამოგცდებათ ფაბრიკის სპეციალური თანამშრომლები იზრუნებენ რომ მეორე დღეს ხიდის ქვეშ თქვენი ნაწილები იპოვნონ პოლიციელებმა. აქ სულ ორი შემთხვევის გამო არ ინდობენ თანამშრომლებსაც კი. ერთი როცა მადლიერების დღის საიდუმლოს გათქვამს ვინმე და მეორე როცა ფუნთუშის გემო გამოდის ისეთი როგორიც არ უნდა იყოს მისტერ მაკკოის ფუნთუშის გემო. ასე რომ დღეიდან მოგიწევთ ჩირქიან ფუნთუშებზე იფიქროთ და თან ენას კბილი დააჭიროთ.

ჯონათანმა გაიფიქრა რომ ეს კი ნამდვილად სასაცილო იყო. ალბათ მისტერ მაკკოის ცოლმაც არ იცის მადლიერების დღის წესის შესახებ თორემ გაგების დღეს გაშორდებოდა ქმარს. ქალაქში ყველამ იცოდა რომ ნაბოლარა შვილის გარდაცვალების დღესაც კი არ გამოუტოვებია მისის მაკკოის საკვირაო წირვა.

ასეთი გულუბრყვილო გახლდათ ყველაფერს მაშინვე იჯერებდა ხოლმე. გადაწყვიტა რომ საფუნთუშეში აღარაფერი ესაქმებოდა და სწრაფად შეუდგა ტელევიზორის აწყობას მაგრამ ზუსტად ამდროს ელზამ ფეხი ფეხზე გადაიდო. ოსტატურად შეჭრილი გრძელი მოყავისფრო კაბიდან სკამზე გაბრტყელებული თეთრი თეძო გამოუჩნდა. რათქმაუნდა აქ ორი ვარიანტი იყო და ერთხელ როდესაც ჯონათანი შეეცადა დელიკატურად გამოერკვია ქალები ასეთ სიტუაციებს უნებურად ქმნიდნენ თუ განზრახ მხოლოდ გაკაპასებული ტელევიზორის პატრონის ქალიშვილი მიიღო. ახლაც არ შედგომია ამ შემთხვევის მოტივის გარჩევას ნახევრად აწყობილი ტელევიზორი ისევ ოსტატურად დაშალა დაგოგონას შიშველი სხეულის ნაწილის თვალიერებას მოყვა გულდასმით. მოგეხსენებათ რადგან ჯონათანი თავნახევარი გახლდათ ხოლო მოთხრობა თავნახევარი თხრობა ნახევარ თავზე შეწყდა.


.

08 June 2010

მფრინავი მუშა (ყლეობების ციკლიდან)

- გინახავს მფრინავი მუშა ?
- არა. - თქვა მუშამ.
- John he has not seen a flying worker. Please show him.
- Okey boss.

* * *
- But boss how can he see a flying worker if he will be a flying worker ?
- Jackass its a nice talk only i want him just flying.
- Boss dont talk to me with this expressions. I am getting all over it.
- You fucking dick sucker do what i say or I m gonna fuck your mothers fat ass next.
- You fucking asshole learn to fly !

* * *
- ე ჯონ რატომ მიფრინავს ჩვენი ძმა ?
- Come there and I ll explain it in details.
- ე ხელი გაწიე ბიჭო.
- Modi ak metkvi !
- წადიშენი.
- aaaaaaaaaaaaa kb...

.

18 April 2010

ანდაზის ამუშავება

გაზაფხულის მშვიდი საღამო იდგა. ცა მოჭედილი იყო ანდაზებით. ერთი ანდაზა ჩამოიბერა და ცას მოწყდა.

იფრინა ცოტა. იფრინა ბევრი. თუ ვაზისუბნის დასახლებას მიუახლოვდა. ჩასცდა ხრუშოვკის მერვე სართულის სახურავს. ჩასცდა მეშვიდეს. მეექვსე სართულის ბინის ტუალეტის ჭერს. რომელშიც არტური იჯდა უნიტაზზე და შიგ თავში დაეცა.

"ნე მოჟეშ სრაც ნე მუჩაი ჟოპუ" - გაიფიქრა არტურმა.


.

01 March 2010

ალუ ბლის წვენი

გამოვიდა გარეთ. ერთი ობობა. დააკაკუნა კარებზე. გაუღეს ხვალ. სახლში ცხოვრობდნენ.

ა) ერთი ბუზი.
ბ) ერთი მრავალფეხა.
გ) ერთი ხოჭო.
დ) ერთი ნამის ჭია.

დააკვირდა ობობა. ხოჭოს გზებს. ყოველ დილით. ხუთ საათზე. ხოჭო მიდიოდა ტუალეტში სასადილოდ. ჩაუსაფრდა მოსახვევში.

პირველ დღეს ობობამ შეჭამა ხოჭო. მეორე დღეს ობობამ შეჭამა ნამის ჭია. მესამე დღეს ობობამ შეჭამა ბუზი.

მეოთხე დღეს მოფრინდა ყვითელი პეპელა. ობობამ პეპელას პირველრიგში ნამუსი ახადა. პეპელა იყო სუსტი. სათნო. და ნაზად კვნესოდა.

მეხუთე დღეს ობობა დაეკიდა გელას თავზე. გელა წერდა დღიურს. ობობამ დღიურში ამოიკითხა:

"რა ლამაზად გადასდის ჩემს ახალ თანამშრომელს წელი ტრაკში და ტუჩებში რომ ვუყურებ გული მიჩქარდება"

მეექვსე დღეს ჩამოვიდა ობობა. გავიდა სადარბაზოში. დააკაკუნა შემდეგ კარებზე


.

22 February 2010

ოჯახური იდილია

ეს კიბეებია. მე ვარ ვაჟა. ეს თეთრი კარებია. ვაკაკუნებ კარებზე. ეს კი ქეთია. ქეთი ჭურჭელს რეცხავს. ბავშვები სკოლაში არიან. ქეთის თეთრი და კოპლებიანი მოკლე კაბა აცვია. თქვენ ქეთის თეძოები მოგწონთ. ქმარიც სამსახურში ყავს. თვითონ კი ჩემი დაა. ლამაზია არა ? მე დილითვე ვეჩხუბე ცოლს. შემდეგ ცუდ ხასიეთზე დავდექი.

როდესაც ქეთი კარებს მიღებს მე ვეკითხები:

- როგორ ხარ ქეთი ?
- შემოდი შემოდი. - მიღიმის ქეთი. წელზე ვკიდებ ხელს და კისერზე ვკოცნი. ქეთი ზურგზე გასამშრალებელ თეფშს მიტყაპუნებს. სამზარეულოში ვჯდები და ვუყურებ როგორ რეცხავს.

- მოგეხმარო ?
- მიდი.

მივდივარ აბაზანაში. ხელებს ვიბან. ახლა უკვე ერთად ვრეცხავთ ჭურჭელს.

- რა გჭირს ბრატ ? - მეკითხება ქეთი.
- რა და ცოლს ვეჩხუბე.
- ნტნტ. ეგ როგორ მოახერხე.
- ქმარი ხომ არ გაბრაზებს შენ ?
- არა. ჩემი ქმარი ყოჩაღი ბიჭია.

მე მიხარია რომ ქეთის ქმარი ყოჩაღი ბიჭია და ქეთის არ აბრაზებს.

- ქეთი დასალევი კიდევ გაქვს ?
- მაქვს.
- მე დავლევ ჭურჭლის რეცხვას რომ მოვრჩებით.
- ჩემი ქმარი რომ უფრთხილდება მაგას ძალიან ? ერთი დალევაღა აქვს დარჩენილი.
- არაუშავს. უთხარი ვაჟა იყო მოსული ცოლმა გააბრაზა და დალიავო და გამიგებს.
- აჰა. ვეტყვი.
- ქეთი მინეტს გამიკეთებ ?
- დავრეცხოთ და გაკიკეთებ - მიღიმის ქეთი და თვალზე ჩამოშლილ ნესტიან თმას სალათისფერი რეზინის ხელთათმანის ზურგით იქცევს ყურს უკან.


.